Problemy Transportu i Logistyki

Niskoemisyjna mobilność jest jednym z głównych celów europejskiej polityki transportowej. Polityki energetyczna i klimatyczna wzmacniają potencjał transportu do zmiany w kierunku mobilności niskoemisyjnej. Dodatkowo promocja multimodalności przyspiesza przesunięcie w kierunku niskoemisyjnych gałęzi transportu, takich jak transport wodny śródlądowy i kolejowy. Pomimo że transport wodny śródlądowy nie jest głównym źródłem zanieczyszczeń w Unii Europejskiej, przesunięcie gałęziowe może skutkować zwiększeniem emisji w tej gałęzi transportu w kolejnych latach. Celem artykułu jest analiza emisji w żegludze śródlądowej w kontekście polityki energetycznej, klimatycznej i transportowej, w szczególności środków służących redukcji emisji w transporcie wodnym śródlądowym. W celu prześledzenia tych zagadnień przeanalizowane zostały ostatnie dokumenty polityki energetycznej, klimatycznej i transportowej. Porównane zostały rezultaty dwóch studiów badawczych nad emisjami ze statków rzecznych w celu opisu efektywności energetycznej żeglugi i jej zdolności do włączenia się w cele wyznaczone przez politykę niskoemisyjnej mobilności. Transport wodny śródlądowy charakteryzuje się długą żywotnością silników, mniej rygorystycznymi limitami emisji w porównaniu do innych gałęzi transportu lądowego, jak również relatywnie małym i specyficznym rynkiem statków rzecznych, który tworzy niekorzyści skali. Te cechy determinują większość środków redukcji emisji w żegludze śródlądowej. Statki rzeczne emitują relatywnie mniej gazów cieplarnianych, lecz więcej zanieczyszczeń w porównaniu do transportu samochodowego i kolejowego. Większość środków redukcji emisji w żegludze śródlądowej zmniejsza także zużycie paliwa. Przynoszą więc one zarówno korzyści ekologiczne, jak i ekonomiczne. Nową strategią niskoemisyjnej mobilności w transporcie wodnym śródlądowym jest zasilanie elektryczne. Zmiana zasilania statków w kierunku napędu elektrycznego jest połączeniem technologii i zrównoważonego rozwoju. Digitalizacja jest konieczna dla poprawy konkurencyjności transportu wodnego śródlądowego. Jest ona również narzędziem integracji międzygałęziowej. Może być impulsem do przesunięcia gałęziowego w kierunku żeglugi śródlądowej.