Acta Iuris Stetinensis

Celem pracy była dogmatyczna analiza regulacji prawnych poświęconych czynnościom procesowym realizowanym w toku postępowania karnego ze środkami pieniężnymi będącymi przedmiotem blokady rachunku bankowego. Autor dokonał analizy procedury blokady środków na rachunku odrębnie na gruncie przepisów prawa bankowego, ustawy o spółdzielczych kasach oszczędnościowo-kredytowych, ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu,ustawy o nadzorze nad rynkiem kapitałowym i ordynacji podatkowej, rozstrzygając wątpliwości procesowe wspólne dla tych trzech instytucji. Następnie dokonał oceny możliwości wydania postanowienia w przedmiocie dowodów rzeczowych oraz postanowienia o zabezpieczeniu majątkowym w stosunku do środków objętych blokadą rachunku. Wskazał, że nie jest możliwe uznawanie środków zgromadzonych na rachunku za dowód rzeczowy, a mający to umożliwiać art. 236b k.p.k. jest przepisem wadliwym. Jednocześnie podniósł, że względy gwarancyjne postępowania karnego przemawiają przeciwko takiemu rozwiązaniu. W konsekwencji środki objęte blokadą rachunku mogą być tylko przedmiotem zabezpieczenia majątkowego. Ze względu na wadliwość art. 291 § 1 i 2 k.p.k. istotnie utrudnione jest jednak stosowanie tej instytucji wobec posiadacza rachunku, który nie ma statusu podejrzanego ani oskarżonego. W związku z powyższym regulacja ta wymaga zmiany poprzez wskazanie jako podstawy dokonania zabezpieczenia możliwości orzeczenia zwrotu przedmiotu lub jego równowartości uprawnionej osobie.