Zum Inhalt springen

Autobiografia Literatura Kultura Media

Autobiografia Literatura Kultura Media
nr 2 (19) 2022
OpenAlex

Für die gesamte Zeitschrift, laut OpenAlex.

Zitate
140
Publikationen
321
H-index
5
I10-index
0
Mittlere Zitierhäufigkeit (2 Jahre)
0,04
Erhaltene Zitate nach Jahr
Diagramm der Zeitschriftenzitate. Die genauen Werte stehen in der Tabelle darunter. 2017: 2 2018: 0 2019: 5 2020: 8 2021: 17 2022: 16 2023: 23 2024: 17 2025: 33 2026: 18 2017 2026
Datentabelle anzeigen
Erhaltene Zitate nach Jahr
JahrPublikationenZitate
2017312
2018260
2019305
2020318
20213017
20222516
20233423
20242717
20252933
2026018

Daten abgerufen:

Was bedeuten diese Zahlen?

Publikationen und Zitate umfassen die dieser Zeitschrift zugeordneten OpenAlex-Datensätze. Der H-Index ist die größte Anzahl h von Publikationen mit jeweils mindestens h Zitaten. Der I10-Index zählt Publikationen mit mindestens 10 Zitaten. Das Diagramm zeigt die in einem Jahr erhaltenen Zitate; das laufende Jahr ist unvollständig. Die Abdeckung kann von WNUS und anderen Diensten abweichen.

Der Zweijahresdurchschnitt ist eine OpenAlex-Kennzahl und nicht der Journal Impact Factor von Clarivate.

In OpenAlex ansehen (neuer Tab)
Google Scholar

„Moje ręce”. Doświadczenie niepełnosprawności w autonarracjach Cheryl Marie Wade

DOI: 10.18276/au.2022.2.19-07
Zitieren

Der Volltext ist verfügbar

Abstract

Cheryl Marie Wade była poetką, performerką i aktywistką działającą na rzecz praw osób z niepełnosprawnościami. Jej twórczość poetycka, która miała wymiar performatywny, ponieważ Wade prezentowała swoje utwory w ramach występów scenicznych, w bezpośredniej relacji z widzami-odbiorcami, splatała się z aktywizmem: często podejmowała temat własnej niepełnosprawności, konfrontując z nim odbiorców i przełamując liczne dotyczące jej stereotypy. W tekście zestawiam twórczość Wade i wyłaniającą się z niej wizję niepełnosprawności z wywiadem rzeką przeprowadzonym z artystką i włączonym do archiwum mówionej historii niepełnosprawności. Obydwie formy traktuję jako swoiste autonarracje ujmujące w różnych kluczach – poetyckim i autobiograficznym – doświadczenie niepełnosprawności. Zadaję również pytanie o to, jaką rolę pełni w nich głos.
PDF-Vorschau

PDF öffnen

Bibliographie

  1. Couser, Thomas G. „Disability Autobiography”. W: Encyclopedia of American Disability History, red. Susan Burch, 3. New York: Facts on File, 2009.
  2. Couser, Thomas G. „Disability, Life Narrative, and Representation”. PMLA 120 (2005): 602–606.
  3. Garland-Thomson, Rosemarie. „Ośmielone spojrzenia. Sposoby wykorzystania dynamiki relacji opartych na gapieniu się przez niepełnosprawne performerki”. Tłum. Katarzyna Ojrzyńska. W: Odzyskiwanie obecności. Niepełnosprawność w teatrze i performansie, red. Ewelina Godlewska- Byliniak, Justyna Lipko-Konieczna, 61–74. Warszawa: Fundacja Teatru 21, 2017.
  4. Garland-Thomson, Rosemarie. Niezwykłe ciała. Przedstawienia niepełnosprawności fizycznej w amerykańskiej kulturze i literaturze. Tłum. N. Pamuła. Warszawa: Fundacja Teatru 21, 2020.
  5. Giddens, Anthony. Nowoczesność i tożsamość. „Ja” i społeczeństwo w epoce późnej nowoczesności. Tłum. Alina Szulżycka. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001.
  6. Mitchell, David T. „Body Solitaire. The Singular Subject of Disability Autobiography”. American Quarterly 2 (2000): 311–315.
  7. Rancière, Jacques. Estetyka jako polityka. Tłum. Justyna Kutyła, Paweł Mościcki. Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej, 2007.
  8. Shakespeare, Tom. „Samoorganizacja osób niepełnosprawnych: nowy ruch społeczny?”. Tłum. Agata Zawrzykraj. W: Niepełnosprawność i społeczeństwo. Performatywna siła protestu, |red. Ewelina Godlewska-Byliniak, Justyna Lipko-Konieczna, 33–51. Warszawa: Fundacja Teatru 21, 2018.
  9. Wade, Cheryl M. „Writer and Performance Artist”, an oral history conducted by Esther Ehrlich in 2003. W: Art and Activism: Pioneering Theater Artists with Disabilities, Regional Oral History Office, The Bancroft Library, University of California, Berkeley, 2004, Online Archive of California: www.oac.cdlib.org.