
Studia Językoznawcze
synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny
Wcześniej: Studia Językoznawcze : synchroniczne i diachroniczne aspekty badań polszczyzny
„Czarodziejskie” zioła Renaty z powieści Walerego Briusowa Ognisty Anioł
DOI: 10.18276/sj.2016.15-04
Cytuj
Pełny tekst jest dostępny
| ISSN: | 1730-4180 |
| eISSN: | 2353-3161 |
| Autorzy: |
Halina
Chodurska
Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN, Wydział Filologiczny, Kraków |
| Słowa kluczowe: | Walery Briusow Ognisty Anioł zioła Renaty |
| Data wydania numeru / monografii: | 2016 |
| Liczba stron: | 10 (51-60) |
| OAI-PMH: | Metadane |
Abstrakt
W szkicu omówiono zestaw ziół, jakie bohaterka powieści Walerego Briusowa Ognisty Aniołwykorzystuje do „sprawdzenia” ewentualnych paranormalnych predyspozycji Ruprechta.Szczególną uwagę zwrócono na rangę użytych przez Renatę roślin w „wiedzy tajemnej” (przesądachi magii) wybranych ludów europejskich.
Podgląd PDF
Bibliografia (29)
- Teksty literackie i źródłowe
- Брюсов В., Огненный ангел, Санкт-Петербург 2006.
- Briusow W., Ognisty Anioł, przeł. E. Wassongowa, Warszawa 1981.
- Marcin z Urzędowa, Herbarz polski, Kraków 1595.
- Stefan Falimirz, O ziołach i o mocy ich, Kraków 1534.
- Szymon Syreniusz, Zielnik, Kraków 1613.
- Opracowania
- Biegeleisen H., Lecznictwo ludu polskiego, Kraków 1929.
- Bremness L., Wielka księga ziół, Warszawa 1991.
- Federowski M., Lud białoruski na Rusi Litewskiej, Kraków 1897.
- Gustawicz B., Podania, przesądy, gadki i nazwy ludowe w dziedzinie przyrody, cz. II Rośliny, „Zbiór Wiadomości do Antropologii Krajowej”, Kraków 1882, t. VI.
- Henslowa M., Rośliny dziko rosnące w kulturze ludu polskiego, „Archiwum Etnograficzne”, Kraków 1962, nr 25.
- Holubý J., Narodopisné prace, Bratislava 1958.
- Jabłońska K., Czarodziejski zielnik, Warszawa 1965.
- Janota E., Historia naturalna w piśmiennictwie niemieckim w wiekach późniejszych, Lwów 1878.
- Kalinowska Z., Polskie nazwy roślin dopisane w niemieckim zielniku H. Bocka z roku 1587, „Annales Universitatis M. Curie-Skłodowska”, Lublin 1949, sectio E, vol. IV, nr 5.
- Kawałko M.J., Historie ziołowe, Lublin 1986.
- Laughin A., Od arcydzięgla do żywokostu. Opis, zastosowanie i uprawa ziół, Wrocław 1996.Libera Z., Paluch A., Lasowiacki zielnik, Kolbuszowa 1993.
- Macioti M.L., Mity i magie ziół, Kraków 1998.
- Mamczur F., Gładun J., Rośliny lecznicze w ogródku, Warszawa 1988.
- Morawski Z., Mit roślinny w Polsce i na Rusi, Tarnów 1884.
- Moszyński K., Kultura ludowa Słowian, Kraków 1934, t. II, cz. 1.
- Mowszowicz J., Przewodnik do oznaczania krajowych roślin trujących i szkodliwych, Warszawa 1982.
- Pietkiewicz C., Kultura duchowa Polesia Rzeczyckiego, Warszawa 1938.
- Rostafiński J., Zielnik czarodziejski, „Zbiór Wiadomości do Antropologii Krajowej”, Kraków 1895, XVIII, cz. III.
- Udziela S., Rośliny w wierzeniach ludu krakowskiego, „Lud”, Kraków 1931, t. XXX.Богданович А., Пережитки древняго миросозерцания у Белорусов, Гродно 1895.
- Маккалистер Р., Все о растениях в легендах и мифах, Москва 2007.
- Пассек В., Очерки России, ч. І–ІІІ, Санкт Петербург 1838–1840.
- Романов Е.П., Белорусский сборник, Киев–Вильна–Витебск 1887–1901, вып. VІІІ.


