Na tropach Wery, czyli literackie poprzedniczki bohaterki Ten się śmieje, kto ma zęby Studium kobiecości i seksualności bohaterek Zyty Rudzkiej z odniesieniem do autotematycznych komentarzy autorki

Celem artykułu jest monograficzna analiza konstrukcji kobiecości i seksualności w trzech powieściach Zyty Rudzkiej: Pałac Cezarów, Dziewczyny Bonda oraz Ten się śmieje, kto ma zęby. Autorka ukazuje rozwój postaci kobiecych w kontekście wolności, cielesności oraz dekonstrukcji ról płciowych. Artykuł wskazuje na istnienie „uniwersum Rudzkiej” – systemu powiązań fabularnych, językowych i symbolicznych, który umożliwia odczytywanie Wery, najnowszej bohaterki, jako dojrzałego konstruktu płciowego i narracyjnego. Analiza obejmuje również autotematyczne wypowiedzi pisarki oraz zjawisko powtórzeń (frazy, motywy, figury) jako cechę charakterystyczną dla stylu autorki. Szczególną uwagę poświęcono nożyczkom – narzędziu pracy i symbolowi kobiecej podmiotowości – które stanowią klucz do odczytania zarówno formy powieści, jak i tożsamości bohaterek. Praca wskazuje na somatopoetykę oraz cielesność jako fundament narracji i konstrukcji postaci, odczytywanych z perspektywy/metodami feministycznej i krytycznej refleksji nad płcią.