Studia Koszalińsko-Kołobrzeskie

Artykuł poświęcony został zawartości merytorycznej części taśmoteki Polskiego Radia w Koszalinie, jaki został przygotowany w latach 1962–1993, to jest w czasie funkcjonowania Komitetu ds. Radia i Telewizji (1951–1993), a jaki dotyczy Kościoła katolickiego we wschodniej części Pomorza Zachodniego. Dokumentacja audiowizualna stanowi szczególne źródło archiwalne i historyczne, wykorzystywane coraz częściej. Przyczyną tego stanu rzeczy są przede wszystkim trudności o charakterze technicznym, w dużo mniejszym zaś stopniu o charakterze merytorycznym. Rozróżnić można poszczególne etapy, w których mniej lub bardziej redaktorzy Rozgłośni Polskiego Radia w Koszalinie interesowali się szeroko rozumianą problematyką Kościoła katolickiego: w początkowej fazie zainteresowanie to ograniczało się do zabytków sakralnych, następnie kultury muzycznej, obrzędów związanych z Bożym Narodzeniem i Wielkanocą. W latach 80. XX wieku na antenie koszalińskiej Rozgłośni coraz częściej można było usłyszeć audycje związane z życiem Kościoła katolickiego, jego roli w historii państwa polskiego i wpływu na bieżące sprawy. W artykule przedstawiono również okoliczności i uwarunkowania, w jakich nagrywano audycje, jak i wskazano na te jednostki organizacyjne koszalińskiej rozgłośni, które przygotowywały materiał dźwiękowy do emisji. Całość przedstawionego materiału dźwiękowego zawiera się w 99 jednostkach inwentarzowych, stanowiących 99 odrębnych nagrań, zaś łączny czas trwania nagrań wynosi 45 godzin, 51 minut i 20 sekund. Nagrania zostały przedstawione w układzie umożliwiającym rozpoznanie ich m.in. merytorycznej zawartości, właściwości fizycznych nośników, twórcy, montażu i realizacji, czasu trwania.