Studia i Prace WNEiZ US
Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ
Obszary ryzyka w przedsiębiorstwach z sektora usług kreatywnych w Polsce
DOI: 10.18276/sip.2018.52/2-40
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 2450-7733 |
| eISSN: | 2300-4096 |
| Autorzy: |
Jacek
Woźniak
Wojskowa Akademia Techniczna w Warszawie, Szkoła Główna Handlowa w Warszawie |
| Słowa kluczowe: | ryzyko przedsiębiorstwo usługowe innowacja projekt sektory kreatywne |
| Data wydania numeru / monografii: | 2018 |
| Liczba stron: | 12 (519-530) |
| OAI-PMH: | Metadane |
| Klasyfikacja JEL: | D81 L80 M10 |
Abstrakt
Celem artykułu jest identyfikacja głównych obszarów ryzyka związanych z działalnością przedsiębiorstw z sektora usług kreatywnych w Polsce i zestawienie ich z wynikami badań międzynarodowych. Badanie CATI przeprowadzone zostało na próbie 104 przedsiębiorstw projektowych z sektora usług kreatywnych w okresie sierpień–wrzesień 2017 roku (badanie zostało zrealizowane przez Centrum Badań Marketingowych INDICATOR Sp. z o.o.). Do badania kwalifikowano przedsiębiorstwa oznaczone następującą numeracją PKD: 62.01.Z (działalność związana z oprogramowaniem – 27 podmiotów), 71.11.Z (działalność w zakresie architektury – 26 podmiotów), 73.11.Z (działalność agencji reklamowych – 25 podmiotów) oraz 74.10.Z (działalność w zakresie specjalistycznego projektowania – 26 podmiotów). Dobór podmiotów do próby miał charakter losowania warstwowego – warstwami były zbiory przedsiębiorstw wyszczególnione numeracją PKD. Badanie przeprowadzono na próbie właścicieli przedsiębiorstw lub menedżerów odpowiedzialnych za obszar zarządzania ryzykiem, relacje z otoczeniem lub innowacje (z każdego przedsiębiorstwa zakwalifikowanego do badania wytypowany był jeden respondent). Podstawowymi obszarami ryzyka w działalności przedsiębiorstw należących do sektora usług kreatywnych – w świetle wyników międzynarodowych badań naukowych – są procesy zarządzania zasobami ludzkimi, zarządzanie wiedzą, procesy informacyjno-decyzyjne, a także nawiązywanie relacji z podmiotami współpracującymi (np. podwykonawcami). W badaniach międzynarodowych mało miejsca poświęca się obszarom ryzyka związanym z finansami przedsiębiorstw usługowych oraz relacjami z klientami. Odnosząc wyniki przeprowadzonego badania CATI do publikacji międzynarodowych, można zauważyć, że polscy przedsiębiorcy kładą główny nacisk właśnie na ryzyko w obszarze zarządzania finansami, funkcjonowania rynku oraz procesów kadrowych. Mniejsze znaczenie w opinii respondentów mają obszary nawiązujące do regulacji, procesów harmonogramowania projektów, lokalizacji, a także uwarunkowań technicznych (materiałowych, teleinformatycznych itp.) świadczenia usług kreatywnych.
Podgląd PDF
Bibliografia (17)
- Baculakova, K., Gress, M. (2015). Cluster Analysis of Creative Industries in the EU. Economic Annals-XXI, 9–10, 15–18.
- Boix, R., Hervás-Oliver, J.L., De Miguel-Molina, B. (2015). Micro-geographies of Creative Industries Clusters in Europe: From Hot Spots to Assemblages. Papers in Regional Science, 94 (4), 753–773.
- Creative Industries in Berlin. Development and Potential (2008). Pobrane z: http://www.ndpculture.org/media/W1siZiIsIjIwMTQvMDcvMzAvMXczeHhtcTB5NV9SZXBvcn-RfQ3JlYXRpdmVfSW5kdXN0cmllc19CZXJsaW5fMjAwOC5wZGYiXV0?sha=fe243b-0f4ab5fe28 (17.07.2016).
- Creative Industries Mapping Document: Background (2001). Pobrane z: https://www.gov.uk/government/uploads/system/uploads/attachment_data/file/183544/2001part1-foreword2001.pdf (5.07.2016).
- Dziurski, P. (2016). Modele biznesowe w przemysłach kreatywnych. Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, 420, 80–89.
- Hennekam, S., Bennett, D. (2016). Self-Management of Work in the Creative Industries in the Netherlands. International Journal of Arts Management, 19 (1), 31–41.
- Kembaren, Ph., Simatupang, T.M., Larso, D., Wiyancoko, D. (2014). Design Driven Innovation Practices in Design-preneur led Creative Industry. Journal of Technology Management & Innovation, 9 (3), 91–105.
- Lampel, J., Germain, O. (2016). Creative Industries as Hubs of New Organizational and Business Practices. Journal of Business Research, 69, 2327–2333.
- Lee, M. (2015). Fostering Connectivity: A Social Network Analysis of Entrepreneurs in Creative Industries. International Journal of Cultural Policy, 21 (2), 139–152.
- Mackiewicz, M., Michorowska, B., Śliwka, A. (2009). Analiza potrzeb i rozwoju przemysłów kreatywnych. Pobrane z: http://nck.pl/media/study/analiza_potrzeb_i_rozwoju_przemysw_kreatywnych.pdf (15.09.2017).
- Markiewicz, J., Kotylak, S., Szczech-Pietkiewicz, E. (2016). Wyzwania kreatywnej gospodarki. Warszawa: Texter.
- Olko, S. (2014). Badanie kompetencji w sieciach i klastrach w przemysłach kreatywnych. Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej, 76, 39–49.
- Patten, T. (2016). “Creative?”… “Entrepreneur?” – Understanding the Creative Industries Entrepreneur. Artivate: A Journal of Entrepreneurship in the Art, 5 (2), 23–42.
- Porfírio, J.A., Carrilho, T., Mónico, L.S. (2016). Entrepreneurship in Different Contexts in Cultural and Creative Industries. Journal of Business Research, 69 (11), 5117–5123.
- Powell, S., Dodd, Ch. (2007). Managing Vision and the Brand within the Creative Industries. Corporate Communications: An International Journal, 12 (4), 394–413.
- Ratalewska, M. (2014). Przedsiębiorczość w sektorach kreatywnych. Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, 347, 382–390.
- Zdonek, I., Zdonek, D. (2015). Analiza procesu twórczego i zawodów kreatywnych w Polsce. Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej, 1933 (80), 339–352.

