Przejdź do treści
Studia i Prace WNEiZ US

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ

nr 46/2 2016

INNOWACJE SPOŁECZNE A KAPITAŁ SPOŁECZNY W POLSCE

DOI: 10.18276/sip.2016.46/2-08
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

ISSN:2450-7733
eISSN:2300-4096
Autorzy: Olga Okrzesik
AGH Akademia Górniczo-Hutnicza
Słowa kluczowe: innowacje innowacje społeczne kapitał społeczny
Data wydania numeru / monografii:2016
Liczba stron:10 (95-104)
OAI-PMH:Metadane
Klasyfikacja JEL: O30
Cited-by (Crossref) ?: Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań.
CC BY-SA Open Access CEEOL
Kod QR

Abstrakt

W artykule przedstawiono pojęcie innowacji, w tym innowacji społecznych. Rozwój gospodarczy i społeczny kraju istotnie wpływa na rozwój innowacji, które przenikają do społeczeństwa, tym samym powodując rozwój kapitału społecznego. W artykule scharakteryzowano typy innowacji oraz zdefiniowano istotę kapitału społecznego. Celem publikacji jest usystematyzowanie wiedzy z zakresu innowacji, w tym innowacji społecznych i kapitału społecznego. W opracowaniu opisano programy wspierające innowacje społeczne w Polsce w latach 2014–2020.

PDF

Pobierz PDF
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (20)
  1. Begg, D., Fisher, S., Dornbush, R. (1997). Makroekonomia. Warszawa: PWE.
  2. Boni, M. (red.). (2009). Raport Polska 2030. Wyzwania rozwojowe. Warszawa: Kancelaria Prezesa Rady Ministrów.
  3. Byrska-Rąpała, A., Gaweł, B., Filipowicz, P., Korcyl, A., Kozarkiewicz, A., Pilch, A., Pindór, T., Posłuszny, K., Preisner, L., Wiernek, M. (2014). Determinanty efektywności i skuteczności realizacji projektów w gospodarce. Kraków: AGH Uczelniane Wydawnictwa Naukowo-Dydaktyczne.
  4. Długookresowa Strategia Rozwoju Kraju – Polska 2030. Trzecia fala nowoczesności (2013). Warszawa: Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji.
  5. Drucker, P. (1992). Innowacja i przedsiębiorczość. Praktyka i zasady. Warszawa: PWE.
  6. Griffin, R. (1996). Podstawy zarządzania organizacjami. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  7. Howaniec, H., Okrzesik, O. (2015). Współpraca nauka – biznes. Bielsko-Biała: Wydawnictwo Akademii Techniczno-Humanistycznej.
  8. Jasiński, A. (2006). Innowacje i transfer techniki w procesie transformacji. Warszawa: Difin sp. z o. o.
  9. Kostro, K. (2005). Kapitał społeczny w teorii ekonomicznej. Gospodarka Narodowa, 7–8.
  10. Krajowy Program Badań, Założenia polityki naukowo-technicznej i innowacyjnej państwa. Załącznik do uchwały nr 164/2011 Rady Ministrów z dnia 16 sierpnia 2011.
  11. Krajowy Punkt Kontaktowy Programów Badawczych UE. Programy Ramowe Unii Europejskiej w perspektywie finansowej 2014–2020 (2014). Warszawa.
  12. Matusiak, K. (red.) (2005). Innowacje i transfer technologii. Słownik pojęć. Warszawa: PARP.
  13. Olejniczuk-Merta, A. (2013). Innowacje społeczne. Konsumpcja i Rozwój, 1.
  14. Pomykalski, A. (1997). Innowacje. Łódź: Politechnika Łódzka.
  15. Podręcznik OSLO (2005). Proponowane zasady gromadzenia i interpretacji danych dotyczących innowacji. Warszawa: DSiRN.
  16. Preisner, L., Pindór, T. (2014). Audyty środowiskowe jako instrumenty wspomagające system zarządzania środowiskowego. Logistyka Odzysku, 2 (11).
  17. Sierocińska, K. (2011). Kapitał społeczny. Definiowanie, pomiar i typy. Studia Ekonomiczne, 1 (68). Polska Akademia Nauk. Instytut Nauk Ekonomicznych.
  18. Westland, J. (2008). Global innovation management. A strategic approach. New York: Palgrava.
  19. Zadura-Lichota, P. (2013). Świt innowacyjnego społeczeństwa. Trendy na najbliższe lata. Warszawa: PARP.
  20. www.kpk.gov.pl.