
Acta Iuris Stetinensis
Wcześniej: Zeszyty Naukowe. Roczniki Prawnicze
Rozprawa z elementami rozprawy zdalnej a rozprawa zdalna jako postulat de lege ferenda w polskim procesie karnym
DOI: 10.18276/ais.2026.57-07
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 2083-4373 |
| eISSN: | 2545-3181 |
| Autorzy: |
Wiktoria
Wojtowicz
Uniwersytet Łódzki, Szkoła Doktorska Nauk Społecznych |
| Słowa kluczowe: | rozprawa zdalna przesłuchanie na odległość zdalny udział oskarżonego rzetelny proces rozprawa na odległość |
| Data publikacji całości: | 2026 |
| Liczba stron: | 15 (107-121) |
| OAI-PMH: | Metadane |
| Cited-by (Crossref) ?: | Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań. |
| Liczba pobrań ?: | 274 |
Abstrakt
Analizując obecny kształt przepisów Kodeksu postępowania karnego w zakresie korzystania z urządzeń technicznych zapewniających udział w rozprawie na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, warto odnotować, iż w polskim procesie karnym aktualnie nie istnieje możliwość przeprowadzenia pełnej rozprawy zdalnej. Mimo licznych nowelizacji istnieje jedynie możliwość przeprowadzenia rozprawy z elementami rozprawy zdalnej. W niniejszym artykule przeanalizowany zostanie aktualny stan prawny w zakresie możliwości zdalnego udziału poszczególnych uczestników postępowania karnego, także z uwzględnieniem projektowanych zmian. W pierwszej kolejności wskazana zostanie sytuacja oskarżonego w świetle art. 374 k.p.k., który to przepis ogranicza prawo do zdalnego udziału w rozprawie podmiotowo – jedynie do oskarżonych pozbawionych wolności. Taka regulacja różnicuje sytuację oskarżonego z uwagi na pozbawienie wolności oraz nie gwarantuje w pełnym zakresie prawa do udziału w forum orzekania, jakim jest rozprawa. Konieczne jest dokonanie analizy tego zagadnienia w świetle Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, ze szczególnym uwzględnieniem art. 6. Jednocześnie należy podnieść, iż prokurator ma możliwość złożenia wniosku o uczestnictwo w rozprawie przy użyciu urządzeń technicznych w każdym wypad¬ku, co narusza zasadę równości stron. Także udział świadków w takiej formie obwarowany jest wieloma warunkami (art. 177 k.p.k.), co przekłada się w praktyce na zmarginalizowanie uczestnictwa w rozprawie na odległość poza budynkiem organu procesowego. Konieczne jest zatem przeanalizowanie możliwości nowelizacji obecnych norm w sposób, który znacznie ułatwi świadkom oraz innym uczestnikom postępowania zdalne uczestnictwo w rozprawie i w konsekwencji przełoży się na usprawnienie i realizację zasady szybkości postępowania. Autorka dokona próby przedstawienia postulatów de lege ferenda w zakresie zmian dotyczących zdalnego udziału. Dokonanie oceny zarówno zalet wykorzystania potencjału nowych technologii, jak i zagrożeń z tym związanych pozwoli na udzielenie przeczącej odpowiedzi na pytanie, czy w polskiej procedurze karnej pożądane jest wprowadzenie pełnej rozprawy zdalnej.
Podgląd PDF
Bibliografia
- Helsińska Fundacja Praw Człowieka, Wdrażanie nowych technologii w wymiarze sprawiedliwości, Warszawa 2021.
- Klejnowska M., w: J. Zagrodnik (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2024.
- Kulesza C., w: K. Dudka (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2023.
- Kulesza C., Rozprawa zdalna oraz zdalne posiedzenie aresztowe w świetle konwencyjnego standardu praw oskarżonego, „Białostockie Studia Prawnicze” 2021, nr 3.
- Kurowski M., w: D. Świecki (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz aktualizowany, t. I, LEX/el. 2024.
- Marko D., Zdalny udział podejrzanego w posiedzeniu aresztowym w świetle standardu habeas corpus, „Gdańskie Studia Prawnicze” 2024, nr 2.
- Misztal P., Udział oskarżonego w posiedzeniach, w: D. Świecki (red.), Meritum. Postępowanie karne, Warszawa 2023.
- Sychta K., w: J. Zagrodnik (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2024.
- Świecki D., w: D. Świecki (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz aktualizowany, t. I, LEX/el. 2024.




