Przejdź do treści

Acta Iuris Stetinensis

Acta Iuris Stetinensis

Wcześniej: Zeszyty Naukowe. Roczniki Prawnicze

3/2025 (54)
Statystyki OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
292
Publikacje
762
H-index
4
I10-index
2
Średnia cytowań (2 lata)
0,03
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 12 2018: 12 2019: 6 2020: 40 2021: 33 2022: 36 2023: 40 2024: 23 2025: 46 2026: 21 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
20175612
20184712
2019556
20203840
20217633
20228736
20236740
20248523
20255846
20264521

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)

Jak zmiana jednego słowa w treści przepisu może wpłynąć na sprawność postępowania – rozważania na kanwie instytucji tzw. dobrowolnego poddania się karze (art. 387 k.p.k.)

DOI: 10.18276/ais.2025.54-04
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

W artykule poruszona została kwestia nowelizacji art. 387 § 2 k.p.k., która weszła w życie 1 października 2023 r. – przepis ten dotyczy instytucji tzw. dobrowolnego poddania się karze. Pokrótce omówiona została historia legislacyjna tego przepisu oraz zarysowany został kontekst orzeczniczy wprowadzonej zmiany. Autor wskazał następnie na problemy, w szczególności te natury praktycznej, które najprawdopodobniej zaistnieją w praktyce stosowania przez sądy znowelizowanego brzmienia art. 387 k.p.k. Zaproponowany został szereg potencjalnych rozwiązań, zostały omówione ich pozytywy oraz potencjalne negatywy. Autor w toku swojego wywodu w szczególności starał się znaleźć odpowiedź na pytanie, w jaki sposób wykładać i stosować znowelizowany art. 387 k.p.k., aby nie doprowadzić do petryfikacji trybu konsensualnego stypizowanego w tym przepisie. W podsumowaniu zaś wysunięty został m.in. postulat koniecznej w najbliższym czasie ponownej nowelizacji Kodeksu postępowania karnego w celu odwrócenia niekorzystnych zmian legislacyjnych.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (17)
  1. Czarnecki P., Najnowsza nowelizacja procedury karnej z 7.07.2022 r. – bez ładu, bez składu, bez pomysłu, https://karne24.com/najnowsza-nowelizacja-procedury-karnej-z-7-07-2022-r-bez-ladu-bez-skladu-bez-pomyslu.
  2. Drewicz M., Skazanie bez rozprawy (art. 335 k.p.k.) i dobrowolne poddanie się odpowiedzialności (art. 387 k.p.k.) a przestępstwa o strukturze wielopodmiotowej, „Czasopismo Prawa Karnego i Nauk Penalnych” 2015, z. 3, s. 117–136.
  3. Grzegorczyk T., O niektórych uproszczeniach procedury karnej w nowym kodeksie postępowania karnego, „Przegląd Sądowy” 1997, nr 9, s. 3–14.
  4. Jasiński W., Instytucje skazania bez rozprawy (art. 335 k.p.k.) oraz dobrowolnego poddania się odpowiedzialności karnej (art. 387 k.p.k.) na tle naczelnych zasad procesu karnego, „Prokuratura i Prawo” 2005, nr 9, s. 15–35.
  5. Kluza J., Uprzywilejowanie pozycji prokuratora w postępowaniu jurysdykcyjnym na skutek zmian w Kodeksie postępowania karnego w 2023 r., „Monitor Prawniczy” 2025, nr 1, s. 27–31.
  6. Koper R., Brak wątpliwości dotyczących okoliczności przestępstwa i winy jako warunek stosowania regulacji konsensualnych w procesie karnym, w: T. Grzegorczyk, R. Olszewski (red.), Verba volant, scripta manent. Proces karny, prawo karne skarbowe i prawo wykroczeń po zmianach z lat 2015–2016. Księga pamiątkowa poświęcona Profesor Monice Zbrojewskiej, Warszawa 2017, s. 162–177.
  7. Kulesza C., w: K. Dudka (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2023.
  8. Paprzycki L.K., Rzetelność trybów konsensualnych po nowelizacji 2013–2015, w: M. Rogacka-Rzewnicka, H. Gajewska-Kraczkowska, B.T. Bieńkowska (red.), Wokół gwarancji współczesnego procesu karnego. Księga Jubileuszowa Profesora Piotra Kru-
  9. szyńskiego, Warszawa 2015, s. 356–369.
  10. Ponikowski R., Zagrodnik J., w: J. Skorupka (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Legalis 2023.
  11. Sakowicz A., Sprzeciw prokuratora w procesie karnym w świetle nowelizacji kodeksu postępowania karnego w latach 2016–2021, w: J. Skorupka, D. Czerwińska (red.), Autorytarny proces karny. Rzetelność procesu karnego w państwie niepraworządnym, Warszawa 2024, s. 81–110.
  12. Stefański R.A., Metodyka pracy prokuratora w sprawach karnych, Warszawa 2017.
  13. Steinborn S., Formalne porozumienia karnoprocesowe w świetle konstytucyjnej zasady równości, „Prokuratura i Prawo” 2004, nr 2, s. 22–51.
  14. Świecki D., w: D. Świecki (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, LEX/el. 2020.
  15. Ważny A., w: A. Sakowicz (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Legalis 2023.
  16. Wilk U., Instytucja skróconej rozprawy jako przykład konsensualnego zakończenia procesu karnego – art. 387 k.p.k., „Prokuratura i Prawo” 2005, nr 1, s. 71–88.
  17. Zduński I., Sprawiedliwość konsensualna na tle wybranych zasad procesowych w procesie karnym po nowelizacjach, w: D. Kala, I. Zgoliński (red.), Postępowanie przed sądem I instancji w znowelizowanym procesie karnym, Warszawa 2018, s. 143–166.