Acta Iuris Stetinensis

Wcześniej: Zeszyty Naukowe. Roczniki Prawnicze

ISSN: 2083-4373    eISSN: 2545-3181    OAI    DOI: 10.18276/ais.2026.57-07
CC BY-SA   Open Access   DOAJ  ERIH PLUS  DOAJ

Lista wydań / 1/2026 (57)
Rozprawa z elementami rozprawy zdalnej a rozprawa zdalna jako postulat de lege ferenda w polskim procesie karnym

Autorzy: Wiktoria Wojtowicz
Słowa kluczowe: rozprawa zdalna przesłuchanie na odległość zdalny udział oskarżonego rzetelny proces rozprawa na odległość
Data publikacji całości:2026
Liczba stron:15 (107-121)
Cited-by (Crossref) ?:
Liczba pobrań ?: 177

Abstrakt

Analizując obecny kształt przepisów Kodeksu postępowania karnego w zakresie korzystania z urządzeń technicznych zapewniających udział w rozprawie na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, warto odnotować, iż w polskim procesie karnym aktualnie nie istnieje możliwość przeprowadzenia pełnej rozprawy zdalnej. Mimo licznych nowelizacji istnieje jedynie możliwość przeprowadzenia rozprawy z elementami rozprawy zdalnej. W niniejszym artykule przeanalizowany zostanie aktualny stan prawny w zakresie możliwości zdalnego udziału poszczególnych uczestników postępowania karnego, także z uwzględnieniem projektowanych zmian. W pierwszej kolejności wskazana zostanie sytuacja oskarżonego w świetle art. 374 k.p.k., który to przepis ogranicza prawo do zdalnego udziału w rozprawie podmiotowo – jedynie do oskarżonych pozbawionych wolności. Taka regulacja różnicuje sytuację oskarżonego z uwagi na pozbawienie wolności oraz nie gwarantuje w pełnym zakresie prawa do udziału w forum orzekania, jakim jest rozprawa. Konieczne jest dokonanie analizy tego zagadnienia w świetle Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, ze szczególnym uwzględnieniem art. 6. Jednocześnie należy podnieść, iż prokurator ma możliwość złożenia wniosku o uczestnictwo w rozprawie przy użyciu urządzeń technicznych w każdym wypad¬ku, co narusza zasadę równości stron. Także udział świadków w takiej formie obwarowany jest wieloma warunkami (art. 177 k.p.k.), co przekłada się w praktyce na zmarginalizowanie uczestnictwa w rozprawie na odległość poza budynkiem organu procesowego. Konieczne jest zatem przeanalizowanie możliwości nowelizacji obecnych norm w sposób, który znacznie ułatwi świadkom oraz innym uczestnikom postępowania zdalne uczestnictwo w rozprawie i w konsekwencji przełoży się na usprawnienie i realizację zasady szybkości postępowania. Autorka dokona próby przedstawienia postulatów de lege ferenda w zakresie zmian dotyczących zdalnego udziału. Dokonanie oceny zarówno zalet wykorzystania potencjału nowych technologii, jak i zagrożeń z tym związanych pozwoli na udzielenie przeczącej odpowiedzi na pytanie, czy w polskiej procedurze karnej pożądane jest wprowadzenie pełnej rozprawy zdalnej.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Helsińska Fundacja Praw Człowieka, Wdrażanie nowych technologii w wymiarze sprawiedliwości, Warszawa 2021.
2.Klejnowska M., w: J. Zagrodnik (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2024.
3.Kulesza C., w: K. Dudka (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2023.
4.Kulesza C., Rozprawa zdalna oraz zdalne posiedzenie aresztowe w świetle konwencyjnego standardu praw oskarżonego, „Białostockie Studia Prawnicze” 2021, nr 3.
5.Kurowski M., w: D. Świecki (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz aktualizowany, t. I, LEX/el. 2024.
6.Marko D., Zdalny udział podejrzanego w posiedzeniu aresztowym w świetle standardu habeas corpus, „Gdańskie Studia Prawnicze” 2024, nr 2.
7.Misztal P., Udział oskarżonego w posiedzeniach, w: D. Świecki (red.), Meritum. Postępowanie karne, Warszawa 2023.
8.Sychta K., w: J. Zagrodnik (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2024.
9.Świecki D., w: D. Świecki (red.), Kodeks postępowania karnego. Komentarz aktualizowany, t. I, LEX/el. 2024.