Przejdź do treści
Acta Politica Polonica

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Acta Politica

1/2019 (47)
OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
191
Publikacje
264
H-index
5
I10-index
1
Średnia cytowań (2 lata)
0,29
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 9 2018: 8 2019: 8 2020: 5 2021: 26 2022: 21 2023: 36 2024: 29 2025: 22 2026: 24 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
2017369
2018298
2019178
2020155
20211626
20222121
20231336
20242029
20251922
2026624

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)
Google Scholar
Znajdź w Google Scholar (nowa karta)

Wyzwania dyplomacji publicznej w epoce ponowoczesnej. Wybrane problemy

DOI: 10.18276/ap.2019.47-04
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

ISSN:2451-0432
Autorzy: Dorota Fater
Uniwersytet Opolski
Słowa kluczowe: dyplomacja publiczna dyplomacja kulturalna polityka kulturalna ponowoczesność postmodernizm globalizacja ICT miękka siła wizerunek Polski promocja Polski za granicą
Data wydania numeru / monografii:2019
Liczba stron:15 (41-55)
OAI-PMH:Metadane
CC BY-SA Open Access DOAJ ERIH PLUS Diamond Discovery Hub
Kod QR

Abstrakt

Rozwój internetu jako uniwersalnego medium o zasięgu globalnym, a zwłaszcza wielka popularność mediów społecznościowych sprawiły, że dyplomacja rozumiana jako dialog na linii: rząd kraju A – rząd kraju B stała się wysoce niewystarczającym narzędziem komunikacji międzykulturowej. W postmodernistycznym, wielowektorowym świecie pojawiła się konieczność wzbogacenia tradycyjnej dyplomacji o dwa dodatkowe kanały rozprzestrzeniania informacji: „rząd kraju A – społeczeństwo kraju B” oraz „kanał bezpośredniej komunikacji pomiędzy członkami obu społeczeństw”. Te dwie formy komunikowania konstytuują się w tak zwaną dyplomację publiczną. Niniejszy artykuł jest próbą odpowiedzi na pytanie, jakie wyzwania stoją przed tymi, którzy dyplomacji publicznej wyznaczają kierunek i jakich środków używają, aby osiągnąć założone cele.

