Wszystkie artykuły publikowane w czasopiśmie Studia Paradyskie są na licencji CC BY-SA, a autorzy zachowują pełne prawa autorskie do swoich artykułów. Pomiędzy autorem a nabywcą podpisywana jest każdorazowo umowa o udzielenie nieodpłatnej licencji do utworów na ww. sublicencji CC BY-SA. Autorzy nie ponoszą żadnych opłat związanych z procesem wydawniczym.
Podczas zgłaszania publikacji poprzez plaformę czsopism Wydawnictwa Naukowego Uniwersytetu Szczecińskiego autorzy dokonują następujących oświadczeń (poprzez zaznaczenie pola wyboru):
Redakcja Studia Paradyskie przyjmuje prace tylko drogą elektroniczną (prace przysyłane w formie papierowej nie będą poddawane żadnym procedurom ani odsyłane do autorów). Plik z tekstem (oraz załączniki potrzebne do zintegrowania artykułu: obrazy, niestandardowe czcionki itp.) w formacie nadającym się do otwarcia w programie Word należy przesłać za pośrednictwem formularza dostępnego na stronie internetowej czasopisma. Należy zwrócić szczególną uwagę na to, by zarówno treść artykułu, jak przesyłany plik, były pozbawione wszelkich znamion, wskazujących na ich autorstwo (swoje dane osobowe należy usunąć również we właściwościach pliku).
Dane autora proponowanego tekstu należy przesłać w oddzielnym pliku.
W razie problemów technicznych z odczytaniem plików, redakcja kontaktuje się z autorem, prosząc o ponowną wysyłkę materiałów lub przesłanie manuskryptu w pliku innego formatu (np. LaTeX).
Um einen Text zur Veröffentlichung in den Studia Paradyskie einzureichen, müssen Sie die folgenden Dateien vorbereiten:
1. Eine Datei mit dem Artikeltext im Word-Format, das von Microsoft Word lesbar ist (der Artikeltext sollte keine Autorendaten oder Hinweise enthalten, die den Autor identifizieren könnten; außerdem sollten personenbezogene Daten des Autors in den Dateieigenschaften entfernt werden).
2. Eine Datei mit dem Artikeltext (wie oben) im PDF-Format.
3. Dateien mit den im Text verwendeten Bildern oder benutzerdefinierten Schriftarten.
4. Eine Datei mit dem Arbeitstitel, den Autorendaten und einem Autorenkommentar.
Plik zawierający tekst artykułu powinien zawierać następujące elementy:
Osobny plik z danymi osobowymi powinien zawierać:
Zasady ogólne
1. Tekst zasadniczy: czcionka Times New Roman 12 punktów, interlinia 1,5.
2. Przypisy: czcionka 10 punktów, interlinia 1.
3. Lewy i prawy margines – 2,5 cm.
4. Ostatnim znakiem w zdaniu jest kropka. Ewentualny znak cudzysłowu lub odsyłacz do przypisu zamieszczamy przed kropką, np.: „[…] oraz wszystkich mieszkańców”12.
5. Tytułów książek, artykułów i innych utworów w tekście zasadniczym oraz tytułach punktów i rozdziałów nie piszemy w cudzysłowie, lecz zapisujemy je kursywą, np.: Kościół podejmując dialog międzyreligijny w duchu deklaracji Nostra aetate chce [...].
6. Nie należy stosować podkreśleń, kapitalików i wersalików.
7. Ingerencje autora w cytowany tekst zapisujemy w nawiasie kwadratowym, np. EFPE [właśc. Franciszek Potocki], W wirze ezoteryzmu, Kraków 1923, s. 54.
8. Tzw. cytaty wewnętrzne oznaczamy znakami «,», np.: „[…] aby się wypełniło Pismo: «kości jego nie będą łamane». I znowu na innym miejscu […]” (J 19, 36-37).
