Przejdź do treści
Ekonomiczne Problemy Turystyki

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Turystyki

nr 4 (40) 2017

The Offer of Tourism And Recreation Business Entities Under Social Programmes on the Example of The Large Family Card


(Oferta podmiotów gospodarczych z zakresu turystyki i rekreacji w programach prospołecznych w Polsce na przykładzie Karty Dużej Rodziny)
DOI: 10.18276/ept.2017.4.40-03
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

ISSN:1644-0501
eISSN:2353-3188
Autorzy: Iwona Józefowicz
Kazimierz Wielki University in Bydgoszcz, Faculty of Physical Education, Health and Tourism, Institute of Geography

Hanna Michniewicz-Ankiersztajn
Kazimierz Wielki University in Bydgoszcz, Faculty of Physical Education, Health and Tourism, Institute of Geography
Słowa kluczowe: turystyka społeczna Karta Dużej Rodziny (KDR) Polityka Społecznej Odpowiedzialności (CSR)
Data publikacji całości:2017-12-30
Liczba stron:10 (29-38)
OAI-PMH:Metadane
Klasyfikacja JEL: D31 L83 M14
Cited-by (Crossref) ?: Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań.
CC BY-SA Open Access DOAJ
Kod QR

Abstrakt

Współczesne przedsiębiorstwa turystyczne działające w realiach gospodarki rynkowej coraz częściej wdrażają politykę społecznej odpowiedzialności biznesu przy czym jest to uwarunkowane misją przedsiębiorstwa. Coraz więcej podmiotów gospodarczych decyduje się na udział w programach prospołecznych m.in. skierowanych do rodzin w specjalnej sytuacji. Celem artykułu jest ukazanie udziału podmiotów gospodarczych uczestniczących w ogólnopolskim programie Karta Dużej Rodziny (KDR) w Polsce w zakresie turystyki i rekreacji. Wyniki przeprowadzonych badań wykazały, że pomimo koncentracji podmiotów gospodarczych uczestniczących w programie na obszarach o dużym natężeniu ruchu turystycznego chętnie udzielają niewielkich zniżek dla rodzin wielodzietnych.

PDF

Pobierz PDF
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (20)
  1. Font, X., Garay, L., Jones, S. (2016). Sustainability motivations and practices in small tourism enterprises in European protected areas. Journal of Cleaner Production, 137, 1439–1448.
  2. Galor, Z., Majewski, J. (2011). Po co turystyce polityka społeczna? Why does tourism need social policy? Folia Pomerania. Universitatis Technologiae Stetinensis, Oeconomica, 288 (64), 33–44.
  3. Green Paper (2001). Promoting a European Framework for Corporate Social Responsibility, COM (2001) 366, Brussels 2001.
  4. Hunziker, W. (1951). Social tourism: Its nature and problems. International Tourists Alliance Scientific Commission.
  5. Janeš, A, Biloslavo, R., Faganel, A. (2017). Sustainable Business Model: a Case Study of Fonda.si. Annals for Istrian and Mediterranean Studies Series Historia et Sociologia, 1 (27), 175–190.
  6. Kowalczyk-Anioł, J., Włodarczyk, B. (2011). Turystyka rodzinna – istota i zakres pojęcia. In: J. Śledzińska, B. Włodarczyk (eds.), Turystyka rodzinna a zachowania prospołeczne (pp. 9–25). Warszawa: Wydawnictwo PTTK „Kraj”.
  7. Kuźniar, W., Surmacz, T. (2015). Zastosowanie koncepcji współtworzenia wartości produktu w turystyce wiejskiej – wybrane aspekty. Ekonomiczne Problemy Turystyki, 2 (30), Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, 853. DOI: 10.18276/ept.2015.2.30-02.
  8. Labocha, E., Społeczna odpowiedzialność biznesu – moda, czy konieczność. Retrieved from: www.sob.edu.pl/wp-content/ downloads/sob_moda_czy_koniecznosc.pdf.
  9. Mazur-Wierzbicka, E. (2012). CSR w dydaktyce, czyli jak uczyć studentów społecznej odpowiedzialności. Szczecin: Stowarzyszenie Kreatywni dla Szczecina.
  10. Minnaert, L., Maitland, R. Miller, G. (2009). Tourism and social policy – The value of social tourism. Annals of Tourism Research, 2 (36), 316–334.
  11. Minnaert, L., Maitland, R., Miller, G. (2007). Social tourism and its ethical foundations. Tourism Culture & Communication, 7, 7–17.
  12. Minnaert, L., Maitland, R., Miller, G. (2011). What is social tourism? Current Issues in Tourism, 5, 403–415.
  13. Pérez-Aranda, J.A. (2014). The social responsibility as a model of tourist. Business and facilitating instruments for its implantation at the Spanish hotel sector. Ramon Llull Journal of Applied Ethics, 5 , 41–64.
  14. Porter, M.E., Kramer, M.R. (2011). The Big Idea: Creating Shared Value. Harvard Business Review, 89 (January– February), 62–77.
  15. Reichel, J. (2010). Znaczenie i rozwój ekonomii społecznej w Polsce. In: A. Stasiak (ed.), Turystyka społeczna w regionie łódzkim (pp. 11–22). Łódź: Wydawnictwo WSTH.
  16. Social Responsibility: Key to Building Reputation and Regaining Trust (2004). The Wirthlin Report, 2 (13).
  17. Sysko-Romańczuk, S., Roszkowska, P., Niedźwiecka, A. (2012). Odpowiedzialność biznesu. Teoria i praktyka. Management and Business Administration. Central Europe 2 (115), 26–40.
  18. Szromek, A.R. (2013). Wskaźniki funkcji turystycznej i ich współzależność z innymi wskaźnikami ekonomicznymi na przykładzie polskiej gospodarki w latach 2000–2010. Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, Research Papers of Wrocław University of Economics, 304, Gospodarka turystyczna wregionie. Rynek turystyczny – współczesne trendy, problemy i perspektywy jego rozwoju, 336–349.
  19. Wołoszyn, J., Ratajczak, M. (2012). Modele społecznej odpowiedzialności biznesu – rozważania teoretyczne. In: J. Wołoszyn (ed.), Społeczna odpowiedzialność biznesu w obszarze przedsiębiorczości (pp. 7–16). Warszawa: Wydawnictwo SGGW. www.rodzina.gov.pl. www.stat.gov.pl.
  20. Zilahy, G. (2016). Sustainable Business Models – What Do Management Theories Say? Vezetéstudomány/Budapest Management Review, 10 (47), 62–72.