Przejdź do treści
Studia i Prace WNEiZ US

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ

nr 43/2 2016

MOŻLIWOŚCI KSZTAŁTOWANIA ZAANGAŻOWANIA KONSUMENTÓW WOBEC MARKI W MEDIACH SPOŁECZNOŚCIOWYCH ZA POMOCĄ HUMORU

DOI: 10.18276/sip.2016.43/2-09
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

ISSN:2450-7733
eISSN:2300-4096
Autorzy: Małgorzata Karpińska-Krakowiak
Uniwersytet Łódzki
Słowa kluczowe: budowanie marki w mediach społecznościowych humor zaangażowanie konsumentów media społecznościowe
Data publikacji całości:2016
Liczba stron:10 (95-104)
OAI-PMH:Metadane
Klasyfikacja JEL: M30 D10
Cited-by (Crossref) ?: Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań.
CC BY-SA Open Access CEEOL
Kod QR

Abstrakt

Humor stanowi najchętniej wybieraną technikę tworzenia emocjonalnej więzi nabywców z markami, a zaangażowanie konsumentów to cel większości działań promocyjnych w mediach społecznościowych. Do oceny skuteczności humoru w zakresie kształtowania wielowymiarowego zaangażowania konsumentów zastosowano formułę eksperymentu, aby utrzymać jak największą kontrolę nad środowiskiem badania, losowo przypisać respondentów do określonych warunków badawczych, a dzięki temu mieć możliwość zaobserwowania zależności o charakterze przyczynowym, a nie jedynie korelacyjnym. Wyniki badań wskazują, że humor może jedynie przyczynić się do kształtowania podstawowych komponentów kognitywnych i afektywnych zaangażowania oraz pozostaje bez wpływu na wskaźniki behawioralne.

PDF

Pobierz PDF
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (16)
  1. Chattopadhyay, A., Basu, K. (1990). Humor in advertising: The moderating role of prior brand evaluation. Journal of Marketing Research, 27, 466–476.
  2. Gelb, B.D., Zinkhan, G.M. (1986). Humor and advertising effectiveness after repeated exposures to a radio commercial. Journal of Advertising, 15, 15–20.
  3. Hollebeek, L.D., Glynn, M.S, Brodie, R.J. (2014). Consumer Brand Engagement in Social Media: Conceptualization, Scale Development and Validation. Journal of Interactive Marketing, 28 (2), 149–165.
  4. Krishnan, H.S., Chakravarti, D. (2003). A process analysis of the effects of humorous advertising executions on brand claims memory. Journal of Consumer Psychology, 13, 230–245.
  5. Patterson, P., Yu T., de Ruyter, K. (2006). Understanding customer engagement in services. Pobrane z: http://www.anzmac.org/conference_archive/2006/documents/Pattinson_Paul.pdf.
  6. Petty, R.E., Cacioppo, J.T. (1986). The Elaboration Likelihood Model of persuasion. Advances in Experimental Social Psychology, 19, 123–194.
  7. Scott, C., Klein, D.M., Bryant, J. (1990). Consumer response to humor advertising: A series of field studies using behavioral observation. Journal of Consumer Research, 16, 498–501.
  8. Speck, P.S. (1987). On humor and humor in advertising [ rozprawa doktorska], Texas Tech University. Pobrane z: https://repositories.tdl.org/ttu-ir/bitstream/handle/2346/19016/31295000275114.pdf? se-quence=1.
  9. Stewart, D.M., Furse, D.H. (1986). Effective television advertising. Chicago: D.C. Heath and Company.
  10. Strick, M., Holland, R.W., Van Baaren, R., Van Knippenberg, A., Dijksterhuis, A. (2013). Humour in advertising: An associative processing model. European Review of Social Psychology, 24, 32–69.
  11. Strick, M., Holland, R.W., Van Baaren, R., Van Knippenberg, A. (2012). Those Who Laugh Are Defenseless: How Humor Breaks Resistance to Influence. Journal of Experimental Psychology, 18 (2), 213–223.
  12. Unger, L.S. (1995). Observations: a cross-cultural study on the affect-based model of humor in advertising. Journal of Advertising Research, 35 (1), 66–71.
  13. Weinberger, M.G., Campbell, L. (1991). The use and impact of humor in radio advertising. Journal of Advertising Research, 31, 44–52.
  14. Zaichkowsky, J.L. (1994). The personal involvement inventory: reduction, revision and application to advertising. Journal of Advertising, 23 (4), 59–70.
  15. Zhang, Y., Zinkhan, G.M. (2006). Responses to humorous ads: Does audience involvement matter? Journal of Advertising, 35, 113–127.
  16. Zillmann, D., Cantor, J.R. (1996). A disposition theory of humor and mirth (s. 93–116). W: A. Chapman, H.C. Foot (red), Humor and Laughter: Theory, Research and Applications. New York: Wiley and Sons.