Przejdź do treści
Ekonomiczne Problemy Turystyki

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Ekonomiczne Problemy Turystyki

nr 3 (35) 2016
Google Scholar
Znajdź w Google Scholar (nowa karta)

Warszawa jako obszar recepcji turystyki Jidysz-kulturowej

DOI: 10.18276/ept.2016.3.35-06
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

ISSN:1644-0501
eISSN:2353-3188
Autorzy: Agata Balińska
Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie
Słowa kluczowe: turystyka jidysz-kulturowa formy turystyki Warszawa wyniki badań
Data wydania numeru / monografii:2016
Liczba stron:12 (73-84)
OAI-PMH:Metadane
CC BY-SA Open Access DOAJ
Kod QR

Abstrakt

W opracowaniu wskazano formy turystyki kulturowej opartej na pozostałościach kultury żydowskiej w Warszawie. Dokonano charakterystyki form turystyki jidysz-kulturowej. Zaprezentowano wyniki badań empirycznych przeprowadzonych wśród uczestników różnych imprez kultury żydowskiej. Z badań wynika, że kultura żydowska nadal postrzegana jest dość stereotypowo, nie jest wystarczająco promowana i niewystarczająco jest wykorzystana dla celów turystycznych.

PDF

Pobierz PDF
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (22)
  1. ATLAS, European Association for Tourism and Leisure Education. (2006). Tourism Trends for Europe, European Travel Commission.
  2. Barbier, B. (2005). Wybrane aspekty turystyki kulturowej Francuzów. Turyzm, nr 15/1–2, 95–120.
  3. Bergman, E. (2000). Żydzi Warszawy. Warszawa: Żydowski Instytut Historyczny.
  4. Gaworecki, W.W. (2001). Turystyka. Warszawa: PWE.
  5. Gdowski, J. (2011). Długa historia Żydów. Wrocław: Nortom.
  6. Janowski, A. (2009). Warszawa. LTW.
  7. Jędrysiak, T. (2008). Turystyka kulturowa. Warszawa: PWE.
  8. Komsta, A. (2013). Problem dark tourism i jego możliwości w Polsce. Turystyka Kulturowa, nr 2, 46–65.
  9. Kowalczyk, A. (2005). Nowe formy turystyki miejskiej. Prace i Studia Geograficzne, t. 35, 155–197.
  10. Kowalczyk, A. (2008). Współczesna turystyka kulturowa – między tradycja a nowoczesnością. W: A. Kowalczyk (red.), Turystyka kulturowa (spojrzenie geograficzne) (s. 9–57). Warszawa: Uniwersytet Warszawski.
  11. Małek, J. (2003). Turystyka kulturowa jako czynnik rozwoju lokalnego. Prace i Studia Geograficzne, t. 32, 13–34.
  12. Małkowska-Bieniek, E. (2009). Polskie judaika jako magnes turystyczny. Turystyka Kulturowa, nr 4, 29–62.
  13. Michalska-Dudek, I., Przeorek-Smyka, R. (2012). „Turystyka smoleńska” przykładem produktu tanatoturystycznego biur podróży. Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego nr 669, Ekonomiczne Problemy Usług nr 84, 472–473.
  14. Richards, G. (2011). Cultural Tourism: Global and Local Perspectives. New York–London: Routledge.
  15. Rottermund, A. (1999). O współczesnych poglądach na muzealnictwo. W: K. Mazurek-Łopacińska (red.), Problemy zarządzania sferą kultury i turystyki (s. 53–63). Wrocław: Wyd. AE we Wrocławiu.
  16. Szczepankiewicz-Battek, J., Dąbrowska, M. (red.). (2010). Turystyka kulturowa w świetle badań interdyscyplinarnych. Legnica: Wyd. PWSZ w Legnicy.
  17. Tanaś, S. (2006). Tanatoturystyka – kontrowersyjne oblicz turystyki kulturowej. Peregrinus Cracoviensis, z. 17, 85–100.
  18. Wawrzyniak, M. (2010). Czytanie miasta – idea produktu turystyki literackiej na przykładzie Łodzi. Turystyka Kulturowa, nr 3, 16–29.
  19. www.jewish.org.pl (20.10.2015).
  20. Wyszowska, I. (2008). Turystyka biograficzna – istota, znaczenie, perspektywy. Turystyka Kulturowa, nr 1, 22–33.
  21. Zabytki kultury żydowskiej w Warszawie, Centrum Edukacji Obywatelskiej, Pobrane z: www.ceo.org.pl (20.10.2015).
  22. Žuromskaite, B. (2009). Rozwój turystyki kulinarnej na Litwie. Turystyka Kulturowa, nr 12, 21–32.