Przejdź do treści
Pedagogika Szkoły Wyższej

Samo-dzielność studiowania

DOI: 10.18276/psw.2018.1-02
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Tekst zawiera próbę analizy aktualnego stanu, możliwości i warunków studiowania. Podkreśla również potrzebę stworzenia warunków do samodzielnego studiowania i rozwijania samodzielności studentów.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (43)
  1. Bauman, Z. (2011). Moda – wymienna tożsamość – utopie na dziś. W: Z. Bauman, Kultura
  2. w płynnej nowoczesności (s. 35–51). Warszawa: Agora.
  3. Buczyńska-Garewicz, H. (2010). Człowiek wobec losu. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców
  4. Prac Naukowych Universitas.
  5. Cottrell, S. (2007). Podręcznik umiejętności studiowania. Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo.
  6. Czerepaniak-Walczak, M. (red.) (2013). Fabryki dyplomów czy universitas? O „nadwiślańskiej” wersji
  7. przemian w edukacji akademickiej. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.
  8. Dudzikowa, M., Jaskulska, S., Wawrzyniak-Beszterda, R., Bochnio, E., Knasiecka-Falbierska,
  9. K., Marciniak, M. (2013). Jednostkowe i zbiorowe oblicza kapitału społecznego w uniwersytecie. Studenci
  10. o swoim studiowaniu. Kraków: Oficyna Wydawnicza „Impuls”.
  11. Grzegorczyk, A., Sójka, J. (red.) (2008). Fenomen uniwersytetu. Poznań: Wydawnictwo Naukowe
  12. UAM.
  13. Klus-Stańska, D. (2008). Dokąd zmierza polska szkoła? – pytania o ślepe uliczki, kierunki, konteksty.
  14. W: D. Klus-Stańska (red.), Dokąd zmierza polska szkoła? (s. 7–35). Warszawa: Wydawnictwo
  15. Akademickie Żak.
  16. Knasiecka-Falbierska, K. (2014). Student – klient na współczesnym uniwersytecie. Pedagogika
  17. Szkoły Wyższej, 1, 93–104.
  18. Krzyżewski, K. (2008). Samoregulacja i samokontrola jako przedmiot psychologii. W: A. Niedźwieńska
  19. (red.), Samoregulacja w poznaniu i działaniu (s. 15–32). Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu
  20. Jagiellońskiego.
  21. Musil, R. (1971). Człowiek bez właściwości. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy.
  22. Nawroczyński, B. (1957). Zasady nauczania. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
  23. Obuchowski, K. (2001). Od przedmiotu do podmiotu. Bydgoszcz: Wydawnictwo Uniwersytetu Kazimierza
  24. Wielkiego.
  25. Parafiniuk-Soińska, J. (1976). Struktura i efekty samodzielnego studiowania. Warszawa–Poznań:
  26. PWN.
  27. Readings, B. (2017). Uniwersytet w ruinie. Warszawa: Narodowe Centrum Kultury.
  28. Renaut, A. (1989). Era jednostki. Przyczynek do historii podmiotowości. Wrocław: Zakład Narodowy
  29. im. Ossolińskich.
  30. Sośnicki, K. (1959). Dydaktyka ogólna. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
  31. Sośnicki, K. (1968). Poradnik dydaktyczny. Warszawa: Państwowe Zakłady Wydawnictw Szkolnych.
  32. Szahaj, A. (2000). Jednostka czy wspólnota? Spór liberałów z komunitarystami a „sprawa polska”. Warszawa:
  33. Fundacja Aletheia.
  34. Szkudlarek, T. (2012). Robotnicy wiedzy i edukacja akademicka. W: P. Żuk (red.), Wiedza. Ideologia.
  35. Władza. O społecznej funkcji uniwersytetu w społeczeństwie rynkowym (s. 215–237). Warszawa:
  36. Scholar.
  37. Szwabowski, O. (2014). Uniwersytet – fabryka – maszyna. Uniwersytet w perspektywie radykalnej.
  38. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Książka i Prasa”.
  39. Szymczak, M. (1978). Słownik języka polskiego. Warszawa: PWN.
  40. Świrko-Pilipczuk, J. (2011). Samo-dzielność w filozoficznych poglądach i koncepcjach człowieka – implikacje
  41. pedagogiczne. Szczecin: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego.
  42. Welzer, H. (2016). Samodzielne myślenie. Słupsk: Wydawnictwo Dobra Literatura.
  43. Witkacy, S.I. (1977). O idealizmie i realizmie. Warszawa: PWN.