Rocznik Komparatystyczny


ISSN: 2081-8718     eISSN: 2353-2831    OAI    DOI: 10.18276/rk.2020.11-05
CC BY-SA   Open Access   ERIH PLUS

Lista wydań / 11 (2020)
Melodramat jako gatunek „przepisany” (na przykładzie XIX-wiecznych dramatów inspirowanych dziełami Hugo, Mickiewicza, Scotta)

Autorzy: Ewa Szczepan
Uniwersytet Szczeciński
Słowa kluczowe: melodramat teatr przepisywanie sentymentalizm XIX wiek
Data publikacji całości:2020
Liczba stron:21 (99-119)
Cited-by (Crossref) ?:

Abstrakt

The article is devoted to intertextuality in the nineteenth-century dramatic texts inspired by other literary forms. The group of melodramas rewritten from texts of various literary genres includes works both secondary and literally impoverished, as well as some that are interesting, even innovative. In the practice of rewriting, the main plot of the original is retained only in its general outlines. The omissions, rearrangements, and simplifications often associated with a complete change in the sense of the prototype seem to be particularly interesting; although inspirations from sentimentalism are extremely important. The melodramas in question retain a link with the original work expressed not only by the choice of title but also by enriching them with content that did not exist before. This seems to be an effort to crystallize their own creative identity, often falling within the realm of popular culture.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Birche-Pfeifer, Karolina. Dzwonnik z Notre Dame. Dramat w 6 oddziałach. Tłum. Szczęsny Starzewski. B.m., 1850. Rkps. Zakładu Narodowego im. Ossolińskich 10568.
2.Brooks, Peter. The Melodramatic Imagination: Balzac, Henry James. Melodrama and the Mode of Excess. New Haven: Yale University Press, 1995.
3.Connor, Steven. „Rewriting Wrong: On the Ethics of Literary Reversion”. Liminal Postmodernisms: The Postmodern, the (Post-)Colonial, and the (Post-)Feminist. Red. Theo D’haen, Hans Bertens. Amsterdam–Atlanta: Rodopi, 1994.
4.Ducange, Victor. Oblubienica z Lammermoor. Melodrama heroiczna w trzech aktach. Tłum. Teresa Palczewska. Warszawa: Drukarnia A. Gałęzowskiego i Komp., 1832.
5.Leyko, Małgorzata. „Teatr jako sztuka (systemowego) przepisywania”. Zagadnienia Rodzajów Literackich 2 (2014): 77–88.
6.Martuszewska, Anna. Architektonika literackiego romansu. Gdańsk: słowo/ obraz terytoria, 2014.
7.Nycz, Ryszard. „Poetyka intertekstualna: tradycje i perspektywy”. Kulturowa teoria literatury. Główne pojęcia i problemy. Red. Michał Paweł Markowski, Ryszard Nycz. Kraków: Universitas, 2010: 153–180.
8.Ratajczakowa, Dobrochna. „Melodrama”. Galeria gatunków widowiskowych, teatralnych i dramatycznych. Poznań: Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza, 2015.
9.Rynkiewicz, Franciszek B. Świtezianka. Melodramat w 3 aktach wierszem romantycznym z ocaleniem niektórych miejsc ballady Mickiewicza oryginalnie napisana. B.m. B.r. Rkps Zakładu Narodowego im. Ossolińskich 9922.
10.Scott, Walter. Narzeczona z Lammermoru. T. 3. Tłum. Franciszek Salezy Dmochowski. Warszawa: Drukarnia Gazety Korespondenta, 1828.
11.Słowacki, Euzebiusz. Dzieła. T. 5. Wilno: Nakład i druk Marcinkowski, 1827.