Przejdź do treści

Autobiografia Literatura Kultura Media

Autobiografia Literatura Kultura Media
nr 1 (16) 2021
Statystyki OpenAlex

Dla całego czasopisma, według OpenAlex.

Cytowania
130
Publikacje
323
H-index
5
I10-index
0
Średnia cytowań (2 lata)
0,04
Cytowania w poszczególnych latach
Wykres cytowań czasopisma. Dokładne wartości są dostępne w tabeli poniżej. 2017: 3 2018: 0 2019: 4 2020: 9 2021: 17 2022: 17 2023: 27 2024: 16 2025: 23 2026: 13 2017 2026
Pokaż dane w tabeli
Cytowania w poszczególnych latach
RokPublikacjeCytowania
2017323
2018260
2019304
2020319
20213017
20222517
20233427
20242716
20252923
2026013

Dane pobrane:

Co oznaczają te liczby?

Publikacje i cytowania obejmują rekordy powiązane z tym czasopismem w OpenAlex. H-index to największa liczba h publikacji mających co najmniej h cytowań. I10-index to liczba publikacji cytowanych co najmniej 10 razy. Wykres przedstawia cytowania otrzymane w danym roku; bieżący rok jest niepełny. Zakres bazy może różnić się od WNUS i innych serwisów.

Średnia z 2 lat jest wskaźnikiem OpenAlex. Nie jest to Journal Impact Factor firmy Clarivate.

Zobacz w OpenAlex (nowa karta)

Autobiografia wojownika kultury: Elio Vittorini i jego Diario in pubblico

DOI: 10.18276/au.2021.1.16-09
Cytuj

Pełny tekst jest dostępny

ISSN:2353-8694
eISSN:2719-4361
Autorzy: ANGELO RELLA ORCID
Uniwersytet Szczeciński
Słowa kluczowe: Elio Vittorini Diario in pubblico autobiografia kulturowa engagement
Data wydania numeru / monografii:2021
Liczba stron:16 (133-148)
OAI-PMH:Metadane
Cited-by (Crossref) ?: Włącz JavaScript, aby pobrać dane cytowań.
CC BY-SA Open Access DOAJ ERIH PLUS Diamond Discovery Hub
Kod QR

Abstrakt

W 1957 roku podczas obchodów pierwszej dekady powstania Republiki Włoskiej najbardziej eklektyczny pisarz i intelektualista włoskiej sceny kulturalnej XIX wieku, Elio Vittorini, ponownie poruszony „demonem przewidywania”, opublikował swoje Diario in pubblico. Tę wyjątkową książkę, która miesza i jednocześnie łączy w sobie fragmenty esejów z fragmentami dziennika w wielkiej „powieści idei”, należy rozumieć zarówno jako intelektualną autobiografię, jak i aktywne studium wydarzeń społeczno-politycznych i artystycznych, które wpłynęły na Włochy i Europę między latami 20. a 50. XX wieku oraz na osobowość pisarza.

