Studia i Prace WNEiZ US

Previously: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego. Studia i Prace WNEiZ


ISSN: 2450-7733     eISSN: 2300-4096    OAI    DOI: 10.18276/sip.2016.46/2-29
CC BY-SA   Open Access   CEEOL

Issue archive / nr 46/2 2016
KAZIMIERZA GÓRKI NIEDŹWIEDŹ BRUNATNY, CZYLI RZECZ O TERMINOLOGII ROZWOJU TRWAŁEGO
(Kazimierz Górka’s brown bear, or the terms about sustainable development)

Authors: Marcin Łuszczyk
Politechnika Opolska
Keywords: sustainable development
Whole issue publication date:2016
Page range:14 (345-358)
Klasyfikacja JEL: A20 Q01
Cited-by (Crossref) ?:

Abstract

The article describes the discussion on naming the idea of sustainable development, which takes place in Poland. No consensus on this matter gives a pretext for some skeptics to acknowledge a new development model for the concept dull, vague, only postulate, unscientific. Carefully read the rules of grammar and word- meaning phrases used to determine the Polish equivalent of sustainable development leads to the conclusion that the best definition of the term rozwój trwały.
Download file

Article file

Bibliography

1.Bańko, M. (2016). Szyk przymiotników. Pobrane z: http://sjp.pwn.pl/poradnia/haslo/szykprzymiotnikow;12630.html (28.06.2016)
2.Borys, T. (red.) (2003). Zarządzanie zrównoważonym rozwojem. Agenda 21 w Polsce – 10 lat po Rio. Białystok: Wydawnictwo Ekonomia i Środowisko.
3.Borys, T. (2005a). Wąskie i szerokie interpretacje zrównoważonego rozwoju oraz konsekwencje wyboru. W: A. Papuziński (red.), Zrównoważony rozwój. Od utopii do praw człowieka, Bydgoszcz: Oficyna Wydawnicza Branta.
4.Borys, T. (2005b). Zrównoważony rozwój jako przedmiot pomiaru wskaźnikowego. W: T. Borys (red.), Wskaźniki zrównoważonego rozwoju. Warszawa–Białystok: Wydawnictwo Ekonomia i Środowisko.
5.Borys, T. (red.) (2010). Edukacja dla zrównoważonego rozwoju. Białystok–Wrocław: Wydawnictwo Ekonomia i Środowisko.
6.Borys, T. (2011). Zrównoważony rozwój – jak rozpoznać ład zintegrowany. Problemy Ekorozwoju, 2.
7.Borys, T., Czaja, S. (2009). Badania nad zrównoważonym rozwojem w polskich ośrodkach naukowych, W: D. Kiełczewski (red.), Od koncepcji ekorozwoju do ekonomii zrównoważonego rozwoju. Białystok: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Białymstoku.
8.Czaja, S. (2011). Nowe kategorie ekonomiczne w teorii zrównoważonego i trwałego rozwoju, W: B. Poskrobko (red.), Teoretyczne aspekty ekonomii zrównoważonego rozwoju, Białystok: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Ekonomicznej.
9.Brundtland, G.H. (1987). Report of the World Commission on Environment and Development: Our Common Future, United Nations, A/42/427.
10.Famielec, J. (2014). Rozwój zrównoważony a ordoliberalna koncepcja ładu gospodarczego. W: P. Pysz, A. Grabska, M. Moszyński (red.), Ład gospodarczy a współczesna ekonomia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
11.Fiedor, B. (2014). Ekologiczny wymiar trwałego rozwoju a koncepcja społecznej gospodarki rynkowej, W: P. Pysz, A. Grabska, M. Moszyński (red.), Ład gospodarczy a współczesna ekonomia. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
12.Fiedor, B. (1993). Koncepcja „stałego rozwoju”, Biblioteczka Ekonomia i Środowisko, 9.
13.Fiedor, B. (1993). Słowo wstępne, Biblioteczka Ekonomia i Środowisko, 9.
14.Górka, K. (2010a). Kontrowersje terminologiczne w zakresie ekonomiki ochrony środowiska i ekonomii ekologicznej. Ekonomia i Środowisko, 2 (38).
15.Górka, K. (2010b). Kwestie terminologiczne w ewolucji polityki ekologicznej, W: J. Famielec, M. Kożuch (red.), Rozwój polityki ekologicznej w Unii Europejskiej i w Polsce. Kraków: Fundacja Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie.
16.Górka, K. (2010c). Uwagi recenzenta. W: B. Poskrobko (red.), Ekonomia zrównoważonego rozwoju. Materiały do studiowania. Białystok: Wyższa Szkoła Ekonomiczna.
17.Górka, K. (2016). Tendencje rozwoju mezoekonomii w Polsce w wyniku zmian ustrojowych i zmian cywilizacyjnych. Referat na IX Kongres Ekonomistów Polskich pt. Ekonomia dla przyszłości. Odkrywać naturę i przyczyny zjawisk gospodarczych. Warszawa 28–29.11.2013 roku, Pobrane z: http://www.kongres.pte.pl/kongres/do-pobrania.html (28.06.2016).
18.Gudowski, J. (2009). Profesor Ignacy Sachs jako prekursor koncepcji zrównoważonego rozwoju. W: D. Kiełczewski (red.), Od koncepcji ekorozwoju do ekonomii zrównoważonego rozwoju. Białystok: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Białymstoku.
