
Acta Iuris Stetinensis
Wcześniej: Zeszyty Naukowe. Roczniki Prawnicze
Indywidualny charakter utworu jako przesłanka ochrony prawnoautorskiej dzieła technicznego
DOI: 10.18276/ais.2017.18-18
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 2083-4373 |
| Autorzy: | Marcin Jan Stępień |
| Słowa kluczowe: | prawo własności intelektualnej prawo autorskie dzieło techniczne indywidualny charakter utworu |
| Data publikacji całości: | 2017 |
| Liczba stron: | 20 (339-358) |
| OAI-PMH: | Metadane |
| Cited-by (Crossref) ?: | Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań. |
| Liczba pobrań ?: | 1242 |
Abstrakt
Specyfika dzieł technicznych polega na tym, że z założenia służą one realizacji celów pragmatycznych. Użytkowy charakter dzieł technicznych wpływa na proces kształtowania treści i formy utworu. Na „działalność twórczą o indywidulanym charakterze” mają wpływ takie okoliczności, jak ograniczenia technologiczne, przewidywalność spodziewanego rezultatu działalności czy praktyka postępowania. W konsekwencji dzieła techniczne można przeciwstawić „klasycznie” pojmowanym utworom służącym zaspokojeniu potrzeb duchowych człowieka. Analiza polskiej doktryny i orzecznictwa sądów polskich prowadzi do wniosku, że o ile przesłanka działalności twórczej w przypadku dzieł technicznych co do zasady będzie spełniona, o tyle wątpliwe jest, na ile proces twórczy, stratyfikowany czynnikami obiektywnymi, pozwala na indywidualne ukształtowanie dzieła technicznego. W rezultacie kwestia ochrony prawnoautorskiej dzieła technicznego w większości przypadków sprowadzać się będzie do odpowiedzi na pytanie, czy spełnia ono przesłankę indywidualnego charakteru utworu. Ustawowa przesłanka indywidulanego charakteru musi uwzględniać każdy przejaw działalności twórczej człowieka, w tym taki, który należy do szeroko rozumianej sfery dzieł niefikcjonalnych (dzieło techniczne, naukowe). W konsekwencji swoisty charakter dzieł technicznych rodzi pytania zarówno o to, w jakim stopniu przesłanka indywidualności realizuje się w przypadku dzieł technicznych, jak i o to, jakie jest samo znaczenie indywidualnego charakteru utworu w polskim prawie autorskim.
Podgląd PDF
Bibliografia (38)
- Ustawa z dnia 29 marca 1926 r. o prawie autorskiem, Dz. U. z 1935 r., nr 36, poz. 260, ze zm.
- Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 666, ze zm.
- Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2000 r., sygn. akt I KZP 16/00, LEX nr 40509.
- Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 1 marca 2007 r., sygn. akt III CZP 94/06, OSNC 2007/7-8/95.
- Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 1998 r., sygn. akt I CKN 664/97, OSNC 1999/1/7.
- Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2005 r., sygn. akt IV CK 763/04, OSP 2007/6/67.
- Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 25 stycznia 2006 r., sygn. akt I CK 281/05, LEX nr 181263.
- Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 stycznia 2007 r., sygn. akt III KK 438/06, OSNwSK 2007/1/289.
- Wyrok Sądu Najwyższego z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt V CSK 180/13, LEX nr 1455199.
- Wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 15 września 1995 r., sygn. akt I ACr 620/95, LEX nr 62623.
- Wyrok Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 29 października 1997 r., sygn. akt I ACa 477/97, LEX nr 533708.
- Wyrok Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 9 września 2006 r., sygn. akt I ACa 490/06, LEX nr 298567.
- Wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 30 lipca 2012 r., sygn. akt I ACa 483/12, OSAŁ 2014/2/9.
- Barta J., System prawa prywatnego, t. 13: Prawo autorskie, Warszawa 2003.
- Barta J., Markiewicz R., Prawo autorskie i prawa pokrewne, Warszawa 2014.
- Barta J., Markiewicz R., Dokumentacja techniczna w świetle prawa autorskiego, „Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego” 47 (1988).
- Błeszyński J., Tłumaczenie i jego twórca w polskim prawie autorskim, Warszawa 1973.
- Błeszyński J., Twórczość jako przesłanka ochrony w polskim prawie autorskim w świetle doktryny i orzecznictwa, w: Współczesne problemy prawa prywatnego. Księga pamiątkowa ku czci Profesora Edwarda Gniewka, red. J. Gołaczyński, P. Machnikowski, Warszawa 2010.
- Czajka D., Przedmiot ochrony – utwór jako rezultat twórczości autora, „Europejski Przegląd Prawa i Stosunków Międzynarodowych” 2010.
- Dubisz S., Uniwersalny słownik języka polskiego PWN, Warszawa 2006.
- Flisak D., Maxa Kummera teoria statystycznej jednorazowości – pozorne rozwiązanie problematycznej oceny indywidualności dzieła, w: Spory o własność intelektualną. Księga jubileuszowa dedykowana Profesorom Januszowi Barcie i Ryszardowi Markiewiczowi, red. A. Matlak, S. Stanisławska-Kloc, Warszawa 2013.
- Flisak D., Pojęcie utworu w prawie autorskim – potrzeba głębokich zmian, „Przegląd Prawa Handlowego” 12 (2006).
- Flisak D., Prawo autorskie i prawo pokrewne. Komentarz, Warszawa 2015.
- Ferenc-Szydełko E., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych: komentarz,Warszawa 2016.
- Gienas K., Uwagi o ochronie utworów technicznych, „Monitor Prawniczy” 7 (2009).
- Jaworski L., Utwór jako przedmiot prawa autorskiego, „Monitor Prawniczy” 6 (2009).
- Machała W., Utwór: przedmiot prawa autorskiego, Warszawa 2013.
- Malinowski A., Redagowanie tekstu prawnego. Wybrane wskazania logiczno-językowe, Warszawa 2008.
- Mularski K., Kilka uwag o zbędnych fragmentach aktów normatywnych, w: Prawo wobec wyzwań współczesności, red. B. Guzik, N. Buchowska, P. Wiliński, Poznań 2008.
- Ritterman S., Komentarz do ustawy o prawie autorskim, Kraków 1937.
- Sobczak J., Prawo autorskie i prawa pokrewne, Poznań 2000.
- Sokołowska D., „Omnis definitio periculosa”, czyli kilka uwag o zmianie paradygmatu utworu, w: Granice prawa autorskiego, red. J. Kępiński, K. Klafkowska-Wiśniowska, R. Sikorski, Warszawa 2010.
- Stuglik A., Program komputerowy i inne utwory z zakresu informatyki, „Monitor Prawniczy” 19 (2002).
- Tatarkiewicz W., Dzieje sześciu pojęć, Warszawa 2005.
- Tylec G., „Glosa do wyroku Sądu Najwyższego z dnia 30 czerwca 2005 r., sygn. akt IV CK 763/04, „Orzecznictwo Sądów Polskich” 6/67 (2007).
- Wronkowska S., Ziembiński Z., Zarys teorii prawa, Poznań 2001.
- Ziembiński Z., Logika praktyczna, Warszawa 2005.
- Zoll F., Polska ustawa o prawie autorskiem i Konwencja Berneńska, Warszawa 1926.



