Studia Językoznawcze

synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny


ISSN: 1730-4180     eISSN: 2353-3161    OAI    DOI: 10.18276/sj.2017.16-16
CC BY-SA   Open Access   ERIH PLUS

Lista wydań / t. 16, 2017
O językowej konwencji podróży w audycji Radia Szczecin „Machina czasu”

Autorzy: Agnieszka Szlachta
Uniwersytet Szczeciński, Wydział Filologiczny, Szczecin
Słowa kluczowe: językoznawstwo współczesne język w mediach radio
Data publikacji całości:2017
Liczba stron:12 (255-266)
Cited-by (Crossref) ?:

Abstrakt

Niniejszy artykuł został poświęcony językowej konwencji podróży realizowanej w audycjach radiowych „Machina czasu”, wyemitowanych na antenie Radia Szczecin w latach 2012–2015. Łącznie analizie poddano 165 programów o średniej długości 55 minut. Materiał badawczy został zgromadzony w postaci nagrań oraz transkrypcji. Zastosowano leksykalno-semantyczną metodę opisu tekstu radiowego. Dzięki prowadzonej analizie można stwierdzić, że cały program utrzymany jest w konwencji podróży, o czym świadczy zarówno podejmowana w nim tematyka, jak i liczne środki językowo-stylistyczne. W artykule zamieszczono cytaty pochodzące z audycji, co umożliwiło ukazanie omawianych subtelności komunikacji językowej w szerokim kontekście.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Bauer, Zbigniew, Edward Chudziński, red. Dziennikarstwo i świat mediów. Kraków: Wydawnictwo Universitas, 2012.
2.Boniecka, Barbara. O języku audycji radiowych. Lublin: Wydawnictwo UMCS, 2001.
3.Bralczyk, Jerzy, Katarzyna Mosiołek-Kłosińska. Język w mediach masowych. Warszawa: Upowszechnianie Nauki – Oświata „UN-O”, 2000.
4.Bugajski, Marian. Język w komunikowaniu. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006.
5.Goban-Klas, Tomasz. Media i komunikowanie masowe. Teorie i analizy prasy, radia, telewizji i Internetu. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004.
6.Kaszewski, Krzysztof. Język dyskusji radiowej. Warszawa: Wydawnictwo „Semper”, 2006.
7.Komorowska, Ewa. „Miłość w interpretacji pragmalingwistycznej”. Polonica 20 (2000).
8.Komorowska, Ewa. „Prawda i fałsz w interpretacji pragmalingwistycznej”. Slavica Stetinensia 4 (1994).
9.McLuhan, Marshall. Zrozumieć media. Przedłużenia człowieka. Warszawa: Wydawnictwa Naukowo-Techniczne, 2004.
10.Mielczarek, Agnieszka. Język prezenterów radiowych. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM, 2005.
11.Nowak, Paweł, Ryszard Tokarski, red. Kreowanie światów w języku mediów. Lublin: Wydawnictwo UMCS, 2007.
12.Ożdżyński, Jan. „Kontekst wizualny reporterskiej wypowiedzi unaoczniającej w radiu i telewizji”. W: Współczesna polszczyzna mówiona w odmianie opracowanej (oficjalnej), red. Zofia Kurzowa, Władysław Śliwiński, 231–241. Kraków: Wydawnictwo Universitas, 1994.
13.Pałuszyńska, Edyta. Strategie dziennikarzy i ich rozmówców w medialnym dyskursie publicznym. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego, 2012.
14.Stachyra, Grażyna. „Fonosfera – komunikowanie rzeczywistości w radiu”. W: Teorie komunikacji i mediów. T. 3, red. Marek Graszewicz, Jerzy Jastrzębski, 321–331. Wrocław: Oficyna Wydawnicza ATUT, 2010.
15.Steciąg, Magdalena. „Radio w społeczeństwie informacyjnym”. W: U progu wielkiej zmiany? Media w kulturze XXI wieku, red. Marek Sokołowski. Olsztyn: Oficyna Wydawnicza „Kastalia”, 2005, 577–586.