Перейти к содержимому
Analiza i Egzystencja
69 (2025)
OpenAlex

Для всего журнала по данным OpenAlex.

Цитирования
213
Публикации
481
H-index
6
I10-index
2
Средняя цитируемость (2 года)
0,13
Полученные цитирования по годам
График цитирований журнала. Точные значения доступны в таблице ниже. 2017: 4 2018: 13 2019: 11 2020: 17 2021: 27 2022: 22 2023: 21 2024: 32 2025: 34 2026: 19 2017 2026
Показать таблицу данных
Полученные цитирования по годам
ГодПубликацииЦитирования
2017254
20182313
20192311
20202017
20212127
20222622
20232521
20242632
20252534
20262019

Данные загружены:

Что означают эти числа?

Публикации и цитирования охватывают записи, связанные с этим журналом в OpenAlex. H-индекс равен наибольшему числу h публикаций, каждая из которых цитируется не менее h раз. I10-индекс считает публикации с 10 и более цитированиями. График показывает цитирования, полученные в каждом году; текущий год неполный. Охват может отличаться от WNUS и других сервисов.

Средняя цитируемость за 2 года является показателем OpenAlex, а не Journal Impact Factor компании Clarivate.

Открыть в OpenAlex (новая вкладка)
Google Scholar
Найти в Google Scholar (новая вкладка)

Epistemologia historyczna jako podstawa metodologiczna dla krytycznej historiografii psychologii – Krystyny Zamiary badania dynamiki pojęć i programów psychologicznych.

DOI: 10.18276/aie.2025.69-05
Цитировать

Полный текст доступен

ISSN:1734-9923
eISSN:2300-7621
Авторы: Jan Kornaj ORCID
Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego

Andrzej Pankalla ORCID
Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego
Ключевые слова: epistemologia historyczna historiografia psychologia metodologia Polska XX wiek
Дата издания выпуска / монографии:2025
Количество страниц:26 (91-116)
OAI-PMH:Метаданные
CC BY-SA Open Access DOAJ ERIH PLUS Scopus Diamond Discovery Hub
QR-код

Абстракт

Celem artykułu jest przedstawienie zastosowania przez Krystynę Zamiarę metodologii epistemologii historycznej, wprowadzonej przez Jerzego Kmitę, do historii psychologii. Zarówno Zamiara, jak i Kmita należeli do Poznańskiej Szkoły Metodologicznej, która zaczęła kształtować się w latach 60. XX wieku, a rozwinęła się w latach 70. XX wieku na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. Epistemologia historyczna jest metodologią badania procesu rozwoju nauki, opartą na materializmie dialektycznym Marksa. Zakłada, że nauka jest praktyką społeczną, której rozwój wyznaczają procesy społeczne, historyczne oraz założenia ontologiczne i epistemologiczne społeczności naukowych. Krystyna Zamiara zastosowała epistemologię historyczną do badania ukrytych założeń determinujących rozwój programów psychologicznych. Analizowała także rozwój i wykorzystanie pojęcia paralelizmu psychologicznego oraz konsekwencje przyjęcia lub odrzucenia paralelizmu dla współczesnej psychologii.

