Acta Iuris Stetinensis

Celem artykułu jest dokonanie analizy, a następnie oceny zasadności zmian dokonanych w obrębie procesowych aspektów wnioskowego trybu ścigania, które zostały wprowadzone ustawą z dnia 7 lipca 2022 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Polegały one na zmianie treści art. 12 k.p.k. poprzez dodanie § 4, umożliwiającego podjęcie przez organ procesowy decyzji o zmianie trybu ścigania przestępstwa groźby karalnej (z trybu ścigania na wniosek na tryb ścigania z urzędu) w razie zaistnienia dużego prawdopodobieństwa, że niezłożenie wniosku o ściganie wynika z obawy pokrzywdzonego przed odwetem albo jeżeli przemawia za tym interes społeczny. Przy analizie zastosowano metodę dogmatyczną poprzez egzegezę tekstu prawnego, a także badanie piśmiennictwa. Uwzględniono także materiały prac legislacyjnych, w szczególności uzasadnienia projektu ustawy oraz wyników konsultacji publicznych i opinii złożonych przed skierowaniem projektu do prac sejmowych. Przedstawione w artykule rozważania pozwoliły na krytyczną ocenę wprowadzonego rozwiązania, zarówno z perspektywy prawidłowości procesu legislacyjnego, jak i zasadniczych elementów nowego rozwiązania. Wskazano m.in. na brak uzasadnienia projektowanych zmian, wątpliwości co do zakresu stosowania nowego przepisu, niejasności w zakresie interpretacji przesłanek oraz brak regulacji istotnych elementów nowej instytucji. W konsekwencji wysunięto postulat usunięcia wprowadzonego art. 12 § 4 k.p.k.