Przejdź do treści
Pedagogika Szkoły Wyższej

Fenomenologia jako metoda myślenia – u podstaw warsztatu badań ejdetycznych

DOI: 10.18276/psw.2017.1-01
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Każda metoda badawcza jest pochodną metody samego myślenia. Starogreckie pojęcie méthodos należy zaś rozumieć jako przemyślany, zaplanowany i zoperacjonalizowany sposób naszego rozumowania i postępowania w postaci poprawnego „chodzenia-wzdłuż-drogi”. Z takiego punktu widzenia omówiona zostanie tu metoda fenomenologiczna jako na wskroś teoretyczna, analityczna oraz oparta na postawie refleksyjno-kontemplacyjnej. Przybliżeniu podstaw warsztatu badań ejdetycznych służyć będzie omówienie zagadnień: epistemologicznego statusu fenomenów jako tworów idealnych, intencjonalności aktów świadomości, kategorialnych relacji pomiędzy częściami i całościami, operacjonalizacji fenomenologicznych nastawień badawczych, wyobrażeniowego poszukiwania granic zmienności oraz momentów atrybutywnych określonych rzeczy
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (66)
  1. Benner, D. (2015). Pedagogika ogólna. Wprowadzenie do myślenia i działania pedagogicznego
  2. w ujęciu systematycznym i historyczno-problemowym, tłum. D. Stępkowski. Warszawa:
  3. Wydawnictwo UKSW.
  4. Bocheński, J.M. (1993). Współczesne metody myślenia, tłum. S. Judycki. Poznań: „W drodze”.
  5. Embree, L. (2006). Analiza refleksyjna. Wprowadzenie do badań fenomenologicznych, tłum.
  6. A. Łagodzka. Warszawa: Wydawnictwo IFiS PAN.
  7. Galewicz, W. (1994). Logische Untersuchungen. W: B. Skarga (red.), Przewodnik po literaturze
  8. filozoficznej XX wieku, t. 2 (s. 163–176). Warszawa: PWN.
  9. Gara, J. (2009). Od filozoficznych podstaw wychowania do ejdetycznej filozofii wychowania.
  10. Warszawa: Wydawnictwo Akademii Pedagogiki Specjalnej.
  11. Gara, J. (2014). Fenomen wolności i pedagogiczne implikacje nieredukowalności wolnościowych
  12. dążeń człowieka. Kultura i Wychowanie, 7, 22–41.
  13. Gara, J. (2015). Fenomenologiczne inspiracje hermeneutycznego rozjaśniania fenomenu
  14. edukacji. Kwartalnik Pedagogiczny, 2–3 (236), 121–125.
  15. Gara, J. (2016). Egzystencjalne doświadczenie aporii sensu swojskości i zadomowienia
  16. w świecie życia codziennego. W: Z. Melosik, M.J. Szymański (red.), Tożsamość w warunkach
  17. zmiany społecznej (s. 123–151). Warszawa: Wydawnictwo Akademii Pedagogiki
  18. Specjalnej.
  19. Gara, J. (2016). Epistemologiczno-metodologiczne horyzonty fenomenologicznych nastawień
  20. badawczych. W: F. Szlosek (red.), Badanie. Dojrzewanie. Rozwój (na drodze do doktoratu).
  21. Odrębność metodologiczna a dyscyplinarność danej dziedziny wiedzy (s. 89–98).
  22. Warszawa–Radom: APS i ITE – PIB.
  23. Gara, J. (2016). Fenomen egzystencjalnych wymiarów myślenia utopijnego. W: J. Gromysz,
  24. R. Włodarczyk (red.), Utopia a edukacja, t. I (s. 11–24). Wrocław: Instytut Pedagogiki
  25. Uniwersytetu Wrocławskiego.
  26. Gara, J. (2017). Fenomen nieredukowalności teorii i praktyki pedagogicznej. W: M. Dudzikowa,
  27. S. Juszczyk (red.), Pułapki epistemologiczne i metodologiczne w badaniach nad
  28. edukacją. Jak sobie z nimi radzić? Wykłady Profesorów wygłoszone na XXX Letniej Szkole
  29. Młodych Pedagogów przy KNP PAN (s. 148–166). Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu
  30. Śląskiego.
  31. Gara, J. (2017). Fenomenologiczna kategoria świata życia codziennego jako przesłanka eksplikacji
  32. sensów edukacji. Forum Pedagogiczne, 2, 145–167.
  33. Gara, J. (2017). Kultura wychowania jako fenomen drogi okrężnej. Parezja. Czasopismo Forum
  34. Młodych Pedagogów przy Komitecie Nauk Pedagogicznych PAN, 1 (7), 12–31.
  35. Gara, J. (2017, w druku). Egzystencjalna problematyzacja poszukiwania, poznawania i tworzenia
  36. samego siebie. Przegląd Pedagogiczny, 2.
  37. Husserl, E. (1968). Phänomenologische Psychologie. W: E. Husserl, Husserliana: Edmund
  38. Husserl Gesammelte Werke, t. IX. The Hague: Martinus Nijhoff.
  39. Husserl, E. (2000). Badania logiczne, t. 2, cz. I, tłum. J. Sidorek. Warszawa: Wydawnictwo
  40. Naukowe PWN.
  41. Husserl, E. (2000). Badania logiczne, t. 2, cz. II, tłum. J. Sidorek. Warszawa: Wydawnictwo
  42. Husserl, E. (2006). Badania logiczne, t. 1, tłum. J. Sidorek. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe
  43. PWN.
  44. Husserl, E. (2013). Doświadczenie i sąd, tłum. B. Baran. Warszawa: Aletheia.
  45. Ingarden, R. (1971). U podstaw teorii poznania, Warszawa: PWN.
  46. Ingarden, R. (1974). Wstęp do fenomenologii Husserla. Warszawa: PWN.
  47. Kołakowski, L. (1990). Husserl i poszukiwanie pewności, tłum. P. Marciszu. Warszawa: Biblioteka
  48. Aletheia.
  49. Lyotard, J.F. (2000). Fenomenologia, tłum. J. Migasiński. Warszawa: Wydawnictwo KR.
  50. Martel, K. (1967). U podstaw fenomenologii Husserla. Warszawa: Książka i Wiedza.
  51. Michalski, K. (1998). Heidegger i filozofia współczesna. Warszawa: PIW.
  52. Michalski, K. (1998). Logika i czas. Próba analizy Husserlowskiej teorii sensu. Warszawa:
  53. PIW.
  54. Moustakas, C. (2001). Fenomenologiczne metody badań, tłum. S. Zabielski. Białystok: Trans
  55. Humana.
  56. Noras, A.J. (2003). Redukcja jako droga fenomenologii. W: C. Głombik, A.J. Noras (red.),
  57. Wokół badań logicznych. W stulecie ukazania się dzieła Edmunda Husserla (s. 67–85).
  58. Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.
  59. Reinach, A. (2005). O fenomenologii. Fenomenologia, 3, 117–138.
  60. Schulz, R. (2016). Szkice z pedagogiki ogólnej. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.
  61. Sidorek, J. (2000). Słowo wstępne. W: E. Husserl, Badania logiczne, t. 2, cz. I (s. XV–LXIV),
  62. tłum. J. Sidorek. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  63. Stróżewski, W. (1989). O metodzie fenomenologii. W: J. Perzanowski (red.), Jak filozofować
  64. (s. 78–95). Warszawa: PWN.
  65. Widomski, J. (1985). Formy poznania ejdetycznego (Koncepcja i rola „istoty” w epistemologii
  66. fenomenologicznej). Studia Filozoficzne, 10, 37–62.