Autobiografia Literatura Kultura Media
Autobiografia jako „obiekt znaleziony” w eseistyce Adama Ważyka
DOI: 10.18276/au.2022.2.19-08
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 2353-8694 |
| eISSN: | 2719-4361 |
| Autorzy: |
ANDRZEJ
ZIENIEWICZ
Uniwersytet Warszawski |
| Słowa kluczowe: | obiekt znaleziony wiersz dośrodkowy wiersz odśrodkowy tok nieciągły struktura skokowa mit prajęzyka magia fetysz arogancja |
| Data wydania numeru / monografii: | 2022-12 |
| Liczba stron: | 12 (97-108) |
| OAI-PMH: | Metadane |
 
 
| |
Abstrakt
Artykuł omawia te cechy autobiograficznej eseistyki Adama Ważyka, pisanej w latach 60. XX wieku, które spokrewniają ją z programami i teoriami futuro-awangardy lat 20., zwłaszcza z propozycjami rozumienia poezji bliskimi pomysłom tzw. object trouvé. Jednak ani w tych programach, ani we własnej (późniejszej) biografii Ważyk nie dostrzega, a raczej bardzo starannie przemilcza, skłonności do przesilania się pomysłów awangardowych w fascynację ideologiami totalitarnymi, głównie lewicowymi, co wszak charakteryzowało jego, Ważyka, autorską postawę w pierwszej połowie lat 50.
Podgląd PDF
Bibliografia
- Bauman, Zygmunt. „Prawodawcy i tłumacze”. W: Postmodernizm. Antologia przekładów, red. Ryszard Nycz, 269–299. Kraków: Wydawnictwo Baran i Suszczyński, 1997.
- Falkowski, Tomasz. Myśl i zdarzenie. Pojęcie zdarzenia historycznego w historiografii francuskiej XX wieku. Kraków: Universitas, 2013.
- Lam, Andrzej. Polska awangarda poetycka. Programy z lat 1917–1923. Tom 1: Instynkt i ład. Manifesty i protesty. Antologia. Kraków: Wydawnictwo Literackie, 1969.
- Lyotard, Jean-François. „Odpowiedź na pytanie: po co jest postmodernizm?”. W: Postmodernizm,
- Antologia przekładów, red. Ryszard Nycz, 47–62. Kraków: Wydawnictwo Baran i Suszczyński, 1997.
- Ważyk, Adam. Eseje literackie. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1982.