Studia Administracyjne

Celem niniejszej glosy jest omówienie zagadnień, dotyczących ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz kodeksu postępowania administracyjnego, poruszonych w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 stycznia 2024 roku o sygnaturze I SA/Sz 634/23. Orzeczenie to obejmuje problematykę, prawa proceduralnego w zakresie, w jakim prawo stanowi, że przy wydawaniu ponownej decyzji na wniosek o ponowne rozpatrzenie należy wyłączyć pracownika, który będąc organem monokratycznym, niebędącym organem władzy publicznej, wydał poprzednią decyzję, a także zagadnień materialnych wynikających z rzeczonej ustawy tj. klasyfikację informacji publicznej jako informacji prostej czy przetworzonej oraz zwrot „ szczególnego interesu publicznego”. Poruszone w sprawie problemy budzą wiele rozbieżności w orzecznictwie administracyjnym, a także są istotne z punktu widzenia konstytucyjnego, gdyż w dużym stopniu dotyczą ważnych przepisów konstytucyjnych t.j: art. 61 oraz art. 78 w zw. z art. 2, a także w niewielkim stopniu art. 68 ustawy zasadniczej. Należy wskazać, że wyłączenie pracownika zajmującego monkratyczny organ budziło szczególnie wiele wątpliwości przed nowelizację kodeksu postępowania administracyjnego, która weszła w życie z dniem 11 kwietnia 2011 r. W stanie faktycznym glosowanego wyroku występuje też zagadnienie wyboru odpowiedniego środka zaskarżenia zgodnie z wyżej wymienionymi ustawami, a także budzące wątpliwości zwroty nie posiadające definicji legalnych w prawie administracyjnym t.j „szczególny interes prawny” oraz „informacja prosta” i „informacja przetworzona”. Powołując się na orzecznictwo oraz doktrynę, ze znaczącą częścią wyroku WSA w Szczecinie należy się zgodzić, wątpliwości jedynie budzi argumentacja Sądu przy dokonaniu kwalifikacji informacji publicznej jako przetworzonej.