Profesor Henryk Lesiński jako organizator nauki i współtwórca szczecińskiego ośrodka akademickiego

Profesor Henryk Lesiński to jeden z twórców szczecińskiego środowiska akademickiego. Od 1956 roku jako dyrektor archiwum państwowego brał udział w pracach licznych towarzystw i organizacji naukowych zarówno w mieście, jak i w regionie. Znaczącą rolę odgrywał między innymi w: Szczecińskim Towarzystwie Naukowym (główny redaktor wydawnictwa), Instytucie Zachodnio-Pomorskim (przewodniczący rady naukowej) czy też w szczecińskim oddziale Polskiego Towarzystwa Historycznego (prezes oddziału). Przez całe dziesięciolecia prof. Henryk Lesiński skupiał wokół siebie i wzmacniał szczecińskie środowisko historyczne. Zaangażowany w działalność wydawniczą STN czy IZP kreował w dużym stopniu rozwój kadr akademickiego Szczecina. Gdy w latach 1969–1981 pełnił funkcje rektora – na początku Wyższej Szkoły Nauczycielskiej, a potem Wyższej Szkoły Pedagogicznej – przyczynił się w decydującym stopniu do wzmocnienia szczecińskiego ośrodka naukowego, co umożliwiło w 1985 roku powołanie do życia w mieście u ujścia Odry Uniwersytetu Szczecińskiego. W tym ostatnim prof. Henryk Lesiński, aż do śmierci w 1994 roku, pełnił funkcję dziekana Wydziału Humanistycznego oraz Dyrektora Instytutu Historii.