PDF

Pobierz PDF
Podgląd PDF

Otwórz PDF

Bibliografia (48)
  1. Alicata, Mario. „Viale del tramonto”. Rinascita 10–11 (1957): 565–566.
  2. Amoruso, Vito. „Il diario di Vittorini”. Aut Aut 46 (1958): 203–204.
  3. Bartolucci, Giuseppe. „Diario in pubblico”. L’Avanti, 26.10.1957.
  4. Bertacchini, Renato. „Vittorini diarista in pubblico”. Studium 7 (1958): 509–514.
  5. Bo, Carlo. „Diario in pubblico”. La Nuova Stampa, 2.04.1958.
  6. Bonsavera, Guido, ed. Elio Vittorini: The Writer and the Written. London: Routledge, 2000.
  7. Cadioli, Alberto. Letterati editori. Attività editoriale e modelli letterari nel Novecento. Milano: il Saggiatore, 2017.
  8. Calvino, Italo. „Progettazione e letteratura”. Il Menabò 10 (1967): 73–95.
  9. Cintiolli, Giuseppe. „Vittorini in pubblico”. Il Mondo, 15.04.1958.
  10. Crovi, Raffaele. Il lungo viaggio di Vittorini. Venezia: Marsilio, 1998.
  11. Crovi, Raffaele. Le parole del padre. Tarquinia: Marsilio, 1999.
  12. De Nicola, Francesco. Introduzione a Vittorini. Bari: Editori Laterza, 1993.
  13. Ferretti, Gian Carlo. L’editore Vittorini. Torino: Einaudi, 1992.
  14. Grillo, Massimo. I Vittorini in Sicilia. Milano: Camunia, 1983.
  15. Guglielmi, Guido. „Storia non è storicismo”. Il Menabò 10 (1967): 64–73.
  16. Leonetti, Francesco. „La conversazione con Vittorini”. Il Menabò 10 (1967): 95–111.
  17. Listri, Pier Francesco. „Il nostro Vittorini”. Il Ponte, 1.01.1958.
  18. Listri, Pier Francesco. „Itinerario di Vittorini”. Il Punto, 18.01.1958.
  19. Lunardi, Raul. Diario di un soldato semplice. Torino: Einaudi, 1952.
  20. Mangini, Cecilia. „Il tempo che mi interessa è quello in cui vivo”. Wywiad z Eliem Vittorinim. Il Punto, 10.10.1957.
  21. Palermo, Antonio. „Diario in pubblico”. Nord e Sud 44 (1958): 120–122.
  22. Pampaloni, Geno. „I nomi e le lagrime di Elio Vittorini”. Il Ponte 12 (1950): 1533–1534.
  23. Panicali, Anna. Elio Vittorini. La narrativa, la saggistica, le traduzioni, le riviste, l’attività editoriale. Milano: Mursia, 1994.
  24. Piccioni, Leone. „Diario in Pubblico”. Prospettive meridionali 11 (1957): 58–59.
  25. Ponzio, Augusto. Fondamenti di filosofia del linguaggio. Bari: Laterza, 1994.
  26. Quasimodo, Rosa. Tra Quasimodo e Vittorini. Acireale: Lunarionuovo, 1984.
  27. Rago, Michele. „Vittorini e la politica culturale della sinistra”. Il Menabò 10 (1967): 113–127.
  28. Rella, Angelo. „Metamorfosi auto-biografica: il caso Vittorini”. W: Lingua italiana. Mediazione culturale. Lifelong Learning, red. tenże, 171–182. Szczecin: Zapol, 2012.
  29. Rodondi, Raffaella. Il presente vince sempre. Tre studi su Vittorini. Palermo: Sellerio, 1985.
  30. Salinari, Carlo. „L’antifascismo di Vittorini”. Il Contemporaneo sierpień/wrzesień (1958): 3–16.
  31. Salinari, Carlo. „L’antifascismo di Vittorini”. W: tegoż, La questione del realismo, 146–169. Firenze: Parenti, 1960.
  32. Salinari, Carlo. „Trent’anni italiani nel diario di Vittorini”. Il Contemporaneo, 5.10.1957.
  33. Seroni, Adriano. „Un diario di Vittorini”. L’Unità, 30.10.1957.
  34. Seroni, Adriano. „Un diario di Vittorini”. W: tegoż, Esperimenti critici sul Novecento letterario, 166–169. Milano: Mursia, 1967.
  35. Solmi, Mario [Raffaele Crovi]. „Una polemica su Vittorini”. Stato democratico 7 (1958).
  36. Virdia, Ferdinando. „Diario in pubblico”. La Fiera Letteraria, 20.10.1957.
  37. Vittorini, Demetrio. Un padre e un figlio. Bellinzona: Salvioni, 2000.
  38. Vittorini, Elio. „Avvertenza”. W: tegoż, Diario in pubblico, 2. Milano: Bompiani, 1957.
  39. Vittorini, Elio. „Della mia vita fino a oggi raccontata ai miei lettori stranieri”. W: tegoż, Pesci rossi, 5–7. Milano: Bompiani, 1949.
  40. Vittorini, Elio. Diario in pubblico. Milano: Bompiani, 1957.
  41. Vittorini, Elio. „Diario pubblico: 1961–1965, la ragione conoscitiva”. Il Menabò 10 (1967): 7–63.
  42. Vittorini, Elio. Gli anni del Politecnico. Lettere 1945–1951, red. Carlo Minoia. Torino: Einaudi, 1977.
  43. Vittorini, Elio. I libri, la città, il mondo. Lettere 1933–1943, red. Carlo Minoia. Torino: Einaudi, 1985.
  44. Vittorini, Elio. „L’autobiografia in Marcel Proust”. Il Mattino, 14–15.08.1930.
  45. Vittorini, Elio. Lettere 1942–1955, red. Edoardo Esposito, Carlo Minoia. Torino: Einaudi, 2006.
  46. Vittorini, Elio. Wstęp do Il garofano rosso, Elio Vittorini, 5–26. Milano: Mondadori, 1948.
  47. Vittorini, Jole. Mio fratello Elio. Siracusa: Ombra Editrice, 1989.
  48. Vittucci, Fabio. „Introduzione”. W: Elio Vittorini, Diario in pubblico, 5–16. Milano: Bompiani–RCS Libri, 2016.