9. Materiał ilustracyjny powinien być dostarczony w formie plików graficznych, czarno-białych lub w skali szarości.
Technika sporządzania przypisów
1. W przypadku, gdy myśli danego autora nie cytujemy ani nie streszczamy dokładnie, lecz jedynie się nią inspirujemy lub gdy chcemy wskazać, że inni autorzy również poruszali to zagadnienie, zapis w przypisie poprzedzamy skrótem "Por.".
2. Jeśli odsyłamy do jakiegoś tekstu (np. w celu porównania lub lepszego zrozumienia) stosujemy formułę "Zob.".
3. Tytuły publikacji zapisujemy kursywą bez cudzysłowu, np.: G.P. Monnot, Bóg i jego imiona w islamie, w: F. Lenoir, Y. Tardan-Masquelier (red.), Encyklopedia religii świata, t. 2, Warszawa 2002, s. 1325, 1497-1499.
4. Tytuły przytaczane w tytułach innego utworu jako cytaty wewnętrzne zapisujemy również kursywą i dodatkowo w cudzysłowie: np. J.M., Dyduch, Wiodące idee adhortacji apostolskiej "Familiaris consortio", http://czasopisma.upjp2.edu.pl/poloniasacra/article/view/1597/1546 [dostęp: 15.04.2016].
5. Książkę jednego autora (lub kilku autorów) cytujemy następująco: W. Beinert, Teologiczna teoria poznania, Kraków 1998, s. 137.
6. Rozdziały/artykuły z dzieł zbiorowych (pod redakcją) cytujemy następująco: S. Harasimowicz, Nowożytne korzenie ruchu New Age, w: I. Dec (red.), Złudzenia Nowej Ery. Teologowie o New Age, Wrocław 1994, s. 45, 49.
7. Artykuły z czasopism cytujemy następująco: R. Kranenborg, Words of the Christ Create a New World Religion, "Syzygy. Journal of Alternative Religion and Culture" 12 (1993) 1, s. 129, 133-135. UWAGA. Tytuły (pełne) czasopism podajemy czcionką prostą w cudzysłowie, np. "Ateneum Kapłańskie" (lub skrót nazwy bez cudzysłowu, np. AK), następnie rocznik bądź numer ciągły, w nawiasie rok wydania, po nawiasie numer zeszytu, następnie numer stronicy.
8. Hasła z encyklopedii, leksykonów i słowników: P. Moskal, Wiara, w: E. Gigilewicz (red.), Encyklopedia katolicka, t. 20, Lublin 2014, kol. 433; J. Herbut, Wiara, w: tegoż (red.), Leksykon filozofii klasycznej, Lublin 1997, s. 534.
9. Tytuły w językach obcych przytaczamy w oryginale, stosując obowiązujące w nim skróty: Ch. White, Krishnamurti Jiddu, w: M. Eliade (ed.), The Encyclopedia of Religion, Vol. VII, New York 1987, s. 381-382.
10. Dzieła anonimowe cytujemy: [anonimowo], O celach Towarzystwa Teozoficznego, w: A. Besant, Karma, Warszawa 1936, s. 121, 125.
11. Przy odsyłaniu do stron internetowych należy, po podaniu autora, tytułu utworu i internetowego „adresu” URL, podać też w nawiasie datę korzystania ze strony, np.: J.G. Melton, New Age Transformed, http://religiousmovements.lib.virginia.edu/nrms/newage.html [dostęp: 13.01.2011].
12. Skróty przyjmujemy za Encyklopedia katolicka. Wykaz skrótów, Lublin 1993 lub Encyklopedia katolicka, t. 1, Lublin 1985; ewentualne skróty własne wyjaśniamy w wykazie skrótów zamieszczonym przed bibliografią.
13. W przypisach nie podajemy godności, funkcji i tytułów autorów, np.: ks., bp, kard., o., prał., prof., dr, SJ, OMI, OSB itd. Możemy natomiast podawać tytuły: św., bł.
14. Przy określaniu numerów stronic, kolumn, itd. nie posługujemy się skrótem nn (następne), lecz podajemy je przy pomocy cyfr.
15. W dokumentach kościelnych odsyłamy do numeru punktu, a nie do numeru stronicy; podajemy miejsce i rok druku, a nie rok ogłoszenia.
