Autobiografia Literatura Kultura Media


ISSN: 2353-8694    eISSN: 2719-4361    OAI    DOI: 10.18276/au.2025.1.24-04
CC BY-SA   Open Access   DOAJ  ERIH PLUS  DOAJ

Lista wydań / nr 1 (24) 2025
Dwie lekcje u pastora Bonhoeffera

Autorzy: Andrzej Draguła ORCID
Uniwersytet Szczeciński
Słowa kluczowe: Tadeusz Różewicz Dietrich Bonhoeffer chrześcijaństwo bezreligijne luteranizm idea naśladowania teologia apofatyczna
Data publikacji całości:2025
Liczba stron:17 (49-65)
Cited-by (Crossref) ?:

Abstrakt

Artykuł podejmuje temat związków między wierszem Tadeusza Różewicza pt. „nauka chodzenia” a teologią luterańskiego teologa i pastora Dietricha Bonhoeffera. Różewicz przejmuje od Bonhoeffera dwie idee: naśladowania Chrystusa oraz chrześcijańskiego dojrzewania, spowodowanego odejściem Boga. Narzędziem teologicznego opisu religijno-poetyckiej drogi obu autorów są dwie kategorie wzięte z teologii protestanckiej: fides directa i fides reflecta. Zarówno w przypadku Bonhoeffera, jak i Różewicza obserwujemy proces przejścia od wiary nieświadomej, bezpośredniej do wiary świadomej, zreflektowanej. Bonhoeffera doprowadził ten proces do idei chrześcijaństwa bezreligijnego, natomiast Różewicza do koncepcji nieobecności Boga z powodu Jego odejścia (ale nie śmierci). Obaj autorzy przechodzą od koncepcji Boga jako koniecznej hipotezy do Boga jako osoby. Różewicz wykorzystuje myśl Bonheffera do opisu własnego doświadczenia religijnego.
Pobierz plik

Plik artykułu