Acta Iuris Stetinensis

Wcześniej: Zeszyty Naukowe. Roczniki Prawnicze


ISSN: 2083-4373     eISSN: 2545-3181    OAI    DOI: 10.18276/ais.2025.52-09
CC BY-SA   Open Access   DOAJ  ERIH PLUS  DOAJ

Lista wydań / 1/2025 (52)
Wyrok Sądu Apelacyjnego w Szczecinie I Wydział Cywilny z dnia 13 lipca 2023 r. (I ACa 484/22)

Redakcja: Redaktor tomu / Volume Editor: Ewelina Cała-Wacinkiewicz ORCID
Uniwersytet Szczeciński (Polska) / University of Szczecin (Poland)
Data publikacji całości:2025-03
Liczba stron:33 (165-197)
Cited-by (Crossref) ?:
Liczba pobrań ?: 288

Abstrakt

1. W stosunkach regresowych między współdłużnikami, o których mowa w art. 441 § 1 k.c., w sytuacji, gdy jeden z nich spełnił całość świadczenia, nie obowiązuje zasada solidarności. Osoba taka może domagać się od pozostałych współdłużników jedynie części przypadającej na nich (pro rata parte), zgodnie z zasadami zawartymi w art. 441 § 2 i 3 k.c., a więc zazwyczaj w sposób odpowiadający ich winie i stopniowi przyczynienia się do powstania szkody. 2. Roszczenie regresowe na podstawie art. 441 § 2 i 3 k.c. ma charakter rozliczenia technicznego pomiędzy współdłużnikami, a zatem na gruncie rozliczeń regresowych nie łączy ich solidarność materialna, albowiem każdy odpowiada w granicach swojego stopnia zawinienia. Tym samym roszczenie regresowe winno być dochodzone od każdego z nich indywidualnie. 3. W ramach regresu na podstawie art. 441 § 2 i 3 k.c. należność główna oraz zapłacone od niej odsetki mogą, co do zasady, składać się na świadczenie podlegające rozliczeniu pomiędzy współdłużnikami.
Pobierz plik

Plik artykułu