Acta Iuris Stetinensis

Wcześniej: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Acta Iuris Stetinensis

ISSN: 2083-4373     eISSN: 2545-3181    OAI    DOI: 10.18276/ais.2019.26-01
CC BY-SA   Open Access   DOAJ  CEEOL  ERIH PLUS

Lista wydań / 2/2019 (26)
Sprawiedliwość wykładni prawa

Autorzy: Olgierd Bogucki ORCID
Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Szczecińskiego
Słowa kluczowe: sprawiedliwość wykładnia prawa teoria prawa teoria wykładni prawa filozofia prawa
Data publikacji całości:2019
Liczba stron:16 (7-22)
Cited-by (Crossref) ?:
Liczba pobrań ?: 726

Abstrakt

Czy można mówić o sprawiedliwości wykładni prawa? Celem artykułu jest uzasadnienie pozytywnej odpowiedzi na to pytanie oraz bliższa eksplikacja znaczenia (a raczej znaczeń) takiej pozytywnej odpowiedzi. Cel ten jest realizowany metodą analizy pojęciowej – analizy głównych pojęć związanych ze sprawiedliwością i wykładnią prawa. Na podstawie analizy sformułowano kilka podstawowych twierdzeń. Po pierwsze, sprawiedliwość prawa i sprawiedliwość wykładni prawa są dwoma różnymi zagadnieniami. Jeżeli chcemy mówić o sprawiedliwości przy wykładni prawa, to będzie to przede wszystkim sprawiedliwość proceduralna. W przypadku procesu wykładni mamy do czynienia z niedoskonałą sprawiedliwością proceduralną. Można jednak zauważyć również pewne cechy czystej sprawiedliwości proceduralnej. Proceduralna sprawiedliwość w przypadku wykładni prawa oznacza niearbitralność przy stosowaniu reguł wykładni, co w konsekwencji pozwala na rozstrzyganie między różnymi wariantami interpretacyjnymi reprezentującymi różne materialne koncepcje sprawiedliwości. Tym więcej jest sprawiedliwości proceduralnej przy wykładni prawa, im bardziej rozbudowany jest zespół reguł dotyczących jej dokonywania. Mimo że realizowanie tak rozumianej sprawiedliwości jest warunkiem koniecznym uzyskania materialnie sprawiedliwego wyniku, nie może go jednak gwarantować, a w szczególności nie może gwarantować pełnej etycznej słuszności wyniku.
Pobierz plik

Plik artykułu

Bibliografia

1.Bogucki O., Model wykładni funkcjonalnej w derywacyjnej koncepcji wykładni prawa, Szczecin 2016.
2.Brighouse H., Sprawiedliwość, tłum. S. Królak, Warszawa 2007.
3.Hock Lai Ho, A Philosophy of Evidence Law: Justice in the Search for Truth, Oxford 2008.
4.Lindroos-Hovinheimo S., Justice and the Ethics of Legal Interpretation, New York 2012.
5.Miller D., Justice, w: The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Fall 2017 Edition), red. E.N. Zalta, 26.06.2017, https://plato.stanford.edu/archives/fall2017/entries/justice.
6.Perelman C., O sprawiedliwości, Warszawa 1988.
7.Piszko R., Granice decyzji sądowych, Szczecin 2015.
8.Płeszka K., Językowe znaczenie przepisu jako granica wykładni, w: Filozoficzno-teoretyczne problemy sądowego stosowania prawa, red. M. Zirk-Sadowski, Łódź 1997.
9.Rawls J., A Theory of Justice, revised edition, Cambridge 1999.
10.Raz J., On The Nature of Law, „Archiv für Rechts- und Sozialphilosophie” 1996, nr 82.
11.Spyra T., Granice wykładni prawa, Kraków 2006.
12.Załuski W., O granicach wykładni prawa w kontekście sporu o relacje między sprawiedliwości i prawością, w: Wykładnia prawa. Tradycja i perspektywy, red. M. Hermann, S. Sykuna, Warszawa 2016.
13.Zieliński M., Wykładnia prawa. Zasady, reguły, wskazówki, Warszawa 2017.
14.Ziembiński Z., O pojmowaniu sprawiedliwości, Lublin 1992.
15.Ziembiński Z., Zarys teorii prawa, Poznań 1997.