Przejdź do treści

Autobiografia Literatura Kultura Media

Autobiografia Literatura Kultura Media
nr 1 (1) 2013
Statystyki OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
130
Publikacje
323
H-index
5
I10-index
0
Średnia cytowań (2 lata)
0,04
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 3 2018: 0 2019: 4 2020: 9 2021: 17 2022: 17 2023: 27 2024: 16 2025: 23 2026: 13 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
2017323
2018260
2019304
2020319
20213017
20222517
20233427
20242716
20252923
2026013

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)

Pamiątka

Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Historia rozumienia terminu w języku polskim rozpoczyna się od znaczeń synonimicznych wobec ‘pamięci’, upamiętnienia’ i ‘wspomnienia’. W ciągu stuleci zakres semantyczny stopniowo ewoluował w kierunku współczesnego uzusu, eksponującego materialne konotacje wyrazu: pamiątka oznacza rzecz, która odnosi do przeszłości. Pojmowane w ten sposób, pamiątki można podzielić na pamiątki rodzinne, pamiątki narodowe, relikwie, trofea, upominki i pamiątki turystyczne. Do tego szeregu należy włączyć – jako osobne kategorie – pamiątki medialne, które są rezultatem kommemoratywnego urzeczowienia przekazu, i pamiątki korporalne, dotyczące trwałych zmian na ciele (tatuaże, blizny itp.). Każde z tych ujęć umieszcza pamiątkę w kontekście czasu, przeszłości i pamięci. Dana rzecz może być charakteryzowana jako pamiątka tak długo, jak długo podtrzymuje emocjonalny stosunek do przeszłości. Ogólnie rzecz biorąc, pamiątki należą do porządków pamięci osobistej i zbiorowej, mogą też przemieszczać się między nimi. Znaczy to ponadto, że w odpowiednich okolicznościach pamiątki mogą wędrować z kategorii do kategorii, na przykład niektóre banalne suweniry mogą wraz z upływem czasu nabrać wartości i stać się szacownymi pamiątkami rodzinnymi; z kolei niektóre pamiątki rodzinne mogą awansować do rangi czcigodnej pamiątki narodowej.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (32)
  1. Ankersmit Frank, Narracja, reprezentacja, doświadczenie. Pod redakcją i ze wstępem Ewy Domańskiej,
  2. Universitas, Kraków 2004.
  3. Assmann Aleida, Canon and Archive. W: Cultural Memory Studies. An International and Interdisciplinary
  4. Handbook, edited by Astrid Erll, Ansgar Nünning in collaboration with Sara B. Young,
  5. Walter de Gruyter, Berlin–New York 2008.
  6. Assmann Jan, Pamięć kulturowa. Pismo, zapamiętywanie i polityczna tożsamość w cywilizacjach starożytnych,
  7. przeł. Anna Kryczyńska-Pham. Wstęp i redakcja naukowa Robert Traba, Wydawnictwa
  8. Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2008.
  9. Banaszkiewicz Magdalena, Pamiątki turystyczne – w poszukiwaniu tożsamości, „Turystyka Kulturowa”
  10. 2011, nr 4 (www.turystykakulturowa.org).
  11. Barański Janusz, Świat rzeczy. Zarys antropologiczny, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego,
  12. Kraków 2007.
  13. Karłowicz Jan, Kryński Adam, Niedźwiedzki Władysław, Słownik języka polskiego, t. 4, Państwowy
  14. Instytut Wydawniczy, Warszawa 1952.
  15. Kopytoff Igor, Kulturowa biografia rzeczy – utowarowienie jako proces. W: Badanie kultury. Elementy
  16. teorii antropologicznej. Wyboru dokonali i przedmową opatrzyli Marian Kempny, Ewa Nowicka,
  17. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003.
  18. Linde Bogumił Samuel, Słownik języka polskiego, t. 4: P, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa
  19. 1951.
  20. Nora Pierre, Czas pamięci, „Respublica Nova” 2001, nr 7.
  21. Słownik języka polskiego L–P, red. Mieczysław Szymczak, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa
  22. 1999.
  23. Słownik języka polskiego, red. Witold Doroszewski, t. 6, PWN, Warszawa 1964.
  24. Słownik polszczyzny Jana Kochanowskiego, red. Marian Kucała, t. 3: N–PŁ, Instytut Języka Polskiego
  25. PAN, Kraków 2003.
  26. Słownik polszczyzny XVI wieku, red. Maria Renata Mayenowa, t. 23: P–Phy, Wydawnictwo IBL,
  27. Warszawa 1995.
  28. Słownik staropolski, red. Stanisław Urbańczyk, t. 6: P – Pożżenie, Zakład Narodowy im. Ossolińskich,
  29. Wrocław 1970–1973.
  30. Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz, t. 3: O–Q, Wydawnictwo Naukowe
  31. PWN, Warszawa 2003.
  32. Wieczorkiewicz Anna, Apetyt turysty. O doświadczaniu świata w podróży, Universitas, Kraków 2008.