PDF

Скачать PDF
Просмотр PDF

Открыть PDF

Библиография (43)
  1. Brock, A. C. (2017). The new history of psychology: Some (different) answers to Lovett’s five questions. History of Psychology, 20(2), 195.
  2. Danziger, K. (1980). The history of introspection reconsidered. Journal of the History of the Behavioral Sciences, 16(3), 241-262.
  3. Danziger, K. (1994). Does the history of psychology have a future? Theory & Psychology, 4(4), 467-484.
  4. Danziger, K. (2013). Psychology and its history. Theory & Psychology, 23(6), 829-839.
  5. de Freitas Araujo, S. (2017). Toward a philosophical history of psychology: An alternative path for the future. Theory & Psychology, 27(1), 87-107.
  6. Furumoto, L. (1989). The new history of psychology. W: I. S. Cohen (red.), The G. Stanley Hall lecture series (strony 9–34). American Psychological Association. https://doi.org/10.1037/10090-001
  7. Giedymin, J. (1974). Problemy. Założenia. Rozstrzygnięcia. Studia nad logicznymi podstawami nauk społecznych. Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
  8. Giedymin, J., Kmita, J. (1966). Wykłady z logiki formalnej, teorii komunikacji i metodologii nauk.
  9. Gołowska, I. (2003). Naturalizm-antynaturalizm jako spór o charakterze metodologicznym. Ruch Prawniczy, Ekonomiczny i Socjologiczny, 65(1), 5-12.
  10. Grad, J. (2021a). Jerzy Kmita (1931-2012) – wspomnienie. Nauka, (2), 177-188.
  11. Grad, J. (2012b). Profesor Krystyna Zamiara (1940-2012)-metodolog, filozof nauki, kulturoznawca. Człowiek i Społeczeństwo, (33), 217-229.
  12. Harris, B. (1980). Ceremonial versus critical history of psychology. American Psychologist, 35(2), 218–219. https://doi.org/10.1037/0003-066X.35.2.218
  13. Kmita, J. (1971). Z metodologicznych problemów interpretacji humanistycznej. Warszawa: PWN.
  14. Kmita, J. (1976). Szkice z teorii poznania naukowego. Warszawa: PWN.
  15. Kmita, J. (1980). Z problemów epistemologii historycznej. Warszawa: PWN.
  16. Kmita, J., Nowak, L. (1968). Studia nad metodologicznymi podstawami humanistyki. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
  17. Lovett, B. J. (2006). The new history of psychology: A review and critique. History of psychology, 9(1), 17.
  18. Lovett, B. J. (2017). For balance in the historiography of psychology: Reply to Brock (2017). History of Psychology, 20(2), 218–224. https://doi.org/10.1037/hop0000053
  19. Musiał, G. (2016). Poznańska Szkoła Metodologiczna – jej rozwój i znaczenie. Przegląd Filozoficzny, 25(2), 553-563.
  20. Nowak, L. (1971). U podstaw Marksowskiej metodologii nauk. Warszawa: PWN.
  21. Nowak, L. (1972). Model ekonomiczny. Studium z metodologii ekonomii politycznej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Ekonomiczne.
  22. Nowak, L. (1974a). U podstaw marksistowskiej aksjologii. Warszawa: PWN.
  23. Nowak, L. (1974b). Zasady marksistowskiej filozofii nauki. Próba systematycznej rekonstrukcji. Warszawa: PWN.
  24. Nowak, L. (1977a). U podstaw dialektyki Marksowskiej. Próba interpretacji kategorialnej. Warszawa: PWN.
  25. Nowak, L. (1977b). Wstęp do idealizacyjnej teorii nauki. Warszawa: PWN.
  26. Pankalla, A. i Kilian, A. (2018a). Prolegomenon to the thought style of the New History of Psychology. Studia Psychologica: Theoria et Praxis, 5-14.
  27. Pankalla, A. i Kilian, A. (2018b). Re-wizja i re-autoryzacja psychologii. Ekspedycja na peryferie – od myśli krytycznej ku psychologii realnej. Czasopismo Psychologiczne, 24, 21-35.
  28. Solarska, M., Bugajewski, M. (2017). Historia historiografii jako historia prawdy. Dwugłos o podstawach teoretycznych historii historiografii Jerzego Topolskiego. Historia@ Teoria, 1(3), 123-130.
  29. Stobiecki, R. (2021). Historia historiografii Jerzego Topolskiego. Historyka studia metodologiczne, 51, 395-409.
  30. Topolski, J. (1968). Metodologia historii. Warszawa: PWN.
  31. Topolski, J. (1977). Marksizm i historia. Warszawa: PIW.
  32. Topolski, J. (1978). Rozumienie historii. Warszawa: PIW.
  33. Topolski, J. (1982). Prawda i model w historiografii. Łódź: Wydawnictwo Łódzkie.
  34. Topolski, J. (1983). Teoria wiedzy historycznej. Poznań: Wydawnictwo Poznańskie.
  35. Topolski, J. (red.) (1970). Założenia metodologiczne „Kapitału” K. Marksa. Warszawa: KiW.
  36. Topolski, J., Malewski, A. (1960). Studia z metodologii historii. Warszawa: PWN.
  37. van Rappard, J. H. (1997). History of psychology turned inside (r) out: A comment on Danziger. Theory & Psychology, 7(1), 101-105.
  38. Watrin, J. P. (2017). The “new history of psychology” and the uses and abuses of dichotomies. Theory & Psychology, 27(1), 69-86.
  39. Wrzosek, W. (2013). Jerzego Topolskiego projekt metodologii historii. Studia Metodologiczne, 31, 15-23.
  40. Zamiara, K. (1995). Dynamika pojęć i programów psychologicznych. Poznań, Szczecin: Fundacja im. Kazimierza Ajdukiewicza na rzecz Rozwoju Nauk Filozoficznych.
  41. Zamiara, K. (1997). Dylemat: filozofia nauki czy historia nauki - w ujęciu kulturoznawczym. Nowa Krytyka, 8, 51-66.
  42. Zamiara, K. (1998). Między filozofią nauki a historią nauki. Współczesne kontrowersje. Przegląd Filozoficzny, 7(2), 79-85.
  43. Zamiara, K. (2010). U początków poznańskiej szkoły metodologicznej. W: T. Buksiński (red.), Filozofia na uniwersytecie w Poznaniu. Jubileusz 90-lecia (strony 283-308). Poznań: Wydawnictwo Naukowe Instytutu Psychologii UAM.