Studia Paradyskie
Pomoc duszpasterska skrupulantom w praktyce sakramentu pokuty i pojednania
DOI: 10.18276/sp.2025.35-12
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 0860-8539 |
| eISSN: | 2956-4204 |
| Autorzy: |
Robert
Leżohupski
UAM |
| Słowa kluczowe: | skrupulatyzm sumienie penitent spowiednik |
| Data publikacji całości: | 2025-07 |
| Liczba stron: | 12 (215-226) |
| OAI-PMH: | Metadane |
| Klasyfikacja JEL: | Z12 I12 |
| Cited-by (Crossref) ?: | Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań. |
| Liczba pobrań ?: | 785 |
Abstrakt
Artykuł podejmuje zagadnienie posługi spowiednika wobec szczególnej kategorii penitentów, określanych mianem „skrupulantów”. W pierwszej kolejności należy odpowiedzieć na pytania dotyczące natury skrupułów i koncepcji osoby „skrupulanta” w ujęciu teologii moralnej. Szczególną uwagę należy zwrócić na tak zwaną „obsesję na punkcie świadomego błędu”. Kolejnym krokiem jest próba odpowiedzi na pytanie o źródło skrupułów. Ściśle z tym związany jest istniejący model duszpasterstwa skrupulatów. Szczególną rolę odgrywa tu sakramentalna spowiedź skrupulantów. W artykule przedstawiono naturę sakramentu spowiedzi (wyraźnie odróżnionego od psychoterapii). Następnie przedstawiono zasady prawne dotyczące postawy spowiednika oraz wnioski płynące z obserwacji postaw penitentów skrupulantów. Refleksje te ujednolicają praktyczne rozważania dotyczące spowiedzi skrupulantów - zasady postępowania: kwestia posłuszeństwa sakramentalnego wobec spowiednika, odniesienie do poprzednich spowiedzi, częstotliwość spowiedzi, kwestia świadomości popełnienia grzechu oraz problem ewentualnego skierowania na leczenie.
Podgląd PDF
Bibliografia
- Jan Paweł II, Przesłanie do Penitencjarii Apostolskiej, 20.03.1998 r., w: Dzieła zebrane Jana Pawła II, t. V – Orędzia, przesłania, przemówienia okolicznościowe, s.213-217, Kraków 2007.
- P. Aszyk, Skrupuły – moralna buchalteria, w: "Życie Duchowe" 64/2010, s. 12.
- M. Ćmil, Skrupuły, w: J. Próchniewicz, J. Hadryś (red.), Spowiedź i kierownictwo duchowe w sytuacjach szczególnych, Poznań 2012, s. 98-99.
- M. Damazyn, Sakrament pojednania to nie psychoterapia, w : "Życie Duchowe" 52/2007, s. 58.
- I. Fuček, Le persone srupolose: manifestazioni e accompagnamento pastorale, Vaticano 2007.
- S. Kuczkowski, Niektóre problemy psychopatologii w zakresie doświadczeń, postaw i zachowań religijnych, w: Z. Chlewiński (red.), Psychologia religii, Lublin 1982.
- C. M. Martini, Biblia i powołanie, Kraków 2001.
- M. Niewiadomski, Cechy osobowości skrupulatów, w: „Roczniki Filozoficzne” 15/1967, z. 4, s. 71-94.
- J. Prusak, Psychiatria i religia – partnerzy czy rywale, w: K. Jabłońska, C. Gawryś, Między konfesjonałem a kozetką, Warszawa 2010, s. 220-236.
- Z. Sujkowski, Wracajcie do domu. Refleksje o sakramencie pojednania, Poznań 2005.
- W. Szewczyk, Sumienie skrupulatne – analiza przypadku, w: S. Głaz (red.), Podstawowe zagadnienia psychologii religii, Kraków 2006, s. 490.
- R. P. Vaughan, Poradnictwo pastoralne a zaburzenia osobowości, Kraków 1999.




