Studia Paradyskie
Il libro di Paolo e Francesca: amori veri e falsi nella Divina Commedia
(Księga Paolo i Franciszki: miłość prawdziwa i fałszywa w Boskiej Komedii)
DOI: 10.18276/sp.2023.33-01
Zitieren
Der Volltext ist verfügbar
| ISSN: | 0860-8539 |
| eISSN: | 2956-4204 |
| Autoren: |
Marino
Balducci
Uniwersytet Szczeciński |
| Schlüsselbegriffe: | cudzołóstwo Amoris laetitia Dante Boska Komedia Francesca da Rimini homoseksualizm Lancelot |
| Erscheinungsdatum der Ausgabe / Monografie: | 2023-12 |
| Seitenanzahl: | 16 (5-20) |
| OAI-PMH: | Metadaten |
| Anzahl der Downloads ?: | 817 |
 
 
| |
Abstract
Według Dantego i chrześcijaństwa z pewnością to nie seks ani cudzołóstwo samo w sobie, ani też rozwiązłość, prowadzą do grzechu śmiertelnego, który może zabić naszą duszę i zamknąć nas w piekle: w tym sensie możemy myśleć o podstawowych symbolach, takich jak kobieta z Samarii, cudzołożnica i Magdalena z Ewangelii. Szczera seksualność promieniująca miłością, Prawdziwa Miłość, prowadzi zawsze i stopniowo do chwały niebieskiej: oto przesłanie ukryte w symbolach Boskiej Komedii. Przyczyną śmierci wewnętrznej i udręki, która czyni nas nieszczęśliwymi (a więc „uwięzionymi”… – captivi diaboli) jest powierzchowność naszego doświadczenia miłości, urazy i hipokryzja oraz chęć przytłoczenia innych. Tak jak jest w przypadku Paola i Franceski, analizowanym w niniejszym opracowaniu w odniesieniu do legend miłosnych Lancelotta i Tristana, a także do poetyckiej miłości Arnauta Daniela i Bertranda de Born. Temat homoerotyzmu jest poruszany w odniesieniu do Brunetto Latini, który znajduje się w piekle. Wizja Dantego symbolicznie pokazuje nam, że sodomia, jako zewnętrzny akt cielesny wywołany spontanicznym i natychmiastowym impulsem zmysłów, nie jest sama w sobie przyczyną potępienia. Jak można zaobserwować wśród różnych duchów kochanków w czyśćcu i w raju, śmierć duszy według poety wiąże się jedynie z ryzykiem wewnętrznym, niejednoznaczną granicą, jaką jest narcyzm i samolubna izolacja w obrębie naszego intelektu lub praktyki politycznej. W tej bardziej tolerancyjnej moralności erotycznej wydaje się, że Dante jest pod wpływem joachamickich ruchów Wolnego Ducha.
PDF-Vorschau
Bibliographie (32)
- Barillari S.M., La «Storia vera» di Luciano e i percorsi carsici della tradizione, [in:] In cammino verso la casa della sapienza, a c. di P.A. Rossi, I. Li Vigni, Monza 2016.
- Bromwich R., Trioedd Ynys Prydein: The Triads of the Island of Britain, Cardiff (UK) 1978.
- Brooker CH.N.L., Il matrimonio nel Medioevo, Bologna 1992.
- Francesco da Buti, Commento sopra la Divina Commedia di Dante Allighieri, a c. di C. Giannini, Pisa 1858.
- Chocheyras J., Tristan et Iseut. Genèse d’un mythe littéraire, Paris 1996.
- Coletti F., Cunizza da Romano, [in:] Enciclopedia dantesca, https://www.treccani.it/enciclopedia/cunizzada-mano_%28Enciclopedia-Dantesca%29/.
- Delcorno Branca D., Tristano e Lancillotto in Italia. Studi di letteratura arturiana, Ravenna–Longo 1998.
- Duby G., Il cavaliere, la donna e il prete, Bari–Roma 1982.
- Ferzoco G.P., Il murale di Massa Marittima, Firenze 2004.
- Francesco S.P., Esortazione apostolica postsinodale ‘Amoris laetitia’, 301; 295 296, 297, 299, http://w2.vatican.va/content/francesco/it/apost_exhortations/documents/papafrancesco_esortazioneap_20160319_amoris-laetitia.html.
- Frenschkowski M., Maria Maddalena, [in:] Biographisch-Bibliographischen Kirchenlexikons, vol. 5, Herzberg 1993, pp. 815–819.
- Gaudemet J., Il matrimonio in Occidente, Torino 1987.
- Goodrich N.L., Guinevere, New York 1992.
- Guarnieri R., Il movimento del Libero Spirito, “Archivio italiano per la storia della pietà” iv (1965), pp. 400–435.
- Hopkins A., The Book of Guinevere: Legendary Queen of Camelot, New York 1998.
- Ingeborg W., Carlo Martello d’Angiò, re d’Ungheria, [in:] Dizionario biografico degli italiani, vol. 20, Roma 1977.
- Masciandaro F., Annotazioni sull’immagine del punto nella «Divina Commedia», [in:] La conoscenza viva.
- Letture fenomenologiche da Dante a Machiavelli, Ravenna 1998, pp. 40–43.
- Noakes S., The Double Misreading of Paolo and Francesca, “Philological Quarterly” 62 (1983) 2, pp. 221–239.
- Onorati A., Dante e l’omosessualità. L’amore oltre le fronde, Roma 2009.
- Webster K.G.T., Guinevere: A Study of Her Abductions, Milton 1951.
- Punzi A., Tristano. Storia di un mito, Roma 2005.
- Saxer V., Maria Maddalena, “Biblioteca Sanctorum” 8 (1966), pp. 1078–1104.
- Silvestre J.B., Universal Palaeography, vol. 1, London 1849.
- Swenson K., Mary Magdalene, https://www.bibleodyssey.org/en/people/main-articles/mary-ofmagdala.
- Toschi P., Le origini del teatro italiano [1955], Torino 1976.
- I trovatori, a c. di C. Di Girolamo, Torino 1993.
- Vasina A., Malatesta, Paolo, [in:] Enciclopedia dantesca, https://www.treccani.it/enciclopedia/paolomalatesta_%28Enciclopedia-Dantesca%29/.
- Viscardi A., Arnaldo Daniello, [in:] Enciclopedia dantesca, http://www.treccani.it/enciclopedia/arnaldodaniello_%28Enciclopedia-Dantesca%29/.
- Viscardi A., Bertram dal Bornio, [in:] Enciclopedia dantesca, http://www.treccani.it/enciclopedia/bertramdal-bornio_%28Enciclopedia-Dantesca%29/.
- Zatzikhoven U., Lanzelet, tradotto in inglese da T. Kerth, con note aggiuntive di K.G.T. Webster e R.S. Loomis, New York 2005.
- M.A. Balducci, Il libro di Paolo e Francesca: amori veri e falsi nella Divina Commedia, Studia Paradyskie 33 (2023), 5–20, DOI: 10.18276/sp.2023.33-01.