Zum Inhalt springen
Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie
nr 27 2020
OpenAlex

Daten beziehen sich auf diesen Artikel oder dieses Kapitel.

Datensatz in der Datenbank gefunden

Zitate
0
Literaturangaben
1

Daten abgerufen:

Quelle ansehen (neuer Tab)

Für die gesamte Zeitschrift, laut OpenAlex.

Zitate
156
Publikationen
373
H-index
4
I10-index
1
Mittlere Zitierhäufigkeit (2 Jahre)
0,08
Erhaltene Zitate nach Jahr
Diagramm der Zeitschriftenzitate. Die genauen Werte stehen in der Tabelle darunter. 2017: 9 2018: 7 2019: 10 2020: 9 2021: 15 2022: 12 2023: 27 2024: 20 2025: 17 2026: 5 2017 2026
Datentabelle anzeigen
Erhaltene Zitate nach Jahr
JahrPublikationenZitate
2017239
2018227
20192210
2020389
20212915
20221812
20231527
20242120
20251817
2026145

Daten abgerufen:

Was bedeuten diese Zahlen?

Publikationen und Zitate umfassen die dieser Zeitschrift zugeordneten OpenAlex-Datensätze. Der H-Index ist die größte Anzahl h von Publikationen mit jeweils mindestens h Zitaten. Der I10-Index zählt Publikationen mit mindestens 10 Zitaten. Das Diagramm zeigt die in einem Jahr erhaltenen Zitate; das laufende Jahr ist unvollständig. Die Abdeckung kann von WNUS und anderen Diensten abweichen.

Der Zweijahresdurchschnitt ist eine OpenAlex-Kennzahl und nicht der Journal Impact Factor von Clarivate.

In OpenAlex ansehen (neuer Tab)
OpenCitations

Daten beziehen sich auf diesen Artikel oder dieses Kapitel.

Zitate
0

Daten abgerufen:

Quelle ansehen (neuer Tab)
DOAJ

Daten beziehen sich auf diesen Artikel oder dieses Kapitel.

Datensatz in der Datenbank gefunden

Daten abgerufen:

Quelle ansehen (neuer Tab)
Google Scholar

Geneza i historia urzędu dziekana


(Die Entstehung und Geschichte des Dekanats)
DOI: 10.18276/skk.2020.27-31
Zitieren

Der Volltext ist verfügbar

Abstract

Urząd dziekana bierze swój początek w czasach apostolskich, gdzie pomocnikami apostołów byli diakoni. Poprzez choreopiskopa, archidiakona i archiprezbitera, poprzednika obecnego dziekana, urząd ten zmieniał swój charakter od związanego z pomocą charytatywną po typowe zajęcia sądowo-kontrolne. Biskupi na przestrzeni wieków reagowali na słabości ludzkie pełniących ten urząd, zmniejszając zakres ich praw i obowiązków. Z drugiej strony rozwój Kościoła wymuszał na biskupie poszukiwanie nowych sposobów czuwania i pełnienia opieki duszpasterskiej nad powierzonymi sobie wiernymi, więc dodawano dziekanom zadań. Przełomem był Sobór Trydencki, który zlikwidował jego samodzielność i uzależnił od biskupa diecezjalnego. Kodeks Prawa Kanonicznego z 1917 roku ponownie powrócił do funkcji dziekana, nadając mu charakter duszpasterski, który został jeszcze bardziej podkreślony w Kodeksie Jana Pawła II z 1983 roku i dokumentach Soboru Watykańskiego II.
PDF-Vorschau

