Nadużycia i przestępstwa pracownicze jako przedmiot audytu wewnętrznego

Celem artykułu jest wskazanie najważniejszych czynników poprawiających skuteczność wykrywania nadużyć i przestępstw pracowniczych. Wykrywanie przestępstw wewnętrznych powinno opierać się na trzech ważnych elementach: identyfikacji obszarów zagrożonych przestępstwami, eliminacji czynników będących przyczynami tych działań oraz wdrażania skutecznych narzędzi eliminacji przestępstw wewnętrznych. Istotnym elementem jest w takim przypadku opracowanie procedur audytu wewnętrznego pozwalających na skuteczne rozwiązywanie problemów związanych z nadużyciami wewnętrznymi. Dobór rozwiązań zaradczych zawsze musi być uzależniony od indywidualnych uwarunkowań działalności jednostki, gdyż nie jest możliwe ustalenie uniwersalnych metod skutecznych we wszystkich jednostkach gospodarczych. Metodologia badania – Badanie literatury jest punktem wyjścia rozważań. Badania te zostały uzupełnione o analizę najczęściej występujących przypadków przestępstw wewnętrznych w polskich przedsiębiorstwach. Wykorzystując wnioskowanie przez analogię oraz wykorzystując metodę dedukcyjną, zaproponowano najskuteczniejsze rozwiązania w zakresie opracowania gotowych metod przeciwdziałania oszustwom wewnętrznym. Wynik – Przeprowadzone przez autora badania pozwalają na identyfikację kluczowych czynników ryzyka związanych z nadużyciami pracowniczymi, które stały się podstawą do wyznaczenia najbardziej skutecznych metod ograniczania strat wynikających z negatywnej działalności zatrudnionych pracowników. Oryginalność/wartość – Wartością artykułu jest oryginalna propozycja autorskich rozwiązań wspierających zarządzających jednostką gospodarczą w skutecznym przeciwdziałaniu przestępstwom wewnętrznym.