Przejdź do treści

Studia Językoznawcze

Studia Językoznawcze

synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny

Wcześniej: Studia Językoznawcze : synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny

t. 17, 2018
OpenAlex

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Rekord znaleziony w bazie

Cytowania
0
Pozycje bibliografii
0

Dane pobrane:

Pokazujemy ostatnie dostępne dane. Aktualizacja oczekuje lub nie powiodła się.

Zobacz w źródle (nowa karta)

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
388
Publikacje
220
H-index
7
I10-index
4
Średnia cytowań (2 lata)
0,23
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 10 2018: 10 2019: 23 2020: 27 2021: 28 2022: 28 2023: 60 2024: 114 2025: 45 2026: 26 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
20171910
20182510
20191823
20202327
20211928
20221128
2023860
202414114
20252545
2026126

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)
OpenCitations

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Cytowania
0

Dane pobrane:

Pokazujemy ostatnie dostępne dane. Aktualizacja oczekuje lub nie powiodła się.

Zobacz w źródle (nowa karta)
Google Scholar

Gramatykalizacja podmiotu mówiącego w emigracyjnych tomikach poetyckich Jana Lechonia

DOI: 10.18276/sj.2018.17-05
Cytuj
Opis bibliograficzny (APA 7)
Dyszak, A. (2018). Gramatykalizacja podmiotu mówiącego w emigracyjnych tomikach poetyckich Jana Lechonia. Studia Językoznawcze : synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny, 17, 81–103. https://doi.org/10.18276/sj.2018.17-05

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

W niniejszym artykule swoje zainteresowanie skupiam na sposobach gramatykalizacji podmiotu mówiącego („ja” lirycznego) w wierszach Jana Lechonia z dwóch ostatnich zbiorów jego poezji (Aria z kurantem 1945 oraz Marmur i róża 1954). Przedmiotem opisu są te utwory, w których można utożsamić podmiot mówiący z samym ich autorem (np. Naśladowanie Or- -Ota, Wieczór w Salamance, Cytata). Chcąc wyrazić swoje uczucia, doznania, przeżycia, poeta wypowiada się albo w formach pierwszoosobowych, do których zaliczam do nich zarówno formy czasownikowe, np. wiem, tęsknie, jak i zaimkowe, np. mi (por. „Wiem, czego mi potrzeba: tęsknię do ojczyzny”), które są jednoznacznie nacechowane, albo w innych formach, jak formy czasownikowe 2. os. lm, np. mógłbyś, zaimki drugoosobowe, np. ci (por. „Te same mógłbyś kwiaty oglądać stokrotnie / I zieleń, co wciąż bardziej zda ci się głęboką.”), dokonując wówczas substytucji stylistycznej, w wyniku której pewne formy gramatyczne stają się nośnikami innej wartości niż wartość, która jest im przypisana systemowo (inaczej rzecz ujmując, wykładniki podmiotu mówiącego występują w funkcji niezgodnej z ich cechami systemowymi, pełniąc funkcję pierwszej osoby, por. mógłbyś = mógłbym, ci = mi). Przedstawione procesy o charakterze gramatycznym są przykładem akomodacji stylistycznej i spełniają różnorodne funkcje w tekście poetyckim. Wprowadzanie w miejsce form pierwszoosobowych innych form służyć może np. generalizacji (funkcja ogarniająca, por. „Nieraz potop nas zalewał”) czy uniwersalizacji (funkcja uogólniająca, por. „Trzeba z tym się zgodzić”) wskazywanych za ich pomocą zjawisk.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia

  1. Źródła
  2. Lechoń, Jan. Poezje. Warszawa: Wydawnictwo Czytelnik, 1979.
  3. Lechoń, Jan. Poezje. Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk–Łódź: Wydawnictwo Ossolineum, 1990.
  4. Opracowania
  5. Dyszak, Andrzej S. „Składniowe środki kreacji świata przedstawionego w wierszach z tomu Lutnia po Bekwarku Jana Lechonia”. Studia Językoznawcze. Synchroniczne i diachroniczne aspekty badania polszczyzny 14 (2015): 349–366.
  6. Jodłowski, Stanisław. Podstawy polskiej składni. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1977.
  7. Loth, Roman. Wstęp do: Poezje, Jan Lechoń. Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk–Łódź: Wydawnictwo Ossolineum, 1990, I–XCIV.
  8. Matuszewski, Ryszard. „Lechoń – poeta i człowiek”. W: Jan Lechoń, Poezje. Warszawa: Wydawnictwo Czytelnik, 1979, 203–210.
  9. Próchniak, Paweł. „Jan Lechoń: wiatr nocy, rysunek rdzy (na marginesie wiersza Stara Warszawa)”. Poznańskie Studia Polonistyczne. Seria Literacka 17 (2010), 37, 67–80.
  10. Skubalanka, Teresa. Wprowadzenie do gramatyki stylistycznej języka polskiego. Lublin: Wydawnictwo UMCS, 2000.
  11. Sławiński, Janusz, red. Słownik terminów literackich. Wrocław–Warszawa–Kraków–Gdańsk: Wydawnictwo Ossolineum, 1976.