ISSN: 1734-9923 eISSN: 2300-7621 OAI
DOI: 10.18276/aie.2017.39-06
Lista wydań /
39 (2017)
Mit i mity w filozofii Paula Feyerabenda
| Autorzy: |
Dorian
Mączka
Uniwersytet Jagielloński |
| Słowa kluczowe: | Feyerabend Popper myth dogmatism criticism humanism |
| Data publikacji całości: | 2017 |
| Liczba stron: | 20 (97-116) |
Abstrakt
This paper explores the usage of the concept of myth in Paul Feyerabend’s philosophy.
First three parts of the paper are devoted to analysis of lectures in which
Feyerabend, following Karl Popper, contrasts two philosophical attitudes: mythical
dogmatism and criticism of pre-socratics. The next two parts cover Popper’s and
Feyerabend’s anti-dogmatic remedies – criticism and humanism. It is shown that,
although their critiques of the dogmatic form of life bear many similarities, they differ
substantially on the axiological level. While Popper considers rational criticism to
be the best way of opposing dangerous myths, Feyerabend uses critical rationalism
as a tool that may serve this function but is not effective universally. The final part
of the paper shows how Feyerabend’s usage of the concept of myth shifted in his
late, more pluralistic and pragmatic works, where he regarded every human practice
as a form of nature- and value-dependent myth.
Pobierz plik
Plik artykułu
Bibliografia
| 1. | Athanassopoulos, C. (1994). Pyrrhonism and Paul Feyerabend: a study of ancient and |
| 2. | modern scepticism. W: K.J. Boudouris (red.), Hellenistic Philosophy, Volume II |
| 3. | (s. 11–29). Athens: International Center for Greek Philosophy and Culture. |
| 4. | Campbell, J. (2007). Potęga mitu: rozmowy Billa Moyersa z Josephem Campbellem. |
| 5. | Kraków: Znak. |
| 6. | Collodel, M. (2016), Was Feyerabend a Popperian? Methodological issues in the |
| 7. | History of the Philosophy of Science. Studies in History and Philosophy |
| 8. | of Science, 57, 27–56. DOI: 10.1016/j.shpsa.2015.08.004. |
| 9. | Eliade, M. (1998). Aspekty mitu. Warszawa: Wydawnictwo KR. |
| 10. | Farrell, R. (2000). Will the Popperian Feyerabend please step forward: Pluralistic, |
| 11. | Popperian themes in the philosophy of Paul Feyerabend. International Studies in |
| 12. | the Philosophy of Science, 3 (14), 257–266. DOI: 10.1080/026985900437764. |
| 13. | Feyerabend, P.K. (1979). Jak być dobrym empirystą? Warszawa: PWN. |
| 14. | Feyerabend, P.K. (1986a). Jak obronić społeczeństwo przed nauką. W: K. Jodkowski |
| 15. | (red.), Czy sprzeczność może być racjonalna (s. 309–324). Lublin: Uniwersytet |
| 16. | Marii Curie-Skłodowskiej. |
| 17. | Feyerabend, P.K. (1999a). Knowledge without foundations. W: J. Preston (red.), |
| 18. | P.K. Feyerabend. Knowledge, Science and Relativism. Philosophical Papers |
| 19. | Volume 3 (s. 50–77). Cambridge: Cambridge University Press. |
| 20. | Feyerabend, P.K. (1986b). Mit „nauki” i jego rola w społeczeństwie. W: K. Jodkowski |
| 21. | (red.), Czy sprzeczność może być racjonalna (s. 291–308). Lublin: |
| 22. | Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej. |
| 23. | Feyerabend, P.K. (1999b). Philosophy of science: a subject with a great past. |
| 24. | W: J. Preston (red.), P.K. Feyerabend. Knowledge, Science and Relativism. |
| 25. | Philosophical Papers Volume 3 (s. 127–137). Cambridge: Cambridge University |
| 26. | Press. |
| 27. | Feyerabend, P.K. (2001). Przeciw metodzie. Wrocław: Siedmioróg. |
| 28. | Feyerabend, P.K. (1982). Science in a free society. London: Verso. |
| 29. | Feyerabend, P.K. (2000). The Conquest of Abundance: A Tale of Abstraction vs. the |
| 30. | Richness of Being. Chicago: University of Chicago Press. |
| 31. | Hannay, A. (1991). Free of Prejudice and Wholly Critical. W: G. Munévar (red.), |
| 32. | Beyond Reason. Essays on the Philosophy of Paul K. Feyerabend (s. 109–130). |
| 33. | Dordrecht: Kluwer. |
| 34. | Horkheimer, M., Adorno, T. (1994). Dialektyka oświecenia. Warszawa: Wydawnictwo |
| 35. | Instytutu Filozofii i Socjologii PAN. |
| 36. | Jodkowski, K. (1988). Od krytycznego racjonalizmu do anarchizmu epistemologicznego. |
| 37. | W: A. Zachariasz (red.), Profile racjonalności (s. 135–158). Lublin: |
| 38. | Lloyd, E.A. (2000). Feyerabend, Mill and Pluralism. W: J. Preston, G. Munévar, |
| 39. | D. Lamb (red.), The worst enemy of sciene? Essays in Memory of Paul Feyerabend |
| 40. | (s. 115–124). Oxford: Oxford University Press. |
| 41. | Mączka, D. (2016). Rola filozofii nauki w ujęciu Paula Feyerabenda. W: K. Bałękowski, |
| 42. | P. Wiatr (red.), Episteme – o poznaniu filozoficznym i naukowym |
| 43. | (s. 164–184). Lublin: Tygiel. |
| 44. | Mill, J.S. (1999). O wolności. Warszawa: Akme. |
| 45. | Popper, K. (1959). Back to the Pre-Socratics: The Presidential Address. Proceedings |
| 46. | of the Aristotelian Society. New Series, 59, 1–24. |
| 47. | Popper, K. (2002). Logika odkrycia naukowego. Warszawa: Aletheia. |
| 48. | Popper, K. (1970). Normal Science and its Dangers. W: I. Lakatos, A. Musgrave |
| 49. | (red.), Criticism and the Growth of Knowledge (s. 51–58). Cambridge: Cambridge |
| 50. | University Press. |
| 51. | Popper, K. (2006a). Społeczeństwo otwarte i jego wrogowie. T. 1: Urok Platona. |
| 52. | Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN. |
| 53. | Popper, K. (2006b). Społeczeństwo otwarte i jego wrogowie. T. 2: Wysoka fala proroctw: |
| 54. | Hegel, Marks i następstwa. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN. |