Przejdź do treści
Studia i Prace WNEiZ US

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ

ROLA FUNDUSZY I PROGRAMÓW UE W POPRAWIE JAKOŚCI KAPITAŁU SPOŁECZNEGO

DOI: 10.18276/sip.2016.46/1-27
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

W opracowaniu podjęto próbę oceny roli funduszy i programów UE w poprawie jakości kapitału społecznego. Dane empiryczne pochodziły z badań ankietowych przeprowadzonych w 2014 roku, podmioty do badań zostały dobrane według założeń przyjętych w metodyce projektu finansowanego ze środków UE (Program Współpracy Transgranicznej Polska–Słowacja 2007–2013). Kapitał społeczny stanowi kluczową determinantę konkurencyjności regionów i obszarów wiejskich. Zasadniczo województwa Polski południowo-wschodniej, w których występują największe problemy rozwojowe, można uznać za teren, gdzie społeczność lokalna potrafi się zmobilizować i połączyć siły dla budowania kapitału społecznego, czego potwierdzeniem są dwa obliczone wskaźniki absorpcji.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (17)
  1. Brol, R. (2008). Kapitał społeczny w gospodarce lokalnej. W: R. Brol (red.), Gospodarka lokalna i regionalna w teorii i praktyce. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu.
  2. Buchholz, R.A., Rosenthal, S.B. (2004). Stakeholder theory and public Policy: How goverments matter. Journal of Business Ethic, No 51, 143–153.
  3. Bugdol, M. (2006). Wartości organizacyjne. Szkice z teorii organizacji i zarządzania. Kraków Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
  4. Czapiński, J., Panek, T. (red.) (2015). Diagnoza Społeczna 2015. Warunki i jakość życia Polaków. Warszawa: Raport, RMS.
  5. Davidsson, P., Honig, B. (2003). The role of social and human capital among nascent entrepreneurs Journal of Business Venturing, nr 18(3), 301–331.
  6. Fiedor, B. (2007). Polski wzrost gospodarczy w kontekście współczesnych kontrowersji wokół teorii i polityki wzrostu. W: M. Klamut (red.), Polityka ekonomiczna. Współczesne wyzwania. Warszawa: PWN.
  7. Freeman, R.E. (1984). Strategic Management: A Stakeholder Approach. Boston: Pitman.
  8. Fukuyama, F. (2001). Social capital, civil society and development. Third World Quarterly, Vol. 22, No. 1, 7–20.
  9. Kryk, B. (2008). Konkurencyjność gospodarki a fundusze unijne na rozwój kapitału ludzkiego w Polsce. W: S. Pangsy-Kania, K. Piech (red.), Innowacyjność w Polsce w ujęciu regionalnym: nowe teorie, rola funduszy unijnych i klastrów. Warszawa: Wydawnictwo Instytut Wiedzy i Innowacji.
  10. Moroń, D. (red.) (2012). Kapitał ludzki i społeczny: kreowanie i zarządzanie. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego.
  11. Newton, K. (2001). Trust, social capital, civil society and democracy. International Political Science Revier, vol. 22. No. 2, 201–212.
  12. Poskrobko, B. (2008). Rola samorządów terytorialnych w kształtowaniu kapitału ludzkiego na potrzeby gospodarki opartej na wiedzy. Optimum – Studia Ekonomiczne, nr4(40), 93–108.
  13. Putnam, R.D. (2000). Bowling Alone: the collapse and revival of American community. New York: Simon and Schuster.
  14. Singh, K. (2009). Rural development. Principles, Policies and Management, SAGE Publications, India Pvt. Ltd., Third Edition.
  15. Stiglitz, J.E. (2010). Freefall. Jazda bez trzymanki. Ameryka, wolne rynki i tonięcie gospodarki światowej. Warszawa: PTE.
  16. Zajda, K., Kretek-Kamińska, A. (2014). Wykorzystanie zasobów lokalnych grup działania. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.
  17. Zawalińska, K. (2009). Instrumenty i efekty wsparcia Unii Europejskiej dla regionalnego rozwoju obszarów wiejskich. Wrszawa: Wydawnictwo IRWiR PAN.