Annales Neophilologiarum

Niniejszy artykuł stawia sobie za cel prześledzenie wykorzystania ilustracji jako narzędzia służącego ewaluacji różnych języków europejskich. W pierwszej części autor przedstawia zalety jakie posiada materiał ilustracyjny dla uczących się. Z tej perspektywy dokonuje również analizy dwóch dokumentów odnoszących się do nauczania i uczenia się, tj. Europejskiego Portfolio Językowego (EPJ) i Europejskiego Systemu Opisu Kształcenia Językowego (ESOKJ). Ostatni z tych dokumentów jest, w rzeczywistości, szeroko stosowany w opracowywaniu i tworzeniu egzaminów oraz certyfikatów poświadczających znajomość języka obcego. Istotą podjętych badań jest analiza siedmiu różnych egzaminów językowych oceniających sprawności komunikacyjne (DELE – język hiszpański, DELF / DALF – język francuski, PLIDA – język włoski, Cambridge – język angielski, Goethe – język niemiecki, TELC - dziesięć języków europejskich oraz egzaminu maturalnego z języka obcego w systemie szkolnictwa polskiego). Szczegółowej analizie została poddana sprawność mówienia ze względu na szerokie i dość powszechne użycie ilustracji podczas oceniania tej kompetencji. We wnioskach autor zauważa pewną niespójność i dowolność stosowania materiałów ilustracyjnych służących ewaluacji językowej.