Przejdź do treści
Studia i Prace WNEiZ US

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ

ZARZĄDZANIE BUDŻETEM CZASU JAKO DETERMINANTA ROZWOJU KAPITAŁU LUDZKIEGO

Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Odpowiedzialność za działania mające na celu rozwijanie kapitału ludzkiego ponosi nie tylko korzystająca z niego organizacja, ale również sama jednostka. Ponieważ każda aktywność ludzka przebiega w czasie, jednym z czynników determinujących poziom i jakość kapitału ludzkiego jest zarządzanie budżetem czasu rozumiane najogólniej jako jego rozdysponowanie na określone aktywności. To od decyzji samego człowieka w dużej mierze zależy bowiem, jakie cele chce realizować, jakim kapitałem chce dysponować, jakie działania w związku z tym podejmie i jak wykorzysta posiadany kapitał.Celem publikacji jest charakterystyka roli zarządzania budżetem czasu w kształtowaniu atrybutów kapitału ludzkiego (w ujęciu strukturalnym), czyli m.in. wiedzy, umiejętności, kwalifikacji, osobowości czy kreatywności danej jednostki. Podstawę rozważań stanowiły studia literaturowe oraz badania własne autorki.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (16)
  1. Bombol M., Dąbrowska A., Czas wolny. Konsument. Rynek. Marketing, Wydawnictwo K.E. LIBER, Warszawa 2003.
  2. Budżet czasu ludności 1 VI 2003 – 31 V 2004, GUS, Warszawa 2005.
  3. Burlita A., Zachowania konsumentów w czasie wolnym i ich uwarunkowania na przykładzie konsumentów klasy średniej regionu zachodniopomorskiego, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego, Szczecin 2006.
  4. Burlita A., Time Management as the Contemporary Consumer’s Problem, w: A. Olejniczuk- Merta (red.), The Transformation of Consumption and Consumer Behaviour, IBRKK, Warszawa 2012.
  5. Bywalec C., Rudnicki L., Konsumpcja, PWE, Warszawa 2002.
  6. Cieloch G., Kuczyński J., Rogoziński K., Czas wolny – czasem konsumpcji?, PWE, Warszawa 1992.
  7. Czapiński J., Panek T. (red.), Diagnoza społeczna 2013. Warunki i jakość życia Polaków, www.diagnoza.com (dostęp 10.02.2014).
  8. Gleick J., Szybciej. Przyspieszenie niemal wszystkiego, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 2003.
  9. http://wyborcza.pl/1,91446,16720957,CBOS__polowa_pracujacych_ma_umowy_o_prace_na_czas.html (dostęp 5.10.2014).
  10. Jung B.H., Ekonomia czasu wolnego. Zarys problematyki, PWN, Warszawa 1989.
  11. Król H., Ludwiczyński A., Zarządzanie zasobami ludzkimi. Tworzenie kapitału ludzkiego organizacji, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006.
  12. Olechnicki K., Załęcki P., Słownik socjologiczny, Wydawnictwo Graf, Warszawa 2000.
  13. Samul J., Definicje kapitału ludzkiego w ujęciu porównawczym, Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach nr 96, Seria: Administracja i Zarządzanie nr 23, Wydawnictwo Uniwersytetu Przyrodniczo-Humanistycznego w Siedlcach, Siedlce
  14. Tischner. J., Etyka solidarności oraz Homo sowieticus, Społeczny Instytut Wydawniczy Znak, Kraków 1992.
  15. Wnuk-Lipiński E., Praca i wypoczynek w budżecie czasu, Ossolineum, Wrocław–Warszawa– Kraków 1972.
  16. www.bankier.pl (dostęp 15.03.2014).