16. Jeśli w publikacji nie podano miejsca lub roku wydania piszemy odpowiednio: bmw, brw, bmirw.
17. W kwestii pisowni słownictwa religijnego obowiązują zasady opracowane przez Radę Języka Polskiego. Zob. R. Przybylska, W. Przyczyna (red.), Zasady pisowni słownictwa religijnego, Wydawnictwo BIBLOS, Tarnów 2004.
Technika sporządzania bibliografii
1. W bibliografii należy zamieścić publikacje przywołane w przypisach.
2. Bibliografia powinna być ułożona w porządku alfabetycznym według nazwisk autorów.
3. W przypadku artykułów z czasopism i rozdziałów z prac zbiorowych (także haseł) wykazujemy zakres stronic/kolumn całego utworu.
4. Wzór zapisu bibliograficznego:
• książka: Nazwisko I., Tytuł książki, Wydawnictwo, Miejsce rok.
• artykuł: Nazwisko I., Tytuł artykułu, "Tytuł czasopisma" numer (rok), s. XX-YY.
• praca zbiorowa: Nazwisko I., Tytuł rozdziału, w: I. Nazwisko (red.), Tytuł pracy zbiorowej, Wydawnictwo, Miejsce rok, s. XX-YY.
Die Information über die Auswahl des Artikels zur Begutachtung erhält der Autor vom thematischen Herausgeber der Zeitschrift, Pater Dr. Dariusz Mazurkiewicz. Wissenschaftliche Artikel für die jeweiligen Ausgaben der Zeitschrift werden kontinuierlich bis zum 31. März jeden Jahres angenommen.
Nach einer positiven Entscheidung zur Druckaufnahme wird der Rohtext (vom Autor erhalten) sprachlich überarbeitet und angepasst. Anschließend sendet die Redaktion die Arbeit an den Autor zurück und bittet um Akzeptanz der vorgenommenen Korrekturen. Der Autor erhält auch ein Paket von Dokumenten (Verträge, Lizenzen usw.), die er prüfen, unterschreiben und zusammen mit der überarbeiteten Version des Artikels an die Redaktion zurücksenden sollte.
Nach Fertigstellung der Zeitschriftnummer wird diese in elektronischer Form auf der Plattform des Wissenschaftsverlags der Universität Szczecin veröffentlicht und zusätzlich in gedruckter Form herausgegeben. Dem Autor wird ein gedrucktes Exemplar zugesandt, das seinen Text enthält.
Vertrag über die Gewährung einer unentgeltlichen Lizenz für Werke mit der Verpflichtung zur Erteilung von CC-BY-SA-Unterlizenzen (Das Formular in englischer Sprache)
1. Wycofanie publikacji przez Autora jest możliwe wyłącznie na jego wniosek za pośrednictwem formularza (link) przesyłanego elektronicznie na adres e-mail Redakcji.
2. W przypadku publikacji współautorskiej formularz musi być zaakceptowany przez każdego z Autorów, co potwierdza oświadczeniem Autor kontaktujący się z Redakcją.
3. Procedura wycofania publikacji różni się w zależności od aktualnego etapu prac wydawniczych:
a) Przed procedurą recenzyjną – wycofanie możliwe bez konieczności podania szczegółowego uzasadnienia.
b) W trakcie procedury recenzyjnej oraz po akceptacji do druku, ale przed publikacją – wymagane jest szczegółowe uzasadnienie wycofania.
4. Jeśli wycofanie publikacji stanowi naruszenie zasad etyki wydawniczej przez Autora Redakcja poinformuje o tym fakcie instytucję afiliującą Autora.
5. Wniosek zostaje rozpatrzony przez Redakcję, która może zasięgnąć opinii osób trzecich, w tym Recenzentów, jeśli zachodzi sytuacja z pkt. 3 lit. b).
6. Publikację uznaje się za formalnie wycofaną dopiero po uzyskaniu zgody Redakcji. Brak odpowiedzi ze strony Redakcji nie oznacza akceptacji wniosku