PDF

Pobierz PDF
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (134)
  1. Alabrudzińska, E. (red.) (2016). Dyplomacja europejska wobec wyzwań XX i XXI wieku. Toruń: Wydawnictwo Adam
  2. Marszałek.
  3. Bania, R., Zdulski, K. (red.). Wyzwania i problemy współczesnych stosunków międzynarodowych. Łódź: Wydawnictwo
  4. Polskie Towarzystwo Studiów Międzynarodowych.
  5. Bauman, Z. (2012a). Jedyne, czego możemy być dziś pewni, to niepewność. Forum, 16 stycznia.
  6. Bauman, Z. (2012b). Etyka ponowoczesna. Warszawa: Wydawnictwo Aletheia.
  7. Biernat, T. (2014). Czy istnieje rodzina ponowoczesna?, Paedagogia Christiana, 2 (34), 184–185.
  8. Broś, N. (2017). Znaczenie nowych technologii dla współczesnej dyplomacji. Political Dialogues, 22, 163−174. Pobrano
  9. z: http://apcz.umk.pl/czasopisma/index.php/DP/article/viewFile/DP.2017.010/14637 (25.02.2019).
  10. Chahine, J. (2010). Public Diplomacy: A Conceptual Framework. Praca doktorska. Montreal.
  11. Chodakiewicz, M.J. (2019). Dyplomacja publiczna zintegrowana. Tygodnik Solidarność, 2. Pobrano z: https://www.
  12. tysol.pl/a28652--Felieton-TS-Prof-Marek-Jan-Chodakiewicz-Dyplomacja-publiczna-zintegrowana (29.01.2019).
  13. Cikała-Kaszowska, K. (2015). W poszukiwaniu wspólnoty. Ponowoczesny problem ze wspólnotą w ujęciu Zygmunta
  14. Baumana. W: K. Cikała-Kaszowska, W.B. Zieliński (red.), Społeczeństwo ponowoczesne – społeczeństwo ponowoczesności.
  15. Namysł nad kondycją współczesnego społeczeństwa (s. 85–96). Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu
  16. Papieskiego Jana Pawła II.
  17. Czaja, J. (2013). Kulturowy wymiar bezpieczeństwa. Aspekty teoretyczne i praktyczne. Kraków: Wydawnictwo Krakowskiej
  18. Szkoły Wyższej im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego.
  19. Czaputowicz, J. (2018). Informacja Ministra Spraw Zagranicznych o zadaniach polskiej polityki zagranicznej w 2018 r.
  20. Pobrano z: ttps://www.msz.gov.pl/pl/aktualnosci/wiadomosci/minister_ jacek_czaputowicz_o_priorytetach_
  21. polskiej_dyplomacji_w_2018_roku (18.07.2019).
  22. Czaputowicz, J. (2019). Informacja Ministra Spraw Zagranicznych o zadaniach polskiej polityki zagranicznej
  23. w 2019 r. Pobrano z: https://www.gov.pl/web/dyplomacja/minister-jacek-czaputowicz-o-priorytetach-polskiejdyplomacji-
  24. w-2019-roku (18.07.2019).
  25. Czarny, R. (2017). Dyplomacja publiczna: praktyka międzynarodowa i polska. W: Ł. Baratyński, P. Ramiączek,
  26. K. Spryszak (red.), Współczesne wyzwania państwa i prawa: księga jubileuszowa z okazji 45-lecia pracy naukowej
  27. profesora Jerzego Jaskierni. Warszawa: Wydawnictwo Adam Marszałek.
  28. Departament Dyplomacji Publicznej i Kulturalnej MSZ (2011). Dyplomacja publiczna 2011. Warszawa: Wydawnictwo
  29. MSZ.
  30. Departament Dyplomacji Publicznej i Kulturalnej MSZ (2012). Raport MSZ. Dyplomacja publiczna 2012. Warszawa:
  31. Wydawnictwo MSZ.
  32. Departament Dyplomacji Publicznej i Kulturalnej MSZ (2014). Raport MSZ. Dyplomacja publiczna 2013–2014. Warszawa:
  33. Dobek-Ostrowska, B., Fras, J., Ociepka, B. (1999). Teoria i praktyka propagandy. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu
  34. Wrocławskiego.
  35. Dziewiecki, M. (2002). Ponowoczesność – człowiek – wychowanie. Pobrane z: https://opoka.org.pl/biblioteka/I/ID/
  36. ponowoczesnosc_wychowanie.html (3.03.2019).
  37. Gilboa, E. (2008). Dyplomacja w epoce informacji. W: B. Ociepka (red.), Dyplomacja publiczna. Wrocław: Wydawnictwo
  38. Uniwersytetu Wrocławskiego.
  39. Grzeloński, B. (2006). Dyplomacja polska w XX wieku. Szkoła Główna Handlowa. Warszawa: Oficyna Wydawnicza.
  40. Gunia, A. (2012). Wgląd w epokę ponowoczesną. Pobrane z: https://www.academia.edu/1924245/Wgl%C4%85d_w_
  41. epok%C4%99_ponowoczesn%C4%85 (1.03.2019).
  42. Hereźniak, M. (2011). Marka narodowa. Jak skutecznie budować wizerunek i reputację kraju. Warszawa: Polskie
  43. Wydawnictwo Ekonomiczne.
  44. Ilczuk, D. (2002). Polityka kulturalna w społeczeństwie obywatelskim. Kraków: Narodowe Centrum Kultury. Wydawnictwo
