Przejdź do treści

Autobiografia Literatura Kultura Media

Autobiografia Literatura Kultura Media
nr 2 (15) 2020
OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
140
Publikacje
321
H-index
5
I10-index
0
Średnia cytowań (2 lata)
0,04
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 2 2018: 0 2019: 5 2020: 8 2021: 17 2022: 16 2023: 23 2024: 17 2025: 33 2026: 18 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
2017312
2018260
2019305
2020318
20213017
20222516
20233423
20242717
20252933
2026018

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)
Google Scholar
Znajdź w Google Scholar (nowa karta)

Gawęda (autobiograficzna)

DOI: 10.18276/au.2020.2.15-09
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

ISSN:2353-8694
eISSN:2719-4361
Autorzy: EWA TIERLING-ŚLEDŹ ORCID
Uniwersytet Szczeciński
Słowa kluczowe: gawęda gawęda (autobiograficzna) Melchior Wańkowicz Zofia Kozarynowa
Data wydania numeru / monografii:2020
Liczba stron:14 (109-122)
OAI-PMH:Metadane
CC BY-SA Open Access DOAJ ERIH PLUS Diamond Discovery Hub
Kod QR

Abstrakt

Autorka, konstruując artykuł – hasło słownikowe na temat gawędy, zwraca uwagę na współczesną wieloaspektowość i wieloznaczność terminu. Omówiwszy pokrótce historię gatunku literackiego, przechodzi do części zasadniczej, a więc wykorzystania gawędy jako praktyki autobiograficznej. W artykule podkreślono swoisty pakt genologiczny zawierany między autorem a czytelnikiem gawędy autobiograficznej, w której świadomość gatunkowej gry pozwala zarówno gawędziarzowi, jak i jego odbiorcy odnaleźć się w literackiej i pozaliterackiej rzeczywistości. Ewa Tierling-Śledź analizuje dwa casusy gawędziarstwa autobiograficznego – Sto lat. Gawęda o kulturze środowiska Zofii Kozarynowej oraz Tędy i owędy Melchiora Wańkowicza.

PDF

Pobierz PDF
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (22)
  1. Bachórz, Józef. „Twórczość gawędowa Kraszewskiego”. Pamiętnik Literacki 78 (1987), 4: 27–54.
  2. Bartoszyński, Kazimierz. „Gawęda prozą”. W: Słownik literatury polskiej XIX wieku, red. Józef Bachórz, Aniela Kowalczykowa, 311–317. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 2009.
  3. Bartoszyński, Kazimierz. „O amorfizmie gawędy: uwagi na marginesie »Pamiątek Soplicy«”. W: tegoż, Teoria i interpretacja: szkice literackie, 208–246. Warszawa: PWN, 1985 (pierwodruk w: Prace o literaturze i teatrze ofiarowane Z. Szweykowskiemu, red. Jarosław Maciejewski. Wro¬cław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1966).
  4. Borkowski, Jakub. Gawędy zuchowe. Dostęp 6.07.2020. https://azymut.zhr.pl/2019/01/01/gawedy¬-zuchowe/.
  5. Chełmecki, Tadeusz. Wspomnienie Rarańczy. (Gawędy harcerskie osnute na tle życia legjonowego) II-giej Żelaznej Brygady. Gniew: Koło Przyjaciół Harcerstwa w Gniewie, 1933. Dostęp 1.07.2020. http://mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=94685&from=publication.
  6. „Gawęda”. W: Słownik języka polskiego. T. 1: A–K, red. Mieczysław Szymczak, 635. Warszawa: PWN, 1988.
  7. „Gawędziarz”. W: Słownik języka polskiego. T. 1: A–K, red. Mieczysław Szymczak, 635. Warszawa: PWN, 1988.
  8. Jurewicz, Radek. Gawęda jako narzędzie metodyczne, czyli: Jak przygotować gawędę z „Orszą”? Dostęp 6.07.2020. https://azymut.zhr.pl/2018/08/15/gaweda-jako-narzedzie-metodyczne-czyli-jak-przygotowac-gawede-z-orsza/.
  9. Kościukiewicz, Elżbieta. „O czynnikach gawędowych w prozie Ksawerego Pruszyńskiego”. Ruch Literacki 13 (1972): 75–91.
  10. Kozarynowa, Zofia. Sto lat. Gawęda o kulturze środowiska, przedm. Jan Zieliński. Wrocław–War¬szawa: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1992.
  11. Kubel, Juliusz J. Blubry Starego Marycha, ilustr. Stanisław Mrowiński. Poznań: KAW, 1987.
  12. Maciejewski, Marian. „Gawęda jako słowo przedstawione”. W: tegoż, Poetyka – gatunek – obraz. W kręgu poezji romantycznej, 30–66. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1977.
  13. Maciejewski, Marian. „Gawęda o gawędzie Panie Kochanku”. W: „Choć Radziwiłł, alem człowiek…”. Gawęda romantyczna prozą, 7–42. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1985.
  14. Makowski, Bolesław. „Gawęda”. W: Słownik rodzajów i gatunków literackich, red. Grzegorz Gazda, 354–357. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012.
  15. Rzymska, Anna. „Powrót gawędy”. W: Gatunki literackie. Tradycja a współczesne przemiany, red. Danuta Ossowska, Zbigniew Chojnowski, 27–36. Olsztyn: WSP, 1996.
  16. Stala, Zbigniew. „Kanon – apokryf. O przemianach gatunkowych gawędy”. W: Gatunki literackie. Tradycja a współczesne przemiany, red. Danuta Ossowska, Zbigniew Chojnowski, 37–47. Olsz¬tyn: WSP, 1996.
  17. Szmydtowa, Zofia. „Poetyka gawędy”. W: tejże, Studia i portrety, 337–358. Warszawa: PIW, 1969.
  18. Tierling, Ewa. „Księdza Meysztowicza Gawędy o czasach i ludziach”. W: Literackie Kresy i bezkresy. Księga ofiarowana profesorowi Bolesławowi Hadaczkowi, red. Katarzyna R. Łozowska, Ewa Tier¬ling, 161–186. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe US, 2000.
  19. Tierling-Śledź, Ewa. „Na rzece czasu: o wspomnieniach Zofii Kozarynowej Sto lat. Gawęda o kul¬turze środowiska”. Archiwum Emigracji. Studia – Szkice – Dokumenty 11 (2009): 65–80.
  20. Wańkowicz, Melchior. „4. Gawęda”. W: tegoż, Karafka La Fontaine’a, wstęp Andrzej Gronczewski, 118–165. T. 1. Warszawa: Prószyński i S-ka, 2010.
  21. Wańkowicz, Melchior. „O dupie na dostojnej akademii”. W: tegoż, Tędy i owędy, 183–187. War¬szawa: Iskry, 1961.
  22. Wańkowicz, Melchior. Tędy i owędy. Warszawa: Iskry, 1961.