PDF öffnen

Bibliographie (26)
  1. Adamczyk, Jerzy. „Dziekan a duchowieństwo dekanalne. Aspekt prawno-duszpasterski”. Colloquia Theologica Ottoniana 2 (2017): 7–32.
  2. Adamczyk, Jerzy. „Urząd dziekana w aspekcie prawnokanonicznym”. Annales Canonici 3 (2017): 9–37.
  3. Adamczyk, Jerzy. „Wizytacja dziekańska w aspekcie kanoniczno-duszpasterskim”. Prawo Kanoniczne 60, 3 (2017): 73–105. Dostęp 5.12.2019. DOI: 10.21697/pk.2017.60.3.04.
  4. Bączkowski, Franciszek. Prawo Kanoniczne. Podręcznik dla duchowieństwa. T. 1. Opole: Instytut Teologiczny Księży Misjonarzy, 1957.
  5. Bujak, Grzegorz. „Dziekani w diecezji kieleckiej w okresie międzywojennym”. Kieleckie Studia Teologiczne 2 (2003): 405–416.
  6. Codex Iuris Canonici. PII X Pontificis Maximi iussu digestus, Benediciti PP. XV auctoritate promulgatus. Romae, 1920.
  7. Dyduch, Jan. Komentarz do Kodeksu Prawa Kanonicznego. T. 2/1. Poznań: Pallottinum, 2005.
  8. Gręźlikowski, Janusz. Recepcja reformy trydenckiej w diecezji włocławskiej w świetle ustawodawstwa synodalnego. Włocławek: Włocławskie Wydawnictwo Diecezjalne, 2000.
  9. Hincmari Rhemensis Archiepiscopi, „Capitula quibus de rebus magistriet decani per singulas Ecclesiae in quirere, et Episcopo renuntiare debeant”. W: Jacques Paul Migne, Patrologiae cursus completus. Partologia Latina. T. 125 (kol. 777–786). Parisiis, 1852.
  10. Krawczyk, Władysław. „Dziekan we wspólnocie dekanalnej”. Studia Płockie 8 (1980): 61–75.
  11. Kumor, Bolesław. „Archidiakon”. W: Encyklopedia katolicka. T. 1 (kol. 869). Lublin: TN KUL, 1995.
  12. Padacz, Władysław. „Prawa i obowiązki dziekanów w polskim ustawodawstwie synodalnym”. Ateneum Kapłańskie 23 (1937): 280–293.
  13. Paweł VI. „Instrukcja duszpasterska o posłudze biskupów «Ecclesiae imago»”. W: Edward Sztafrowski, Posoborowe prawodawstwo Kościelne. T. 6/1, 21–324. Warszawa: ATK, 1975.
  14. Paweł VI. „Motu Proprio Ecclesiae sanctae”. W: Ustrój hierarchiczny Kościoła – wybór źródeł, red. Wiesław Kasprzyk, Mirosław Sitarz, 138–155, Lublin, 2006.
  15. Pawluk, Tadeusz. „Dziekan”. W: Encyklopedia katolicka. T. 4 (kol. 586–588). Lublin: TN KUL, 1995.
  16. Przekop, Edward. „Archiprezbiter”. W: Encyklopedia katolicka. T. 1 (kol. 875–876). Lublin: TN KUL, 1995.
  17. Przybyłko, Marian. „Urząd dziekana w rozwoju historycznym I”. Prawo Kanoniczne 3–4 (1960): 195–272.
  18. Przybyłko, Marian. „Urząd dziekana w rozwoju historycznym II”. Prawo Kanoniczne 1–2 (1962): 77–148.
  19. Romaniuk, Kazimierz. Komentarz Praktyczny do Nowego Testamentu. T. 1. Poznań–Kraków: Pallottinum, 1999.
  20. Silnicki, Tadeusz. Organizacja archidiakonatu w Polsce. Lwów: Towarzystwo Naukowe, 1927.
  21. Sitarz, Mirosław. „Archdiakon”. W: Słownik Prawa Kanonicznego, 15. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 2004.
  22. Sitarz, Mirosław. „Dziekan”. W: Słownik Prawa Kanonicznego, 47. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 2004.
  23. Sobór Watykański II. „Dekret o pasterskich zadaniach biskupów w Kościele «Christus Dominus»”. W: Sobór Watykański II, Konstytucje, dekrety, deklaracje. Tekst polski, 236–258. Poznań: Wydawnictwo Pallottinum, 2002.
  24. Sobiech, Sławomir. „Wizytacja dziekańska w świetle przepisów prawa powszechnego i diecezjalnego Włocławskiego”. Teologia i Człowiek 15 (2010): 95–107.
  25. Sztafrowski, Edward. „Ponadparafialni współpracownicy biskupa diecezjalnego”. Prawo Kanoniczne 3–4 (1992): 25–47.
  26. Sztafrowski, Edward. Współpracownicy Biskupa Diecezjalnego w pasterskim posługiwaniu. T. 2. Warszawa: ATK, 1968.