  45. Uniwersytetu Jagiellońskiego.
  46. Kawecki, W. (2011). Komercjalizacja współczesnej kultury. Kultura – Media – Teologia, 1 (4), 8−18.
  47. Kieliszewski, P. (2008). Polityka kulturalna w społeczeństwie obywatelskim. Kultura Współczesna: teoria, interpretacje,
  48. krytyka, 1, 149−163.
  49. Kieliszewski, P., Poprawski, M. (2009). Instytucje publiczne i dyplomacja kulturalna. Potencjały i wyzwania. Zarządzanie
  50. Publiczne, 3 (9), 19−32.
  51. Kieliszewski, P., Poprawski, M., Sójka, J. (red.) (2009). Instytucje upowszechniania kultury w XXI wieku: przeżytek czy
  52. nowa jakość? Poznań: Wydawnictwo Naukowe Bogucki.
  53. Kuśmierski, S. (1987). Świadomość społeczna, opinia publiczna, propaganda. Warszawa: PWN.
  54. Lenart, K. (2015). Między postmodernistyczną a poststrukturalistyczną wizją polityki. W: K. Cikała-Kaszowska,
  55. W.B. Zieliński (red.), Społeczeństwo ponowoczesne – społeczeństwo ponowoczesności. Namysł nad kondycją
  56. współczesnego społeczeństwa. Pobrane z: http://bc.upjp2.edu.pl/Content/3605/Spoleczenstwo_ponowoczesne.
  57. pdf (4.03.2019).
  58. Leszczyński, M. (2016). Dyplomacja publiczna jako narzędzie międzynarodowego public relations – casus Polski. W:
  59. J. Leśny, J. Nyćkowiak (red.), Badania i Rozwój Młodych Naukowców w Polsce. Nauki humanistyczne i społeczne.
  60. Część I. Młodzi Naukowcy (s. 46–53). Pobrano z: http://marcinleszczynski.pl/wp-content/uploads/2015/10/
  61. Leszczy%C5%84ski-Dyplomacja-publiczna-jako-narz%C4%99dzie-mi%C4%99dzynarodowego-public-relati
  62. ons-casus-Polski.pdf (25.02.2019).
  63. Łoś-Nowak, T. (2011). Polityka zagraniczna w przestrzeni teoretycznej. W: T. Łoś-Nowak (red.), Polityka zagraniczna.
  64. Aktorzy, potencjały, strategie (s. 17−41). Warszawa: Wydawnictwo Poltext.
  65. Machiavelli, N. (2005). Książę. Przekł. A. Klimkiewicz. Kraków: Wydawnictwo Zielona Sowa.
  66. Michałowska, G. (2010). Uwarunkowania międzynarodowej współpracy kulturalnej. W: A.W. Ziętek (red.), Międzynarodowe
  67. stosunki kulturalne. Podręcznik akademicki. Warszawa: Wydawnictwo Poltext.
  68. Miedzińska, M., Kusztykiewicz, A. (2017). Dyplomacja publiczna wobec wyzwań współczesnego świata. Warszawa:
  69. Oficyna Wydawnicza Aspra-JR.
  70. MSZ. Dyplomacja publiczna. Pobrano z: https://www.gov.pl/web/dyplomacja/dyplomacja-publiczna (24.02.2019).
  71. MSZ. Polityka zagraniczna. Pobrano z: https://www.msz.gov.pl/pl/p/msz_pl/polityka_zagraniczna/dyplomacja_publiczna/
  72. strona archiwalna MSZ (24.02.2019).
  73. Ociepka, B. (red.) (2008). Dyplomacja publiczna. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
  74. Ociepka, B. (red.) (2005). Kształtowanie wizerunku. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
  75. Ociepka, B. (2012). Nowa dyplomacja publiczna – perspektywa teorii stosunków międzynarodowych i komunikowania
  76. politycznego. Przegląd Strategiczny, 1, 129−139.
  77. Ociepka, B. (2013). Miękka siła i dyplomacja publiczna Polski. Warszawa: Wydawnictwo Scholar.
  78. Orzechowski, M. (2002). Nowoczesna dyplomacja. W: M. Wilk (red.), Dyplomacja. Łódź: Wydawnictwo Wyższej
  79. Szkoły Stosunków Międzynarodowych.
  80. Pacak, P. Soft power jako środek realizacji celów polityki zagranicznej państwa w systemie postwestfalskim. Pobrano
  81. z: http://ptsm.edu.pl/wp-content/uploads/publikacje/poziomy-analizy-stosunkow-miedzynarodowych/Pacak.
  82. pdf (1.03.2019).
  83. Płachciak, A. (2008). Moralne dylematy rozwoju społeczeństw ponowoczesnych. Annales. Etyka w życiu gospodarczym,
  84. 1 (11), 193–199. Pobrano z: http://www.annalesonline.uni.lodz.pl/archiwum/2008/2008_01_plachciak_193_199.
  85. Rybka-Iwańska, K. (2018a). Czym jest dyplomacja publiczna i dlaczego jest tak ważna? Pobrane z: https://smartdiplo.
  86. files.wordpress.com/2018/02/2018_dyplomacja-publiczna_czym-jest-dyplomacja-publiczna-i-dlaczego-jest-takwac5bcna.
  87. Rybka-Iwańska, K. (2018b). Pobrano z: https://rybkaiwanska.com/materialy-edukacyjne-pl/ (materiały edukacyjne)
  88. (1.03.2019).
