Przejdź do treści
Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Finanse, Rynki Finansowe, Ubezpieczenia

2/2016
OpenAlex

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Rekord znaleziony w bazie

Cytowania
0
Pozycje bibliografii
5

Dane pobrane:

Zobacz w źródle (nowa karta)
OpenCitations

Dane dotyczą tego artykułu lub rozdziału.

Cytowania
0

Dane pobrane:

Zobacz w źródle (nowa karta)
Google Scholar

Obligacje w polityce rachunkowości banków spółdzielczych

DOI: 10.18276/frfu.2016.2.80/2-19
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

Abstrakt

Cel – celem artykułu jest wskazanie możliwości dostosowania i rozszerzenia rozwiązań w za-kresie polityki rachunkowości banków spółdzielczych, szczególnie w obszarze klasyfikacji, reklasyfikacji i wyceny bilansowej obligacji. Metodologia badania – w artykule wykorzystano krytyczny przegląd literatury i aktów prawnych oraz metodę rozumowania przez analogie. Wynik – wskazano możliwości klasyfikacji i re-klasyfikacji obligacji w polityce rachunkowości banków spółdzielczych. Szczególny nacisk położono na za-stosowanie metody wartości godziwej w wycenie bilansowej obligacji. Oryginalność/Wartość – opracowanie wypełniło zidentyfikowaną lukę poznawczą.
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (19)
  1. Chluska, J. (2011). Polityka rachunkowości w Rosji i w Polsce-wybrane aspekty. Zeszyty Teoretyczne Ra-chunkowości, 60 (116).
  2. Demodaran, A. (2002). Investment Valuation. Tools and Techniques for Determining the Value of Any Asset. Second Edition. New York: John&Sons Inc.
  3. Frendzel, M. (2011). Przydatność informacyjna wartości godziwej jako podstawy pomiaru w rachunkowości i ograniczenia jej stosowania w praktyce. Łódź: Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego.
  4. Gabrusewicz, W. (red.). (2012). Rachunkowość instytucji finansowych i jednostek budżetowych. Warszawa: Sto-warzyszenie Księgowych w Polsce.
  5. Hendriksen, E.A., van Breda, M.F. (2002). Teoria rachunkowości. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  6. Jajuga, K., Jajuga, T. (2012). Inwestycje. Instrumenty finansowe. Aktywa niefinansowe. Ryzyko finansowe. Inżynie-ria finansowa. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
  7. Krzywda, D. (2013). Zmiany zasad (polityki) rachunkowości, wartości szacunkowych, poprawianie błędów, zdarzenia następujące po dniu bilansowym – ujęcie i prezentacja. Warszawa: Stowarzyszenie Księgowych w Polsce.
  8. Lusztyn, M. (2012). Zarządzanie ryzykiem modeli wyceny instrumentów finansowych w banku w świetle regula-cji nadzorczych. Studia i Prace Kolegium Zarządzania i Finansów Szkoły Głównej Handlowej w Warszawie, 122.
  9. Nowak, E. (2011). Zasady rachunku kosztów jako element polityki rachunkowości. Prace Naukowe Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, 181.
  10. Pielichaty, E. (2011). Przekwalifikowanie instrumentów finansowych – sposób na poprawę ich wyceny w świetle Międzynarodowych Standardów Rachunkowości. Nauki o finansach, 2 (7).
  11. Reilly, F.K., Brown, K.C. (2012). Investment Analysis and Portfolio Management. Tenth Edition. Mason-Ohio: South-Western Cengage Learning.
  12. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 sierpnia 2011 r. w sprawie określenia wzorcowego planu kont dla banków. Dz.U. 2011, poz. 1082.
  13. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 1 października 2010 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości banków. Dz.U. 2013, poz. 329.
  14. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 12 grudnia 2001 r. w sprawie szczególnych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych. Dz.U. 2001, poz. 1674, z późn. zm.
  15. Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2008 r. w sprawie zasad tworzenia rezerw na ryzyko zwią-zane z działalnością banków. Dz.U. 2015, poz. 2066.
  16. Uchwała Zarządu Banku BPS S.A. Nr 81/14/ABC/DRS/2011 z dnia 13 września 2011 r. z późn. zm.
  17. Ustawa z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach. Dz.U. 2015, poz. 238.
  18. Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe. Dz.U. 2015, poz. 128.
  19. Ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości. Dz.U. 2013, poz. 330, z późn. zm.