Uwarunkowania społeczno-ekonomiczne kształtowania się poziomu własnego potencjału dochodowego gmin wiejskich województwa wielkopolskiego

Celem pracy jest próba identyfikacji głównych uwarunkowań poziomu własnego potencjału dochodowego gmin wiejskich w województwie wielkopolskim. W pierwszym etapie badań analizie poddano kształtowanie się poziomu własnego potencjału dochodowego, kwantyfikowanego wysokością dochodów własnych w zł per capita gmin wiejskich na tle pozostałych typów administracyjnych w województwie wielkopolskim w latach 2005–2015, natomiast w drugim etapie badań przeprowadzono identyfikację ich głównych uwarunkowań z wykorzystaniem analizy czynnikowej. Przeprowadzone badania wykazały, że własny potencjał dochodowy gmin wiejskich systematycznie wzrastał, zarówno w przypadku badanej grupy gmin w województwie wielkopolskim, jak i w pozostałych analizowanych typach gmin. Na tle kraju i ośrodków miejskich, gminy wiejskie cechuje najniższy poziom dochodów własnych per capita, ale jednocześnie to najbardziej zróżnicowana pod tym względem zbiorowość. Wyniki analizy czynnikowej potwierdziły zasadność jej wykorzystania i pozwoliły wyodrębnić czynniki determinujące poziom dochodów własnych, tj. „poziom zurbanizowania i potencjał gospodarczy”, „uwarunkowania przestrzenne”, „rynek pracy”, „poziom obciążenia demograficznego” i „zagospodarowanie przestrzenne powierzchni”. Utworzone czynniki wspólne wykorzystano jako zmienne objaśniające w modelu regresji liniowej. Najsilniej oddziaływującym czynnikiem na poziom dochodów własnych per capita gmin wiejskich w województwie wielkopolskim okazały się poziom zurbanizowania i potencjał gospodarczy oraz uwarunkowania przestrzenne.