Autobiografia Literatura Kultura Media
Autopatografia jako przestrzeń „spotkania troski”. O realizacji postulatów medycyny narracyjnej w Mięchu Anety Żukowskiej
DOI: 10.18276/au.2022.1.18-13
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 2353-8694 |
| eISSN: | 2719-4361 |
| Autorzy: |
MARIA
ŚWIĄTKOWSKA
Uniwersytet Jagielloński |
| Słowa kluczowe: | medycyna narracyjna humanistyka medyczna dyskurs medyczny dyskurs maladyczny autobiografia autopatografia Aneta Żukowska Anatole Broyard Arthur Frank Rita Charon Sarah L. Jain |
| Data wydania numeru / monografii: | 2022-12 |
| Liczba stron: | 12 (161-172) |
| OAI-PMH: | Metadane |
 
 
| |
Abstrakt
Niniejszy tekst dotyczy autopatografii jako upodmiatawiającej praktyki, która – zgodnie z rozpoznaniami Arthura Franka o przejściu od nowoczesnego do ponowoczesnego doświadczenia choroby – pozwala pacjentom przejąć kontrolę nad narracją o własnym doświadczeniu. Opowieści chorych jawią się nie tylko jako artykulacja negatywnego doświadczenia maladycznego, lecz również jako przestrzeń nawiązywania dialogu między pacjentem a lekarzem. W artykule zostają przywołane autopatografie Anatole’a Broyarda oraz Anety Żukowskiej jako teksty, w których potrzeba takiego dialogu zostaje zasygnalizowana oraz spełniona. Książka Żukowskiej jest analizowana jako przykład realizacji sformułowanych przez Ritę Charon postulatów medycyny narracyjnej oraz zaproponowanej przez Sarah L. Jain polityki elegijnej, które to koncepcje niosą potencjał zreformowania systemu opieki medycznej oraz detabuizacji doświadczenia maladycznego.
Podgląd PDF
Bibliografia
- Aronson, Jeffrey K. „Autopathography. The Patient’s Tale”. British Medical Journal 321 (2000): 1599–1602.
- Boruszkowska, Iwona. Defekty. Literackie Auto/pato/grafie. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2016.
- Broyard, Anatole. Upojony chorobą. Zapiski o życiu i śmierci. Tłum. Agnieszka Nowakowska, Woło¬wiec: Czarne, 2010.
- Charon, Rita, DasGupta, Santayani, Hermann, Nellie, Irvine, Craig, Marcus, Eric R., Rivera Colón, Edgar, Spencer, Danielle, Spiegel, Maura. Medycyna narracyjna. Teoria i praktyka. Tłum. Maria Świątkowska. Kraków: Medycyna Praktyczna, 2020.
- Czapliński, Przemysław. „Opiekuńcza utopia”. Teksty Drugie 1 (2021): 7–18.
- Dauksza, Agnieszka. „Humanistyka medyczna. O leczeniu (się) w patosystemie”. Teksty Drugie 1 (2021): 38–58.
- Frank, Arthur. The Wounded Storyteller. Body, Illness and Ethics. Chicago: University of Chicago Press, 1995.
- Jain, Sarah L. „Living in Prognosis. Toward an Elegiac Politics”. Representations 98 (2007): 77–92.
- Ładoń, Monika. Choroba jako literatura. Studia Maladyczne. Katowice: Stowarzyszenie Inicjatyw Wydawniczych, Wydawnictwo Naukowe „Śląsk”, 2019.
- Sławek, Tadeusz. „Ja bolę”. W: Fragmenty dyskursu maladycznego, red. Maciej Ganczar, Ireneusz Gielata, Monika Ładoń, 89–107. Gdańsk: Fundacja Terytoria Książki, 2019.
- Szubert, Mateusz. „Dyskurs maladyczny. Perspektywy badawcze”. W: Fragmenty dyskursu mala¬dycznego, red. Maciej Ganczar, Ireneusz Gielata, Monika Ładoń, 17–35. Gdańsk: Fundacja Terytoria Książki, 2019.
- Żukowska, Aneta. Mięcho. Kraków: Karakter, 2019.