19.Harborth, H.J. (1989). Dauerhafte Entwicklung – Zur Entstehung eines neuen ökologischen Konzepts. Berlin: Wissenschaftszentrum Berlin für Sozialforschung.
20.Indikatoren für eine zukunftsfähige Entwicklung Hamburgs (1999). Hamburg: Zukunftsrat Hamburg.
21.Janikowski, R. (2006). Zrównoważony rozwój jako przedmiot kształcenia ogólnego, W: T. Borys (red.), Edukacja dla zrównoważonego rozwoju. Jelenia Góra–Białystok: Wydawnictwo Ekonomia i Środowisko.
22.Janikowski, R. (2009). Rozwój w późnej nowoczesności. Problemy Ekorozwoju, 1.
23.Janikowski, R. (2014). Planowanie przestrzenne jako instrument rozwoju sustensywnego. Biuletyn KPZK PAN, 254.
24.Jankowska-Kłapkowska A. (1997). Założenia scenariuszy ekologicznie zrównoważonego rozwoju gospodarki krajowej. Biblioteka Ekonomia i Środowisko, 22.
25.Jeżowski, P. (2012). Rozwój zrównoważony i jego nowe wyzwania. Kwartalnik Kolegium Ekonomiczno-Społecznego Studia i Prace, 2.
26.Kistowski, M. (2009). Koncepcja ekorozwoju profesora Stefana Kozłowskiego. W: D. Kiełczewski (red.), Od koncepcji ekorozwoju do ekonomii zrównoważonego rozwoju. Białystok: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Białymstoku.
27.Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r., Dz.U. 1997, nr 78, poz. 483.
28.Kozłowski, S. (1985). Ekorozwój. Człowiek a Światopogląd, 5 (232).
29.Kozłowski, S. (1989). Koncepcja ekorozwoju w warunkach Polski. Nauka Polska, 6.
30.Kozłowski, S. (1994). Droga do ekorozwoju. Warszawa: PWN.
31.Kozłowski, S. (1996). Czy transformacja polskiej gospodarki zmierza w kierunku rozwoju zrównoważonego, W: Mechanizmy i uwarunkowania ekorozwoju, I. Białystok: Wydawnictwo KEiZOŚ Politechniki Białostockiej.
32.Kozłowski, S. (1997). W drodze do ekorozwoju. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
33.Malik, K. (2004). Efektywność zrównoważonego i trwałego rozwoju w wymiarze lokalnym i regionalnym. Opole: Politechnika Opolska.
34.Müldner-Nieckowski, P. (2016). Repliki, czyli odpowiedzi. Pobrane z: http://www.lpj.pl/index.php?op=31&id=13 (28.06.2016).
35.Papuziński, A. (2013). Aksjologia zrównoważonego rozwoju: próba typologizacji. Problemy Ekorozwoju, 1.
36.Pawłowski, A. (2008). Rozwój zrównoważony – idea, filozofia, praktyka. Monografie, 51. Lublin: Komitet Inżynierii Środowiska PAN.
37.Piontek, B. (2002). Koncepcja rozwoju zrównoważonego i trwałego Polski. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
38.Poskrobko, B. (1989). Ekorozwój jako podstawa aplikacyjnych założeń polityki ekologicznej. W: K. Górka, B. Poskrobko, W. Radecki, Ochrona środowiska. Problemy społeczne, ekonomiczne i prawne. Warszawa: PWE.
39.Poskrobko, B. (1997). Teoretyczne aspekty ekorozwoju. Ekonomia i Środowisko, 1 (10).
40.Poskrobko B. (red.) (2011). Teoretyczne aspekty ekonomii zrównoważonego rozwoju. Białystok: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Białymstoku.
41.Poskrobko, B. (2013). Paradygmat zrównoważonego rozwoju jako wiodący kanon w badaniu nowych obszarów ekonomii. Ekonomia i Środowisko, 3 (46).
42.Sztumski, W. (2008). Refleksja na temat zrównoważonego rozwoju. (Czy zrównoważony rozwój jest fikcją, utopią, iluzją czy oszustwem?). Problemy Ekorozwoju, 2.
43.Śleszyński, J. (2011). Obrona syntetycznych wskaźników trwałego rozwoju. W: B. Poskrobko (red.), Ekonomia zrównoważonego rozwoju w świetle kanonów nauki. Białystok: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Białymstoku.
44.Review of the Areas: Environment and Development and Environmental Management (1978). Nairobi: United Nations Environment Programme.
45.Traktat o Unii Europejskiej, Dz.U. UE 2010, C83.
46.Umweltgutachten 1994 (1994). Für eine dauerhaft-umweltgerechte Entwicklung. Stuttgart: Verlag Metzler-Poeschel.
47.Umweltgutachten 1996 (1996). Zur Umsetzung einer dauerhaft-umweltgerechten Entwicklung. Stuttgart: Verlag Metzler-Poeschel.
48.Zacher, L.W. (2008). Trwały rozwój – utopia czy realna możliwość? Problemy Ekorozwoju, 2.
49.Żylicz, T. (2001). Trwały rozwój jako podstawa polskiej polityki ekologicznej. Ekonomia i Środowisko, 1 (18).
50.Żylicz, T. (2002). Rola nauki w polityce trwałego rozwoju. Ekonomia i Środowisko, 2 (22).
51.Żylicz, T. (2014). Cena przyrody. Białystok: Wydawnictwo Ekonomia i Środowisko.