Przejdź do treści
Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia

4/2016
Google Scholar
Znajdź w Google Scholar (nowa karta)

The Use of Knowledge Capital in a Region Through Building a Network of Cooperation Between the Public and Private Sector


(Wykorzystanie kapitału wiedzy w regionie poprzez budowanie sieci współpracy między sektorem publicznym i prywatnym)
DOI: 10.18276/frfu.2016.4.82/1-71
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

ISSN:2450-7741
eISSN:2300-4460
Autorzy: Beata Wierzbicka

Jędrzej Strumiłło
Słowa kluczowe: wiedza sektor prywatny sektor publiczny globalizacja
Data wydania numeru / monografii:2016
Liczba stron:11 (851-861)
OAI-PMH:Metadane
CC BY-SA Open Access
Kod QR

Abstrakt

Wiedza traktowana jest w dobie cywilizacji informacyjnej jako bardzo ważny czynnik zasobowy każdej organizacji, który dzięki umiejętnościom i doświadczeniu członków jej społeczności pozwala na wykorzystanie pozostałych zasobów w sposób bardziej optymalny z punktu widzenia priorytetów rozwoju organizacji. Wiedza obecnie najlepiej sprawdza się we wspólnym działaniu wszystkich podmiotów życia społeczno-gospodarczego. Wiedza, a szczególnie proces jej rozprzestrzeniania się pomiędzy podmiotami w regionie, pozwalają skutecznie realizować twórcze strategie rozwoju wspólnoty. Celem artykułu jest wskazanie na potrzebę współpracy sektorów publicznego i prywatnego w skutecznym zagospodarowaniu potencjału wiedzy społeczności regionu w celu tworzenia jej obecnego i przyszłego dobrobytu.

PDF

Pobierz PDF
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (18)
  1. Castells M. (1996). The Rise of the network Society, Cambridge.
  2. Cohen S.S., Fields G. (2000). Social capital and capital gains: An examination of social capital in Silicon Valley. In: M. Kenney (ed.), Understanding Silicon Valley: The anatomy of an entrepreneurial region. Stanford
  3. Drucker P.F. (1999). Społeczeństwo pokapitalistyczne. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN,
  4. Friedman T.L. (2001). Lexus i drzewo oliwne. Zrozumieć globalizację. Poznań: Dom Wydawniczy Rebis.
  5. Garratt B. (2001). The Learning organization. Developing Democracy at work. London.
  6. Kowalczyk A., Nogalski B. (2007). Zarządzanie wiedzą. Koncepcje i narzędzia. Warszawa: Difin.
  7. Lamboy J.G. (1995). Structural change: Economic and geographical perspectives. In: A. Kukliński (ed.), Baltic Europe in the Perspective of global change, Europe 2010 series1. Warszawa.
  8. Lechicka-Kostuch M. (2008). Determinanty rozwoju polskich regionów. Sopot: Fundacja Rozwoju UG.
  9. Monitor Polski, Dz.U. RP, w36, poz.423, Warszawa 20 maja 2011.
  10. Moss Kantor R. (1973). Innovation for Productivity in the American Corporation. Chicago.
  11. Porter M.E. (1992). Competitive adventage of nations. London.
  12. Przedsiębiorczość w Polsce 2014 (2014). Sieć Regionalnych Strategii Innowacji, http://www.mr.gov.pl (23.03.2016).
  13. Rokita J. (2003). Organizacja ucząca się, Akademia Ekonomiczna w Katowicach. Katowice.
  14. Rutka R. (2001). Kierowanie. In: A. Czermiński et al. (eds.). Zarządzanie organizacjami. Toruń: Dom Organizatora.
  15. Sternberg R. (1996). Regional growth theories and high-tech regions. International Journal of Urban and Regional Research, 3 (20).
  16. Stiglitz J.E. (2007). Wizja sprawiedliwej globalizacji Propozycje usprawnień. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  17. Wierzbicka B. (2014). SKW jako element zarządzania strategicznego w budowaniu współpracy w regionie w obliczu zagospodarowania środków unijnych w nowej perspektywie pomocowej. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego nr 802.
  18. Zimniewicz K. (1999). Współczesne koncepcje i metody zarządzania. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.