  89. Rybka-Iwańska, K. (2018c). Jakie wyzwania publiczne wpływają na dyplomację? Pobrano z: https://www.slideshare.
  90. net/KatarzynaRybkaIwaska/2018-dyplomacja-publiczna-jakie-wyzwania-globalne-wplywaja-na-dyplomacje
  91. (28.02.2019).
  92. Ryniejska-Kiełdanowicz, M. (2015). Polityka zagraniczna a międzynarodowe public relations państw. Relacja pomiędzy
  93. teorią stosunków międzynarodowych a teorią public relations. W: K. Czornik, M. Lakomy, M. Stolarczyk
  94. (red.), Dylematy polityki zagranicznej Polski na początku XXI wieku (s. 69−105). Katowice: Wydawnictwo
  95. Uniwersytetu Śląskiego.
  96. Ryniejska-Kiełdanowicz, M. (2015). Rola dyplomacji publicznej w kreowaniu zewnętrznego obrazu Unii Europejskiej.
  97. Przegląd Zachodni, 1, 157−174.
  98. Ryniejska-Kiełdanowicz, M. (2019). Dyplomacja publiczna Unii Europejskiej. Warszawa: Wydawnictwo Scholar.
  99. Siewierska-Chmaj, A. (2015). Mit polityczny jako narzędzie dyplomacji publicznej i element stosunków międzynarodowych.
  100. Kultura i Polityka: Zeszyty Naukowe Wyższej Szkoły Europejskiej im. ks. Józefa Tischnera w Krakowie,
  101. 17, 52−64.
  102. Studia BAS (2016), 2 (46).
  103. Sun Wu, Sun Bin. (2012). Sztuka wojny. Przeł. J. Zawadzki. Wydawnictwo Create Space.
  104. Surmacz, B. (2015a). Autoreferat. Pobrane z: http://phavi.umcs.pl/at/attachments/2015/1028/103122-autoreferat-beata-
  105. -surmacz.pdf (3.08.2015).
  106. Surmacz, B. (2015b). Ewolucja współczesnej dyplomacji. Aktorzy, struktury, funkcje. Lublin: Wydawnictwo UMCS.
  107. Szondi, G. (2008). Filary zarządzania reputacją: dyplomacja publiczna w Europie Wschodniej z perspektywy public
  108. relations. W: B. Ociepka (red.), Dyplomacja publiczna (s. 59−86). Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
  109. Tanalski, D. (1995). Ponowoczesność czy nowoczesność? Res Humana, 3. Pobrano z: http://www.racjonalista.pl/
  110. kk.php/s,4857 (1.03.2019).
  111. Tukidydes. (1991). Wojna Peloponeska. Przeł. K. Kumaniecki. Wrocław: Ossolineum.
  112. Umińska-Woroniecka, A. (2010). Od promocji stosunków kulturalnych i naukowych do dyplomacji kulturalnej. Polski
  113. Przegląd Dyplomatyczny, 5–6, 47−72.
  114. Waluch, K. (2012). Sieci współpracy kulturalnej w Europie. Warszawa: Wydawnictwo Difin.
  115. Waszczykowski, W. (2016). Informacja Ministra Spraw Zagranicznych o zadaniach polskiej polityki zagranicznej
  116. w 2016 r. Pobrano z: https://www.msz.gov.pl/pl/polityka_zagraniczna/priorytety_polityki_zagr_2017_2021/
  117. expose2/expose2016/ (18.07.2019).
  118. Wąsowska-Pawlik, A. (2013). Polityka kulturalna Polski 1989–2012. W: J. Hausner, A. Karwińska, J. Purchla (red.),
  119. Kultura a rozwój (s. 108−125). Warszawa: Narodowe Centrum Kultury.
  120. Wolarczyk, K., Małecka-Wolarczyk, I. (2014). Tożsamość ponowoczesna w ujęciu Z. Baumana i Z. Melosika. Pobrano
  121. z: https://prezi.com/mzr_pzpyahdw/tozsamosc-ponowoczesna-w-ujeciu-zygmunta-bumana-i-zbyszka-me/
  122. (15.11.2014).
  123. Woroniecki, J. (2004). Negocjacje wielostronne – przyszłością dyplomacji XXI w. Roczniki (Annales) Stacja Naukowa
  124. PAN w Paryżu, 7. Pobrano z: http://paris.pan.pl/pl/images/stories/pliki/PDF/Roczniki/R7/woroniecki.pdf
  125. (26.02.2019).
  126. Wyciszkiewicz, E. (2017). Kultury dyplomacji publicznej i obywatelskiej. W: R. Stemplowski (red.), Współczesna
  127. kultura dyplomatyczna: przybliżenie pierwsze (s. 313−332). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Scholar.
  128. Zenderowski, R., Cebul, K., Krycki, M. (2010). Międzynarodowe stosunki kulturalne. Warszawa: Wydawnictwo PWN.
  129. Ziętek, A. (2010a). Dyplomacja publiczna Polski. Annales Uniwersitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio K. Politologia,
  130. 1 (17), 65−82.
  131. Ziętek, A. (red.) (2010b). Międzynarodowe Stosunki Kulturalne. Podręcznik akademicki. Warszawa: Wydawnictwo
  132. Poltext.
  133. Ziętek, A., Olchowski, J. (2007). Kultura. W: M. Pietraś (red.), Międzynarodowe stosunki polityczne. Lublin: Wydawnictwo
  134. UMCS.