Polityka Unii Europejskiej w oddziaływaniu na wielkość i strukturę popytu turystycznego

W artykule podjęto zagadnienia polityki turystycznej Unii Europejskiej i wybranych krajów w zakresie upowszechnieniamobilności turystycznej obywateli UE, a zwłaszcza wybranych grup społecznych. Wskaźniki aktywności turystycznejspołeczeństw krajów UE są znacznie zróżnicowane. Polityka UE koncentruje się na aktywizacji ruchuturystycznego wybranych grup społecznych, m.in. dzieci i młodzieży, seniorów, osób niepełnosprawnych. Politykiwewnątrzkrajowe oddziałują także na grupy społeczne o niskim statusie materialnym, ograniczając tzw. wykluczenieturystyczne. W krajach rozwiniętych gospodarczo uznaje się, że turystyka powinna być dobrem ogólnodostępnym.Działania UE i krajów członkowskich pozwalają oddziaływać na wzrost gospodarczy dzięki pełniejszemu wykorzystaniubazy turystycznej, która w wielu krajach charakteryzuje się wysokim poziomem sezonowości. Turystyka ma zatemistotny wpływ na efekty makro- i mikroekonomiczne, a przede wszystkim na rynek pracy, przychody branży turystycznejoraz dochody zatrudnionych w przedsiębiorstwach turystycznych. Dzięki temu uruchamia efekty mnożnikowe w gospodarce.Celem artykułu jest przedstawienie roli państw członkowskich Unii Europejskiej w gospodarce turystycznejpoprzez zadania związane z oddziaływaniem na popyt turystyczny, wpływające na powszechny dostęp do turystyki.