| 1. | Jan Paweł II, Przesłanie do Penitencjarii Apostolskiej, 20.03.1998 r., w: Dzieła zebrane Jana Pawła II, t. V – Orędzia, przesłania, przemówienia okolicznościowe, s.213-217, Kraków 2007. |
| 2. | P. Aszyk, Skrupuły – moralna buchalteria, w: "Życie Duchowe" 64/2010, s. 12. |
| 3. | M. Ćmil, Skrupuły, w: J. Próchniewicz, J. Hadryś (red.), Spowiedź i kierownictwo duchowe w sytuacjach szczególnych, Poznań 2012, s. 98-99. |
| 4. | M. Damazyn, Sakrament pojednania to nie psychoterapia, w : "Życie Duchowe" 52/2007, s. 58. |
| 5. | I. Fuček, Le persone srupolose: manifestazioni e accompagnamento pastorale, Vaticano 2007. |
| 6. | S. Kuczkowski, Niektóre problemy psychopatologii w zakresie doświadczeń, postaw i zachowań religijnych, w: Z. Chlewiński (red.), Psychologia religii, Lublin 1982. |
| 7. | C. M. Martini, Biblia i powołanie, Kraków 2001. |
| 8. | M. Niewiadomski, Cechy osobowości skrupulatów, w: „Roczniki Filozoficzne” 15/1967, z. 4, s. 71-94. |
| 9. | J. Prusak, Psychiatria i religia – partnerzy czy rywale, w: K. Jabłońska, C. Gawryś, Między konfesjonałem a kozetką, Warszawa 2010, s. 220-236. |
| 10. | Z. Sujkowski, Wracajcie do domu. Refleksje o sakramencie pojednania, Poznań 2005. |
| 11. | W. Szewczyk, Sumienie skrupulatne – analiza przypadku, w: S. Głaz (red.), Podstawowe zagadnienia psychologii religii, Kraków 2006, s. 490. |
| 12. | R. P. Vaughan, Poradnictwo pastoralne a zaburzenia osobowości, Kraków 1999. |