Analiza i Egzystencja

Celem artykułu jest opisanie metody analizy wywiadu mikrofenoemnologicznego, zaproponowanej przez francuską fenomenolożkę Claire Petitmengin. Wywiad mikrofenomenologiczny to jakościowa, drugoosobowa metoda badania doświadczenia, która odpowiada na problemy wynikające z badania subiektywnego doświadczenia, takich m.in. jak rozproszenie uwagi, zaabsorbowanie celem działania, niedostępność doświadczenia w czasie rzeczywistym czy trudność w ujmowaniu w słowa żywego doświadczenia. Celem tej metody jest odkrycie struktury doświadczenia w jego wymiarze diachronicznym i synchronicznym. Wywiad jest częściowo ustrukturyzowny a zadawane pytania są kierowane strukturą samego doświadczenia i nie mogą być sugerujące. W artykule tym przedstawiamy metodę analizy wywiadu mikrofenomenologicznego, choć pierwsze jego dwie części poświęcone są także procesowi jego przeprowadzania, w celu zrozumienia idei wywiadu. Przedmiotem artykułu jest jednak przede wszystkim metoda analizy wywiadu mikrofenomenologicznego, która różni się od analizy innych wywiadów jakościowych takich jak np. Interpretacyjna Analiza Fenomenologiczna (IPA). Metoda mikrofenomenologiczna pozwala bowiem na badanie czasowej struktury doświadczenia, czyli wymiaru diachronicznego, jak i jego wymiaru synchronicznego. Proces analizy polega na identyfikowaniu w zdaniach strukturalnych minimalnych jednostek znaczeniowych, które Petitmengin nazywa deskryptemami, które tworzą przykłady kategorii opisowych. Ponadto, analiza ta polega także na procesie abstrahowania, co w kontekście wywiadu mikrofenomenologicznego oznacza wyciąganie ze wcześniej zidentyfikowanych minimalnych stwierdzeń strukturalnych, coraz bardziej ogólnych kategorii opisowych. Odbywa się to zarówno na poziomach synchronicznych, jak i diachronicznych, poprzez szereg operacji abstrakcji. Operacje abstrakcji są w tej metodzie głównymi narzędziami analizy.