Przejdź do treści
Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia

1/2017 (85)

Potencjał społeczno-gospodarczy makroregionów Polski. Case study: makroregion północny, północno-zachodni i południowo-zachodni

DOI: 10.18276/frfu.2017.1.85-51
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

ISSN:2450-7741
Autorzy: Iwona Koza
Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa w Chełmie
Słowa kluczowe: rozwój regionalny potencjał społeczno-gospodarczy kapitał ludzki
Data wydania numeru / monografii:2017
Liczba stron:11 (635-645)
OAI-PMH:Metadane
Cited-by (Crossref) ?: Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań.
CC BY-SA Open Access
Kod QR

Abstrakt

Kapitał ludzki jest rozumiany jako zasób wiedzy, umiejętności, zdolności, doświadczenia zawodowego i zawarty jest w społeczeństwie. Jest on jednocześnie czynnikiem konkurencyjności i satysfakcji, jest determinantem rozwoju gospodarki opartej na wiedzy. Warto więc oceniać go przy pomocy czynników wzrostu gospodarczego oraz poziomu rozwoju społeczno-ekonomicznego. W niniejszej publikacji wykorzystano pięć najbardziej wartościowych wskaźników odnoszących się do potencjału społeczno-gospodarczego makroregionów Polski. W efekcie prowadzonych analiz okazało się, że trendy rozwojowe charakterystyk odnoszące się do polskich regionów w ostatnich kilkunastu latach były analogiczne do regionów Unii Europejskiej. Jeśli zaś chodzi o zestawienie rezultatów dla wszystkich regionów europejskich pod względem wartości, zarówno średniej arytmetycznej, jak i geometrycznej, w badanym okresie i dla wszystkich wskaźników, polskie regiony plasowały się w drugim kwartylu. Polska okazała się krajem dobrze rozwijającym się.

PDF

Pobierz PDF
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (29)
  1. Bardhan, P., Mookherjee, D. (2006). Decentralization and local governance in developing countries. Cambridge: The MIT Press.
  2. Bell, D.A. (2009). Employment in the age of robots. Robotica, 1 (2).
  3. Buchta, K. i in. (2016). Kompetencje absolwenta uczelni wyższej jako element kapitału ludzkiego. Marketing i Rynek, 3.
  4. Długookresowa Strategia Rozwoju Kraju Polska 2030. Pobrane z: https://mac.gov.pl/files/wp-content/uploads/2013/02/Strategia-DSRK-PL2030-RM.pdf (7.11.2016).
  5. Eurostat. Pobrane z: http://ec.europa.eu/eurostat (2.10.2016).
  6. Filipiak, B., Kogut, M., Szewczuk, A., Zioło, M. (2005). Rozwój lokalny i regionalny. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego.
  7. Forlicz, S. (2008). Metody ilościowe w ekonomii. Poznań: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Bankowej.
  8. Gieorgica, J.P. (2015). Polska na obrzeżach Unii Europejskiej. W pogoni za Zachodem. W: J. Solarz, K. Lisowski (red.), Ryzyko w społeczeństwie i gospodarce. Biografie finansowe. Łódź–Warszawa: Wydawnictwo Społecznej Akademii Nauk.
  9. Grodzicki, J. (2003). Rola kapitału ludzkiego w rozwoju gospodarki globalnej. Gdańsk: Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego.
  10. Grzegorek, P. (2015). Badanie dobrobytu społecznego na podstawie wskaźników opartych na PKB. Przedsiębiorczość i Zarządzanie, 16 (3), cz. 2.
  11. Hoover, K.D. (2011). Understanding Gross Domestic Product. Cambridge University Press.
  12. International Review of the Red Cross (2010). Human Resources, 30 (1).
  13. Jasiński, A. (2014). Innowacyjność w gospodarce Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Warszawskiego.
  14. Kosztowniak, A. (2015). Relacje przyczynowo-skutkowe pomiędzy czynnikami produkcji a wzrostem gospodarczym w Polsce w latach 1992–2012 z uwzględnieniem roli bezpośrednich inwestycji zagranicznych. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, 9 (945).
  15. Koza, I. (2013). Aspekty ekonomiczne funkcjonowania powiatów ziemskich w Polsce. Niepublikowana rozprawa doktorska obroniona w Instytucie Zarządzania Ryzykiem Akademii Finansów i Biznesu Vistula w Warszawie w dniu 26.09.2013.
  16. Kuciński, K. (2009). Geografia ekonomiczna. Kraków: Wolters Kluwer Polska.
  17. Layard, R. (2010). Preventing long-term unemployment: an economic analysis. W: D.J. Snower (red.), Unemployment Policy. London: University of London.
  18. Lengyel, I. (2002). The Pyramid Model. Acta Oeconomica, 54.
  19. Łopatka, A. (2015). Analiza wpływu poziomu wykształcenia na poziom bezrobocia w Polsce i Unii Europejskiej. Współczesne Problemy Ekonomiczne. Globalizacja. Liberalizacja. Etyka, 10.
  20. Mączyńska, E. (2015). Potencjał rozwojowy Polski w kontekście hipotezy o nowej sekularnej stagnacji. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia, 73.
  21. Makieła, Z. (2013). Przedsiębiorczość i innowacyjność terytorialna. Warszawa: C.H. Beck.
  22. Orstavik, R.E. i in. (2014). Sex Differences in Genetic and Environmental Influences on Educational Attainment and Income. Twin Research and Human Genetics, 17 (6).
  23. Rączaszek, A. (2010). Zróżnicowanie poziomu rozwoju społeczno-ekonomicznego regionów i jednostek samorządu terytorialnego w Polsce. Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, 95.
  24. Sierpińska, M., Jachna, T. (1997). Ocena przedsiębiorstwa według standardów światowych. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  25. Stalończyk, I. (2014). Edukacja formalna i pozaformalna w procesie kształtowania wiedzy. Zeszyt naukowy Uniwersytetu Rzeszowskiego, 37.
  26. Szewczuk, A., Kogut-Jaworska, M., Zioło, M. (2011). Rozwój lokalny i regionalny. Warszawa: C.H. Beck.
  27. Tkach, A., Pliszka, T. (2014). Sytuacja demograficzna Polski implikacją dla zintegrowanego rozwoju. Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy, 37 (1).
  28. Zeliaś, A. (2000). Metody statystyczne. Warszawa: PWE.
  29. Zioło, M. (2011). Metody ilościowe w analizie i prognozowaniu rozwoju lokalnego i regionalnego. W: A. Szewczuk, M. Kogut-Jaworska, M. Zioło (red.), Rozwój lokalny i regionalny. Warszawa: C.H. Beck.